თებერვალი
თოვ−ლი ცრემ−ლად იღვ−რე−ბა
ითვ−ლის თით−ზე დღე−ებს,
ზამ−თა−რი რომ სულს ღა−ფავს
შე−ტყო−ბი−ა ხეებს.
თოვ−ლი ტი−რის, ქა−რი წი−ვის
რო−ცა გა−დის ზამ−თა−რი,
თავს ა−მო−ყოფს მი−წი−დან
და−ზაფ−რუ−ლი ზამ−ბა−ხი.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ზამთარზე
 |
თოვლის ფიფქილუარა ჭანტურია |
|
ზამთრისპირილუარა ჭანტურია |
|
თოვლიანი დილალუარა ჭანტურია |
|
გაშიშვლებული ტოტებილუარა ჭანტურია |
 |
ზამთარიდიანა ღვალაძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ზამთარზე
 |
Საჩუქარი თოვლის ბაბუსნინია კაპანაძე |
 |
თოვლი და ლევანიმანანა კაკაჩია |
|
ციყვინინია კაპანაძე |
 |
შეხედე როგორ დაუთოვიაცირა ტურაშვილი |
|
თეთრი ფიფქი ციდაცირა ტურაშვილი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ზამთარზე
 |
ციგაობაშიო მღვიმელი |
|
ზამთარიშიო მღვიმელი |
 |
თოვლიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ვიცანი, ღმერთო, სამყაროვაჟა–ფშაველა |
 |
ყინულიდუტუ მეგრელი |
