თებერვალი
თოვ−ლი ცრემ−ლად იღვ−რე−ბა
ითვ−ლის თით−ზე დღე−ებს,
ზამ−თა−რი რომ სულს ღა−ფავს
შე−ტყო−ბი−ა ხეებს.
თოვ−ლი ტი−რის, ქა−რი წი−ვის
რო−ცა გა−დის ზამ−თა−რი,
თავს ა−მო−ყოფს მი−წი−დან
და−ზაფ−რუ−ლი ზამ−ბა−ხი.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ზამთარზე
 |
გალიალუარა ჭანტურია |
|
გაშიშვლებული ტოტებილუარა ჭანტურია |
 |
ქარით დატირებულიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ფიფქინათია აბულაძე |
 |
როდის მოვა თოვლის პაპანათია ჯანაშია |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ზამთარზე
 |
თოვლი და ლევანიმანანა კაკაჩია |
 |
დახუჭობანას თამაშის წინ გასათვლელი ლექსიბონდო მაცაბერიძე |
 |
ტახი ზამთარს უბრაზდებანესტან კუპრავა |
|
თინა, მურა და ფისომანანა კაკაჩია |
|
თოვლი მოგვაქვს პეშვებითნესტან კუპრავა |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ზამთარზე
 |
ნია და ზამთარიელენე სალარიძე |
 |
ზამთარიშიო მღვიმელი |
 |
ახალი წელი ტყეშიმაია წიგნაძე |
 |
ცივა კურდღელს, ცივაგივი ჭიჭინაძე |
 |
თოვლითამარ ფხაკაძე |
