თებერვალი
თოვ−ლი ცრემ−ლად იღვ−რე−ბა
ითვ−ლის თით−ზე დღე−ებს,
ზამ−თა−რი რომ სულს ღა−ფავს
შე−ტყო−ბი−ა ხეებს.
თოვ−ლი ტი−რის, ქა−რი წი−ვის
რო−ცა გა−დის ზამ−თა−რი,
თავს ა−მო−ყოფს მი−წი−დან
და−ზაფ−რუ−ლი ზამ−ბა−ხი.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ზამთარზე
 |
თოვლის შვილიშვილივასილ გულეური |
 |
სილამაზენოდარ დუმბაძე |
 |
ქარით დატირებულიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
გალიალუარა ჭანტურია |
|
ბარტყილუარა ჭანტურია |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ზამთარზე
 |
ზამთრის პირიცირა ტურაშვილი |
 |
ფიფქის სიმღერანანა გასვიანი |
 |
დათვის ბუნაგთანნესტან კუპრავა |
 |
წელიწადის დროებინინია კაპანაძე |
|
თოვლის ფიფქი მოფარფატებსნესტან კუპრავა |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ზამთარზე
 |
წერილი ლაპლანდიიდან ბებიასქეთევან კვიტატიანი |
 |
თოვლაობაიროდიონ ევდოშვილი |
|
*** (მომილოცე და მაკოცე)ქეთევან კვიტატიანი |
 |
თოვლითამარ ფხაკაძე |
 |
მატყუარაზაქარია შერაზადაშვილი |
