თებერვალი
თოვ−ლი ცრემ−ლად იღვ−რე−ბა
ითვ−ლის თით−ზე დღე−ებს,
ზამ−თა−რი რომ სულს ღა−ფავს
შე−ტყო−ბი−ა ხეებს.
თოვ−ლი ტი−რის, ქა−რი წი−ვის
რო−ცა გა−დის ზამ−თა−რი,
თავს ა−მო−ყოფს მი−წი−დან
და−ზაფ−რუ−ლი ზამ−ბა−ხი.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ზამთარზე
 |
როდის მოვა თოვლის პაპანათია ჯანაშია |
 |
გაშიშვლებული ტოტებილუარა ჭანტურია |
 |
ზამთარილილი ნუცუბიძე |
|
ბეღურების სატკივარილუარა ჭანტურია |
|
გალიალუარა ჭანტურია |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ზამთარზე
 |
თეთრი ფანტელებიცირა ტურაშვილი |
 |
წელიწადის დროებიხათუნა გულიაშვილი |
 |
კნუტმა შეგაშინათ?მანანა კაკაჩია |
 |
დათვის ბუნაგთანნესტან კუპრავა |
|
ფანტელო, ფრიალ-ფრიალა!ნესტან კუპრავა |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ზამთარზე
 |
ჩვენი ციგამაია კარსელი |
 |
ნუციკო სოფელშიმანანა ქურდაძე |
 |
ციკოს თოვლის პაპავასილ გულეური |
 |
ზამთარიედუარდ უგულავა |
|
საახალწლო კარნავალიმაია კარსელი |
