თებერვალი
თოვ−ლი ცრემ−ლად იღვ−რე−ბა
ითვ−ლის თით−ზე დღე−ებს,
ზამ−თა−რი რომ სულს ღა−ფავს
შე−ტყო−ბი−ა ხეებს.
თოვ−ლი ტი−რის, ქა−რი წი−ვის
რო−ცა გა−დის ზამ−თა−რი,
თავს ა−მო−ყოფს მი−წი−დან
და−ზაფ−რუ−ლი ზამ−ბა−ხი.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ზამთარზე
 |
რა უნდა ერქვასზაქარია შერაზადაშვილი |
 |
გაშიშვლებული ტოტებილუარა ჭანტურია |
 |
ფიფქინათია აბულაძე |
|
გალიალუარა ჭანტურია |
 |
ზამთარიგიორგი ქუჩიშვილი |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ზამთარზე
 |
დავდგათ თოვლის ბებიაცნესტან კუპრავა |
 |
დახუჭობანას თამაშის წინ გასათვლელი ლექსიბონდო მაცაბერიძე |
 |
თედოს პირველი თოვლითამარ ჭეიშვილი |
 |
ზამთარში ზაფხული მენატრებაანზორ აბულაშვილი |
 |
ლაზარეანა ნოდარიძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ზამთარზე
 |
ციგაობამაყვალა მრევლიშვილი |
 |
ნუციკო სოფელშიმანანა ქურდაძე |
 |
ერთი რამ მინდა სათქმელადვაჟა–ფშაველა |
 |
ზამთარიაინგა ქორდელი |
|
გლეხის სიმღერავაჟა–ფშაველა |
