თებერვალი
თოვ−ლი ცრემ−ლად იღვ−რე−ბა
ითვ−ლის თით−ზე დღე−ებს,
ზამ−თა−რი რომ სულს ღა−ფავს
შე−ტყო−ბი−ა ხეებს.
თოვ−ლი ტი−რის, ქა−რი წი−ვის
რო−ცა გა−დის ზამ−თა−რი,
თავს ა−მო−ყოფს მი−წი−დან
და−ზაფ−რუ−ლი ზამ−ბა−ხი.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ზამთარზე
 |
როდის მოვა თოვლის პაპანათია ჯანაშია |
 |
ბარტყილუარა ჭანტურია |
 |
ზამთარილილი ნუცუბიძე |
 |
ზამთარიდიანა ღვალაძე |
 |
ფიფქინათია აბულაძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ზამთარზე
 |
თოვლი და ლევანიმანანა კაკაჩია |
 |
დაგვიზამთრდასოფო გასიტაშვილი |
 |
მოდის ზამთარიფატმან ბოჭორიშვილი |
 |
ჩამობარდნა თეთრად ტყეშინესტან კუპრავა |
|
კნუტმა შეგაშინათ?მანანა კაკაჩია |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ზამთარზე
|
ფიფქის სიმღერალილი ნუცუბიძე |
 |
ერთი რამ მინდა სათქმელადვაჟა–ფშაველა |
 |
ზამთარიშიო მღვიმელი |
 |
თოვლიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ჩვენი ციგამაია კარსელი |
