დილა
შეჰ−პარ−ვი−ა შუქთა-სხივი
სის−ხამ დი−ლა თენ−დე−ბა,
მზე ოქ−როს ფარ−ჩას გვიქ−სოვს
და ქვე−ყა−ნაც ბრწყინდება.
მოწყენილი სი−ახ−ლო−ვეს
თითქ−მის ა−ღა−რა−ვინ სჩანს,
მზე წვი−მას რომ გვიგ−ზავ−ნის
ნე−ტავ პირს ხომ არ ი−ბანს.
ჯერ არცერთ მომხამრებელს არა აქვს შეფასება გაკეთებული. თქვენ როგორ გფიქრობთ, რა ასაკის ბავშვისათვის შეიძლება იყოს ეს ლექსი საინტერესო? საორიენტაციო ასაკის მისანიჭებლად, გთხოვთ შეხვიდეთ სისტემაში ან გაიაროთ რეგისტრაცია და გვითხრათ, თქვენი აზრით რა ასაკის ბავშვისათვის არის ეს ლექსი საინტერესო. თქვენი აზრი ჩვენთვის მნიშვნელოვანია!
ავტორის შესახებ
დაეხმარე სახელის შერჩევაში
წაახალისეთ ემოციების გამოხატვა
წაახალისეთ ბავშვი, გამოხატოს თავისი ემოციები ჯანსაღი გზებით, როგორიცაა საუბარი, ხატვა ან წერა.
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
დაუკარ, ჩემო ჩონგუროხალხური |
 |
სამდურავინოდარ დუმბაძე |
 |
შემოდგომის ქარილუარა ჭანტურია |
 |
გამოფარფატდა პეპელაგივი ჭიჭინაძე |
|
შირაქის ველზე მივდივარხალხური |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
ცივი გაზაფხულიქეთევან კვიტატიანი |
 |
ციდან ღრუბელი გამოიპარანესტან კუპრავა |
 |
მზის ჩასვლის მერეანზორ აბულაშვილი |
|
ჭიამაიანესტან კუპრავა |
 |
დარისა და ავდრისამარიამ წიკლაური |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
მოლოდინივაჟა–ფშაველა |
 |
სოფლის დილათინათინ კვირიკაძე |
 |
თორნიკე ერისთავიაკაკი წერეთელი |
 |
ღრუბლები და მთვარედუტუ მეგრელი |
 |
ცხრა ძმა ხერხეულიძელადო ასათიანი |
