თებერვალი
თოვ−ლი ცრემ−ლად იღვ−რე−ბა
ითვ−ლის თით−ზე დღე−ებს,
ზამ−თა−რი რომ სულს ღა−ფავს
შე−ტყო−ბი−ა ხეებს.
თოვ−ლი ტი−რის, ქა−რი წი−ვის
რო−ცა გა−დის ზამ−თა−რი,
თავს ა−მო−ყოფს მი−წი−დან
და−ზაფ−რუ−ლი ზამ−ბა−ხი.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ზამთარზე
 |
ზამთარილილი ნუცუბიძე |
 |
ციგალუარა ჭანტურია |
|
ზამთრისპირილუარა ჭანტურია |
 |
საახალწლოანზორ აბულაშვილი |
 |
თოვლიგივი ჭიჭინაძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ზამთარზე
|
უცნაური ორთქმავალიგივი ჭიჭინაძე |
 |
ფანტელო, ფრიალ-ფრიალა!ნესტან კუპრავა |
|
შემოდგომამ გაგვახარანესტან კუპრავა |
|
ტახი ზამთარს უბრაზდებანესტან კუპრავა |
|
თოვლი მოგვაქვს პეშვებითნესტან კუპრავა |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ზამთარზე
 |
შოშიაშიო მღვიმელი |
 |
თოვლიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
*** (მომილოცე და მაკოცე)ქეთევან კვიტატიანი |
 |
საახალწლონოდარ დუმბაძე |
 |
ჩვენი ციგამაია კარსელი |
