თებერვალი
თოვ−ლი ცრემ−ლად იღვ−რე−ბა
ითვ−ლის თით−ზე დღე−ებს,
ზამ−თა−რი რომ სულს ღა−ფავს
შე−ტყო−ბი−ა ხეებს.
თოვ−ლი ტი−რის, ქა−რი წი−ვის
რო−ცა გა−დის ზამ−თა−რი,
თავს ა−მო−ყოფს მი−წი−დან
და−ზაფ−რუ−ლი ზამ−ბა−ხი.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ზამთარზე
 |
ბეღურების სატკივარილუარა ჭანტურია |
 |
ზამთარილილი ნუცუბიძე |
|
ციგალუარა ჭანტურია |
|
ზამთრისპირილუარა ჭანტურია |
 |
ზამთარიხათუნა გულიაშვილი |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ზამთარზე
 |
სანდროს ლექსინუნუ ჯანელიძე |
|
იხვების პიკნიკინუნუ ჯანელიძე |
 |
თოვლიმარიამ წიკლაური |
 |
ზამთრის პირიცირა ტურაშვილი |
 |
უცნაური ორთქმავალიგივი ჭიჭინაძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ზამთარზე
 |
თოვლის ბაბუამორის ფოცხიშვილი |
 |
აუ, რა თოვლი მოვიდანაზი თარგამაძე |
 |
ნინია და ფინიამანანა ქურდაძე |
 |
წერილი ლაპლანდიიდან ბებიასქეთევან კვიტატიანი |
 |
დათვის ბელოედუარდ უგულავა |
