თებერვალი
თოვ−ლი ცრემ−ლად იღვ−რე−ბა
ითვ−ლის თით−ზე დღე−ებს,
ზამ−თა−რი რომ სულს ღა−ფავს
შე−ტყო−ბი−ა ხეებს.
თოვ−ლი ტი−რის, ქა−რი წი−ვის
რო−ცა გა−დის ზამ−თა−რი,
თავს ა−მო−ყოფს მი−წი−დან
და−ზაფ−რუ−ლი ზამ−ბა−ხი.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ზამთარზე
 |
თოვლილუარა ჭანტურია |
|
გაშიშვლებული ტოტებილუარა ჭანტურია |
 |
ზამთარიხათუნა გულიაშვილი |
|
ბარტყილუარა ჭანტურია |
 |
რა უნდა ერქვასზაქარია შერაზადაშვილი |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ზამთარზე
 |
ვაშლის ხეფატმან ბოჭორიშვილი |
 |
ციყვუნიას ზამთარინესტან კუპრავა |
 |
ზამთარში ზაფხული მენატრებაანზორ აბულაშვილი |
|
თოვლი მოგვაქვს პეშვებითნესტან კუპრავა |
 |
უცნაური ორთქმავალიგივი ჭიჭინაძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ზამთარზე
 |
ქოლგა-ჯოხიდიანა ღვალაძე |
 |
ზამთრის დილაგივი ძნელაძე |
 |
გლეხის სიმღერავაჟა–ფშაველა |
 |
ციკოს თოვლის პაპავასილ გულეური |
 |
ზამთარინოდარ დუმბაძე |
