თებერვალი
თოვ−ლი ცრემ−ლად იღვ−რე−ბა
ითვ−ლის თით−ზე დღე−ებს,
ზამ−თა−რი რომ სულს ღა−ფავს
შე−ტყო−ბი−ა ხეებს.
თოვ−ლი ტი−რის, ქა−რი წი−ვის
რო−ცა გა−დის ზამ−თა−რი,
თავს ა−მო−ყოფს მი−წი−დან
და−ზაფ−რუ−ლი ზამ−ბა−ხი.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ზამთარზე
 |
ქარით დატირებულიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
გაშიშვლებული ტოტებილუარა ჭანტურია |
|
უგულო ქარილუარა ჭანტურია |
 |
როდის მოვა თოვლის პაპანათია ჯანაშია |
 |
ფიფქინათია აბულაძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ზამთარზე
 |
ზამთარინესტან კუპრავა |
|
ირმები მთიდან ბარში ჩადიანნესტან კუპრავა |
 |
ზამთარში ზაფხული მენატრებაანზორ აბულაშვილი |
 |
ზამთარინონა ბეჟანიშვილი |
|
ზამთარი მოსულა ყველასთან!ნესტან კუპრავა |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ზამთარზე
 |
ვიცანი, ღმერთო, სამყაროვაჟა–ფშაველა |
 |
თოვლის ბაბუამორის ფოცხიშვილი |
 |
მატყუარაზაქარია შერაზადაშვილი |
 |
ზამთარიგრიგოლ აბაშიძე |
 |
ნინია და ფინიამანანა ქურდაძე |
