თებერვალი
თოვ−ლი ცრემ−ლად იღვ−რე−ბა
ითვ−ლის თით−ზე დღე−ებს,
ზამ−თა−რი რომ სულს ღა−ფავს
შე−ტყო−ბი−ა ხეებს.
თოვ−ლი ტი−რის, ქა−რი წი−ვის
რო−ცა გა−დის ზამ−თა−რი,
თავს ა−მო−ყოფს მი−წი−დან
და−ზაფ−რუ−ლი ზამ−ბა−ხი.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ზამთარზე
 |
თოვლიანი დილალუარა ჭანტურია |
 |
თოვლის შვილიშვილივასილ გულეური |
|
თოვლილუარა ჭანტურია |
 |
კიჭიდიანა ღვალაძე |
|
ზამთარიდიანა ღვალაძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ზამთარზე
 |
ტახი ზამთარს უბრაზდებანესტან კუპრავა |
|
ბეღურანესტან კუპრავა |
|
ირმები მთიდან ბარში ჩადიანნესტან კუპრავა |
|
ჩამობარდნა თეთრად ტყეშინესტან კუპრავა |
|
თოვლი მოგვაქვს პეშვებითნესტან კუპრავა |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ზამთარზე
 |
მშვენიერას ქართველასალექსანდრე ორბელიანი |
 |
ჩვენი ციგამაია კარსელი |
 |
ზამთარიშიო მღვიმელი |
 |
ცივა კურდღელს, ცივაგივი ჭიჭინაძე |
 |
ნინია და ფინიამანანა ქურდაძე |
