თებერვალი
თოვ−ლი ცრემ−ლად იღვ−რე−ბა
ითვ−ლის თით−ზე დღე−ებს,
ზამ−თა−რი რომ სულს ღა−ფავს
შე−ტყო−ბი−ა ხეებს.
თოვ−ლი ტი−რის, ქა−რი წი−ვის
რო−ცა გა−დის ზამ−თა−რი,
თავს ა−მო−ყოფს მი−წი−დან
და−ზაფ−რუ−ლი ზამ−ბა−ხი.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ზამთარზე
 |
ზამთრისპირილუარა ჭანტურია |
|
ციგალუარა ჭანტურია |
|
გაშიშვლებული ტოტებილუარა ჭანტურია |
 |
თოვლის შვილიშვილივასილ გულეური |
|
გალიალუარა ჭანტურია |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ზამთარზე
 |
ზამთარიფატმან ბოჭორიშვილი |
 |
ზამთარი მოსულა ყველასთან!ნესტან კუპრავა |
 |
შემოდგომაქეთევან კვიტატიანი |
|
თოვლის ფიფქი მოფარფატებსნესტან კუპრავა |
 |
უცნაური ორთქმავალიგივი ჭიჭინაძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ზამთარზე
 |
მატყუარაზაქარია შერაზადაშვილი |
|
საახალწლო საჩუქარიქეთევან კვიტატიანი |
 |
ზამთარინოდარ დუმბაძე |
 |
ხატის წინაკაკი წერეთელი |
 |
დათვის ბელოედუარდ უგულავა |
