ანანო
მა−მი−კოს ნე−ბი−ე−რა ვარ.
დე−დი−კოს გუ−ლის მა−ლა−მო.
ბა−ბუ−ას მომ−ღე−რა−ლი და
ე−ნა−ჭიკ−ჭი−კა ა−ნა−ნო.
ვი−ცი ვჯი−უ−ტობ ხან−და−ხან,
ზოგ−ჯერ გაბ−რა−ზებთ ძა−ლი−ან.
მაგ−რამ ეს ჩე−მი კი ა−რა,
ჩე−მი ა−სა−კის ბრა−ლი−ა.
ჯერ პატა−რა ვარ, ნუ ღე−ლავთ,
გა−აგ−დეთ ცუ−დი ფიქ−რე−ბი.
და−ი−ცა, გაზრ−და მა−ცა−დეთ,
ნა−ხავთ რა გო−გო ვიქ−ნე−ბი.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ოჯახის წევრებზე, ლექსები გაზაფხულზე, გულუბრყვილო პატარები და ლექსები მწერებზე
 |
ჩოჩორინოდარ დუმბაძე |
 |
ახალბედა მეთევზეშოთა ამირანაშვილი |
 |
გაზაფხულიიოსებ გრიშაშვილი |
 |
რას უმღერიან მერცხლებიგივი ჭიჭინაძე |
|
ავტობიოგრაფიანოდარ დუმბაძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ოჯახის წევრებზე, ლექსები გაზაფხულზე, გულუბრყვილო პატარები და ლექსები მწერებზე
 |
გვირილაცირა ტურაშვილი |
|
„საპატიო მიზეზი“შოთა ამირანაშვილი |
 |
ვაზი გვიხმობსნესტან კუპრავა |
 |
მარტინანა გასვიანი |
 |
ასეთი დარი თუ იყო მაშინ?ანა კალანდაძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ოჯახის წევრებზე, ლექსები გაზაფხულზე, გულუბრყვილო პატარები და ლექსები მწერებზე
 |
მომაკვდავის ფიქრებიაკაკი წერეთელი |
|
საქართველო ლამაზოანა კალანდაძე |
 |
აბასთუმანილადო ასათიანი |
|
ქეთინო, გამოიცანი!ნოდარ დუმბაძე |
|
საქართველო იყო მათი საოცნებო სახელილადო ასათიანი |
