თებერვალი
თოვ−ლი ცრემ−ლად იღვ−რე−ბა
ითვ−ლის თით−ზე დღე−ებს,
ზამ−თა−რი რომ სულს ღა−ფავს
შე−ტყო−ბი−ა ხეებს.
თოვ−ლი ტი−რის, ქა−რი წი−ვის
რო−ცა გა−დის ზამ−თა−რი,
თავს ა−მო−ყოფს მი−წი−დან
და−ზაფ−რუ−ლი ზამ−ბა−ხი.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ზამთარზე
 |
თოვლიგივი ჭიჭინაძე |
 |
კიჭიდიანა ღვალაძე |
 |
როდის მოვა თოვლის პაპანათია ჯანაშია |
|
ზამთარიდიანა ღვალაძე |
 |
ზამთრისპირილუარა ჭანტურია |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ზამთარზე
 |
შემოდგომაქეთევან კვიტატიანი |
 |
ბეღურანინო სტურუა |
 |
დათვის ბუნაგთანნესტან კუპრავა |
|
უცნაური ორთქმავალიგივი ჭიჭინაძე |
|
დავდგათ თოვლის ბებიაცნესტან კუპრავა |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ზამთარზე
 |
ციცინომაია კარსელი |
|
ცივა კურდღელს, ცივაგივი ჭიჭინაძე |
 |
ზამთარიშიო მღვიმელი |
 |
ზამთარირაფიელ ერისთავი |
 |
ნინია და ფინიამანანა ქურდაძე |
