თებერვალი
თოვ−ლი ცრემ−ლად იღვ−რე−ბა
ითვ−ლის თით−ზე დღე−ებს,
ზამ−თა−რი რომ სულს ღა−ფავს
შე−ტყო−ბი−ა ხეებს.
თოვ−ლი ტი−რის, ქა−რი წი−ვის
რო−ცა გა−დის ზამ−თა−რი,
თავს ა−მო−ყოფს მი−წი−დან
და−ზაფ−რუ−ლი ზამ−ბა−ხი.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ზამთარზე
 |
ფიფქინათია აბულაძე |
 |
ზამთარიხათუნა გულიაშვილი |
 |
ზამთარიგიორგი ქუჩიშვილი |
 |
თოვლის ფიფქილუარა ჭანტურია |
|
თოვლილუარა ჭანტურია |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ზამთარზე
 |
რა კარგია ნაძვისხე!ნესტან კუპრავა |
 |
თინა, მურა და ფისომანანა კაკაჩია |
 |
ზამთრის პირიცირა ტურაშვილი |
 |
ციყვინინია კაპანაძე |
 |
ზამთარიფატმან ბოჭორიშვილი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ზამთარზე
 |
თეთრი პელიკანიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
დათვის ბელოედუარდ უგულავა |
 |
მშვენიერას ქართველასალექსანდრე ორბელიანი |
 |
ქოლგა-ჯოხიდიანა ღვალაძე |
 |
ციკოს თოვლის პაპავასილ გულეური |
