თებერვალი
თოვ−ლი ცრემ−ლად იღვ−რე−ბა
ითვ−ლის თით−ზე დღე−ებს,
ზამ−თა−რი რომ სულს ღა−ფავს
შე−ტყო−ბი−ა ხეებს.
თოვ−ლი ტი−რის, ქა−რი წი−ვის
რო−ცა გა−დის ზამ−თა−რი,
თავს ა−მო−ყოფს მი−წი−დან
და−ზაფ−რუ−ლი ზამ−ბა−ხი.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ზამთარზე
 |
ფიფქინათია აბულაძე |
 |
თოვლილუარა ჭანტურია |
|
უგულო ქარილუარა ჭანტურია |
 |
თოვლის შვილიშვილივასილ გულეური |
 |
ზამთარიგიორგი ქუჩიშვილი |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ზამთარზე
 |
იხვების პიკნიკინუნუ ჯანელიძე |
 |
ზამთარიფატმან ბოჭორიშვილი |
 |
თოვლი მოგვაქვს პეშვებითნესტან კუპრავა |
 |
ბაკურიანშისოფო გასიტაშვილი |
 |
გაგებუტე ზამთაროხათუნა გულიაშვილი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ზამთარზე
 |
ფიფქის სიმღერალილი ნუცუბიძე |
 |
ჩვენი ციგამაია კარსელი |
 |
ვიცანი, ღმერთო, სამყაროვაჟა–ფშაველა |
 |
დათვის ბელოედუარდ უგულავა |
|
ზამთარიედუარდ უგულავა |
