თებერვალი
თოვ−ლი ცრემ−ლად იღვ−რე−ბა
ითვ−ლის თით−ზე დღე−ებს,
ზამ−თა−რი რომ სულს ღა−ფავს
შე−ტყო−ბი−ა ხეებს.
თოვ−ლი ტი−რის, ქა−რი წი−ვის
რო−ცა გა−დის ზამ−თა−რი,
თავს ა−მო−ყოფს მი−წი−დან
და−ზაფ−რუ−ლი ზამ−ბა−ხი.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ზამთარზე
 |
ხე და ზამთარილუარა ჭანტურია |
 |
ფიფქინათია აბულაძე |
 |
ზამთარილილი ნუცუბიძე |
|
ციგალუარა ჭანტურია |
 |
ზამთარიგიორგი ქუჩიშვილი |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ზამთარზე
 |
ზამთარში ზაფხული მენატრებაანზორ აბულაშვილი |
 |
თეთრი ფანტელებიცირა ტურაშვილი |
 |
როცა თოვლი დადნებანუნუ ჯანელიძე |
 |
კაკლის ბერტყვანესტან კუპრავა |
 |
ფიფქის სიმღერანანა გასვიანი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ზამთარზე
 |
დიდი თამარივაჟა–ფშაველა |
 |
ნია და ზამთარიელენე სალარიძე |
 |
საახალწლო კარნავალიმაია კარსელი |
|
ჩვენი ციგამაია კარსელი |
 |
საახალწლო სიმღერაჯანსუღ ჩარკვიანი |
