თებერვალი
თოვ−ლი ცრემ−ლად იღვ−რე−ბა
ითვ−ლის თით−ზე დღე−ებს,
ზამ−თა−რი რომ სულს ღა−ფავს
შე−ტყო−ბი−ა ხეებს.
თოვ−ლი ტი−რის, ქა−რი წი−ვის
რო−ცა გა−დის ზამ−თა−რი,
თავს ა−მო−ყოფს მი−წი−დან
და−ზაფ−რუ−ლი ზამ−ბა−ხი.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ზამთარზე
 |
ზამთარიგიორგი ქუჩიშვილი |
 |
ხე და ზამთარილუარა ჭანტურია |
 |
კიჭიდიანა ღვალაძე |
 |
თოვლის შვილიშვილივასილ გულეური |
|
თოვლიანი დილალუარა ჭანტურია |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ზამთარზე
 |
თოვლის მელანესტან კუპრავა |
|
ციდან ღრუბელი გამოიპარანესტან კუპრავა |
 |
ვაშლის ხეფატმან ბოჭორიშვილი |
|
კაკლის ბერტყვანესტან კუპრავა |
 |
შეხედე როგორ დაუთოვიაცირა ტურაშვილი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ზამთარზე
 |
ბებიახათუნა გულიაშვილი |
 |
თოვლის ბებოს სიმღერამაია კარსელი |
|
ციკოს თოვლის პაპავასილ გულეური |
 |
მატყუარაზაქარია შერაზადაშვილი |
 |
ყინულიდუტუ მეგრელი |
