თებერვალი
თოვ−ლი ცრემ−ლად იღვ−რე−ბა
ითვ−ლის თით−ზე დღე−ებს,
ზამ−თა−რი რომ სულს ღა−ფავს
შე−ტყო−ბი−ა ხეებს.
თოვ−ლი ტი−რის, ქა−რი წი−ვის
რო−ცა გა−დის ზამ−თა−რი,
თავს ა−მო−ყოფს მი−წი−დან
და−ზაფ−რუ−ლი ზამ−ბა−ხი.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ზამთარზე
 |
თოვლიგივი ჭიჭინაძე |
 |
თოვლილუარა ჭანტურია |
 |
რა უნდა ერქვასზაქარია შერაზადაშვილი |
|
თოვლიანი დილალუარა ჭანტურია |
 |
თოვლის შვილიშვილივასილ გულეური |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ზამთარზე
 |
ასეთია ზამთრის ღამენესტან კუპრავა |
|
დათვის ბუნაგთანნესტან კუპრავა |
 |
ზამთარისოფია ბარშოვა |
|
ჩამობარდნა თეთრად ტყეშინესტან კუპრავა |
 |
თეთრი ფანტელებიცირა ტურაშვილი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ზამთარზე
 |
ბებიახათუნა გულიაშვილი |
 |
ზამთარიაინგა ქორდელი |
 |
დათვის ბელოედუარდ უგულავა |
 |
შოშიაშიო მღვიმელი |
 |
ერთი რამ მინდა სათქმელადვაჟა–ფშაველა |
