თებერვალი
თოვ−ლი ცრემ−ლად იღვ−რე−ბა
ითვ−ლის თით−ზე დღე−ებს,
ზამ−თა−რი რომ სულს ღა−ფავს
შე−ტყო−ბი−ა ხეებს.
თოვ−ლი ტი−რის, ქა−რი წი−ვის
რო−ცა გა−დის ზამ−თა−რი,
თავს ა−მო−ყოფს მი−წი−დან
და−ზაფ−რუ−ლი ზამ−ბა−ხი.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ზამთარზე
 |
რა უნდა ერქვასზაქარია შერაზადაშვილი |
 |
ზამთრისპირილუარა ჭანტურია |
|
ციგალუარა ჭანტურია |
 |
როდის მოვა თოვლის პაპანათია ჯანაშია |
|
ხე და ზამთარილუარა ჭანტურია |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ზამთარზე
 |
ზამთარინესტან კუპრავა |
 |
უცნაური ორთქმავალიგივი ჭიჭინაძე |
 |
ბებოსთან სოფლადელიზბარ გაბუნია |
 |
წუწკი წრუწუნაბონდო მაცაბერიძე |
 |
შეხედე როგორ დაუთოვიაცირა ტურაშვილი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ზამთარზე
 |
ზამთარიშიო მღვიმელი |
 |
ჩემი პირველი თოვლიმაია წიგნაძე |
|
ციგაობაშიო მღვიმელი |
|
აუ, რა თოვლი მოვიდანაზი თარგამაძე |
 |
*** (მომილოცე და მაკოცე)ქეთევან კვიტატიანი |
