თებერვალი
თოვ−ლი ცრემ−ლად იღვ−რე−ბა
ითვ−ლის თით−ზე დღე−ებს,
ზამ−თა−რი რომ სულს ღა−ფავს
შე−ტყო−ბი−ა ხეებს.
თოვ−ლი ტი−რის, ქა−რი წი−ვის
რო−ცა გა−დის ზამ−თა−რი,
თავს ა−მო−ყოფს მი−წი−დან
და−ზაფ−რუ−ლი ზამ−ბა−ხი.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ზამთარზე
 |
კიჭიდიანა ღვალაძე |
 |
თოვლიანი დილალუარა ჭანტურია |
|
ბარტყილუარა ჭანტურია |
|
ხე და ზამთარილუარა ჭანტურია |
 |
ქარით დატირებულიგალაკტიონ ტაბიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ზამთარზე
 |
ბებოსთან სოფლადელიზბარ გაბუნია |
 |
უცნაური ორთქმავალიგივი ჭიჭინაძე |
 |
იხვების პიკნიკინუნუ ჯანელიძე |
 |
მერე რა თუ ცივასოფო გასიტაშვილი |
 |
წელიწადის დროებინინია კაპანაძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ზამთარზე
 |
საახალწლო საჩუქარიქეთევან კვიტატიანი |
 |
ზამთარიედუარდ უგულავა |
 |
საახალწლო სიმღერაჯანსუღ ჩარკვიანი |
 |
ციკოს თოვლის პაპავასილ გულეური |
 |
ზამთარიაინგა ქორდელი |
