თებერვალი
თოვ−ლი ცრემ−ლად იღვ−რე−ბა
ითვ−ლის თით−ზე დღე−ებს,
ზამ−თა−რი რომ სულს ღა−ფავს
შე−ტყო−ბი−ა ხეებს.
თოვ−ლი ტი−რის, ქა−რი წი−ვის
რო−ცა გა−დის ზამ−თა−რი,
თავს ა−მო−ყოფს მი−წი−დან
და−ზაფ−რუ−ლი ზამ−ბა−ხი.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ზამთარზე
 |
ზამთარიდიანა ღვალაძე |
 |
ზამთრისპირილუარა ჭანტურია |
|
თოვლიანი დილალუარა ჭანტურია |
 |
ზამთარილილი ნუცუბიძე |
 |
როდის მოვა თოვლის პაპანათია ჯანაშია |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ზამთარზე
 |
როცა თოვლი დადნებანუნუ ჯანელიძე |
 |
ფიფქის სიმღერანანა გასვიანი |
 |
დახუჭობანას თამაშის წინ გასათვლელი ლექსიბონდო მაცაბერიძე |
 |
ბეღურანინო სტურუა |
 |
თედოს პირველი თოვლითამარ ჭეიშვილი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ზამთარზე
 |
*** (მომილოცე და მაკოცე)ქეთევან კვიტატიანი |
|
წერილი ლაპლანდიიდან ბებიასქეთევან კვიტატიანი |
 |
ვიცანი, ღმერთო, სამყაროვაჟა–ფშაველა |
 |
ალვები თოვლშიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
უცნაური ორთქმავალიგივი ჭიჭინაძე |
