თებერვალი
თოვ−ლი ცრემ−ლად იღვ−რე−ბა
ითვ−ლის თით−ზე დღე−ებს,
ზამ−თა−რი რომ სულს ღა−ფავს
შე−ტყო−ბი−ა ხეებს.
თოვ−ლი ტი−რის, ქა−რი წი−ვის
რო−ცა გა−დის ზამ−თა−რი,
თავს ა−მო−ყოფს მი−წი−დან
და−ზაფ−რუ−ლი ზამ−ბა−ხი.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ზამთარზე
 |
თოვლის ფიფქილუარა ჭანტურია |
|
გალიალუარა ჭანტურია |
|
ზამთრისპირილუარა ჭანტურია |
 |
რა უნდა ერქვასზაქარია შერაზადაშვილი |
|
ციგალუარა ჭანტურია |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ზამთარზე
 |
ირმები მთიდან ბარში ჩადიანნესტან კუპრავა |
 |
ვაშლის ხეფატმან ბოჭორიშვილი |
|
ჩამობარდნა თეთრად ტყეშინესტან კუპრავა |
 |
ბებოსთან სოფლადელიზბარ გაბუნია |
|
მოდის ზამთარიფატმან ბოჭორიშვილი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ზამთარზე
 |
წერილი ლაპლანდიიდან ბებიასქეთევან კვიტატიანი |
 |
ზამთრის დილაგივი ძნელაძე |
 |
გიგის და დათას წერილი ცასნათია ჯანაშია |
 |
ციცინომაია კარსელი |
 |
ზამთარინოდარ დუმბაძე |
