თებერვალი
თოვ−ლი ცრემ−ლად იღვ−რე−ბა
ითვ−ლის თით−ზე დღე−ებს,
ზამ−თა−რი რომ სულს ღა−ფავს
შე−ტყო−ბი−ა ხეებს.
თოვ−ლი ტი−რის, ქა−რი წი−ვის
რო−ცა გა−დის ზამ−თა−რი,
თავს ა−მო−ყოფს მი−წი−დან
და−ზაფ−რუ−ლი ზამ−ბა−ხი.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ზამთარზე
 |
თოვლილუარა ჭანტურია |
|
გალიალუარა ჭანტურია |
|
ბარტყილუარა ჭანტურია |
 |
თოვლის შვილიშვილივასილ გულეური |
 |
ფიფქინათია აბულაძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ზამთარზე
 |
პირველი თოვლინესტან კუპრავა |
 |
სანდროს ლექსინუნუ ჯანელიძე |
|
დაგვიზამთრდა, ჩიტუნებო!ნესტან კუპრავა |
 |
თოვლი მოსულაცირა ტურაშვილი |
|
ჩამობარდნა თეთრად ტყეშინესტან კუპრავა |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ზამთარზე
 |
ჩვენი ციგამაია კარსელი |
 |
მშვენიერას ქართველასალექსანდრე ორბელიანი |
 |
საახალწლონოდარ დუმბაძე |
|
ციცინომაია კარსელი |
 |
თოვლის ბაბუამორის ფოცხიშვილი |
