პანდა
ი−სევ სძი−ნავს ხის ტოტ−ზე,
ძი−ლის−გუ−და პან−დას;
ნე−ტავ, ვინ და−ა−ხუ−რავს,
პან−დას თბი−ლად საბანს?
ქარი რომ ა−მო−ვარ−დეს,
გა−უ−ტე−ხავს ძილს;
სუ−ლაც ხომ შე−იძ−ლე−ბა,
ჩა−მო−ვარ−დეს ძირს?
ამიტომაც ჰა−მა−კი
უნ−და ჩა−მო−ვუ−კი−დოთ;
უფ−რო კარ−გი იქ−ნე−ბა,
რომ სა−წო−ლი ვუყიდოთ.
ხეზე ხომ არ დარ−ჩე−ბა?
შე−ა−წუ−ხებს წვი−მა,
პან−დას ბი−ნა ხომ უნ−და,
ა−ვუ−შე−ნოთ ბი−ნა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ცხოველებზე, ფრინველებზე და ლექსები გარეულ ცხოველებზე
 |
მელიანათია აბულაძე |
 |
კურდღლის ბაჭიალუარა ჭანტურია |
 |
ვაი დედასა!ნოდარ დუმბაძე |
 |
ტურამ წააცანცალამაყვალა მრევლიშვილი |
 |
ბედნიერებახათუნა გულიაშვილი |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ცხოველებზე, ფრინველებზე და ლექსები გარეულ ცხოველებზე
 |
ჭრიჭინების ოინიმაია წიგნაძე |
|
ციყვინათია აბულაძე |
 |
რად დაარქვით ნაცარა?მანანა კაკაჩია |
 |
კარუსელიიოსებ ციცქიშვილი |
 |
ბურდღუნა დათვინიკოლოზ ჩაჩავა |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ცხოველებზე, ფრინველებზე და ლექსები გარეულ ცხოველებზე
 |
ორი დათვინინო მზესელი |
 |
გამოღმით მე ვარ, გაღმა – შენვაჟა–ფშაველა |
 |
კატისა და თაგვთა შერიგებამანანა ტონია |
 |
ლალის მამალილადო ასათიანი |
 |
მივიწყებული ფისოელიზბარ გაბუნია |
