თებერვალი
თოვ−ლი ცრემ−ლად იღვ−რე−ბა
ითვ−ლის თით−ზე დღე−ებს,
ზამ−თა−რი რომ სულს ღა−ფავს
შე−ტყო−ბი−ა ხეებს.
თოვ−ლი ტი−რის, ქა−რი წი−ვის
რო−ცა გა−დის ზამ−თა−რი,
თავს ა−მო−ყოფს მი−წი−დან
და−ზაფ−რუ−ლი ზამ−ბა−ხი.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ზამთარზე
 |
ზამთრისპირილუარა ჭანტურია |
 |
საახალწლოანზორ აბულაშვილი |
|
თოვლის ფიფქილუარა ჭანტურია |
|
უგულო ქარილუარა ჭანტურია |
|
ციგალუარა ჭანტურია |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ზამთარზე
 |
თოვლის თეთრი ფანტელიცირა ტურაშვილი |
 |
ციდან ღრუბელი გამოიპარანესტან კუპრავა |
 |
როცა თოვლი დადნებანუნუ ჯანელიძე |
 |
დაუვიწყარი დეკემბერინანა სამხარაძე |
|
დაგვიზამთრდა, ჩიტუნებო!ნესტან კუპრავა |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ზამთარზე
 |
ქოლგა-ჯოხიდიანა ღვალაძე |
 |
თეთრი პელიკანიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
აუ, რა თოვლი მოვიდანაზი თარგამაძე |
 |
ბებიახათუნა გულიაშვილი |
 |
ნუციკო სოფელშიმანანა ქურდაძე |
