თებერვალი
თოვ−ლი ცრემ−ლად იღვ−რე−ბა
ითვ−ლის თით−ზე დღე−ებს,
ზამ−თა−რი რომ სულს ღა−ფავს
შე−ტყო−ბი−ა ხეებს.
თოვ−ლი ტი−რის, ქა−რი წი−ვის
რო−ცა გა−დის ზამ−თა−რი,
თავს ა−მო−ყოფს მი−წი−დან
და−ზაფ−რუ−ლი ზამ−ბა−ხი.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ზამთარზე
 |
ხე და ზამთარილუარა ჭანტურია |
 |
ზამთარიგიორგი ქუჩიშვილი |
|
ბეღურების სატკივარილუარა ჭანტურია |
 |
საახალწლოანზორ აბულაშვილი |
 |
სილამაზენოდარ დუმბაძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ზამთარზე
 |
პირველი თოვლინესტან კუპრავა |
 |
Საჩუქარი თოვლის ბაბუსნინია კაპანაძე |
 |
ზამთარისოფია ბარშოვა |
 |
ზამთარინონა ბეჟანიშვილი |
|
კაკლის ბერტყვანესტან კუპრავა |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ზამთარზე
 |
ზამთრის დილაგივი ძნელაძე |
 |
ახალი წელი ტყეშიმაია წიგნაძე |
|
ჩემი პირველი თოვლიმაია წიგნაძე |
 |
თოვლითამარ ფხაკაძე |
 |
წერილი ლაპლანდიიდან ბებიასქეთევან კვიტატიანი |
