თებერვალი
თოვ−ლი ცრემ−ლად იღვ−რე−ბა
ითვ−ლის თით−ზე დღე−ებს,
ზამ−თა−რი რომ სულს ღა−ფავს
შე−ტყო−ბი−ა ხეებს.
თოვ−ლი ტი−რის, ქა−რი წი−ვის
რო−ცა გა−დის ზამ−თა−რი,
თავს ა−მო−ყოფს მი−წი−დან
და−ზაფ−რუ−ლი ზამ−ბა−ხი.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ზამთარზე
 |
სილამაზენოდარ დუმბაძე |
 |
ზამთარიხათუნა გულიაშვილი |
 |
ბარტყილუარა ჭანტურია |
 |
ქარით დატირებულიგალაკტიონ ტაბიძე |
|
გალიალუარა ჭანტურია |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ზამთარზე
 |
ზამთარი მოსულა ყველასთან!ნესტან კუპრავა |
 |
უცნაური ორთქმავალიგივი ჭიჭინაძე |
 |
თედოს პირველი თოვლითამარ ჭეიშვილი |
|
ფანტელო, ფრიალ-ფრიალა!ნესტან კუპრავა |
 |
დახუჭობანას თამაშის წინ გასათვლელი ლექსიბონდო მაცაბერიძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ზამთარზე
 |
ვიცანი, ღმერთო, სამყაროვაჟა–ფშაველა |
 |
რას ჩურჩულებენ ფიფქები...ქეთევან კვიტატიანი |
 |
ჩვენი ციგამაია კარსელი |
|
ალვები თოვლშიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ზამთარიშიო მღვიმელი |
