თებერვალი
თოვ−ლი ცრემ−ლად იღვ−რე−ბა
ითვ−ლის თით−ზე დღე−ებს,
ზამ−თა−რი რომ სულს ღა−ფავს
შე−ტყო−ბი−ა ხეებს.
თოვ−ლი ტი−რის, ქა−რი წი−ვის
რო−ცა გა−დის ზამ−თა−რი,
თავს ა−მო−ყოფს მი−წი−დან
და−ზაფ−რუ−ლი ზამ−ბა−ხი.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ზამთარზე
 |
სილამაზენოდარ დუმბაძე |
 |
ბეღურების სატკივარილუარა ჭანტურია |
 |
ფიფქინათია აბულაძე |
|
გალიალუარა ჭანტურია |
 |
თოვლის შვილიშვილივასილ გულეური |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ზამთარზე
 |
შემოდგომამ გაგვახარანესტან კუპრავა |
|
თოვლის ფიფქი მოფარფატებსნესტან კუპრავა |
|
ტახი ზამთარს უბრაზდებანესტან კუპრავა |
 |
თეთრი ფიფქი ციდაცირა ტურაშვილი |
 |
ზამთარში ზაფხული მენატრებაანზორ აბულაშვილი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ზამთარზე
 |
თოვლის ბებოს სიმღერამაია კარსელი |
 |
თოვლიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
მშვენიერას ქართველასალექსანდრე ორბელიანი |
 |
ქოლგა-ჯოხიდიანა ღვალაძე |
 |
ზამთარირაფიელ ერისთავი |
