პანდა
ი−სევ სძი−ნავს ხის ტოტ−ზე,
ძი−ლის−გუ−და პან−დას;
ნე−ტავ, ვინ და−ა−ხუ−რავს,
პან−დას თბი−ლად საბანს?
ქარი რომ ა−მო−ვარ−დეს,
გა−უ−ტე−ხავს ძილს;
სუ−ლაც ხომ შე−იძ−ლე−ბა,
ჩა−მო−ვარ−დეს ძირს?
ამიტომაც ჰა−მა−კი
უნ−და ჩა−მო−ვუ−კი−დოთ;
უფ−რო კარ−გი იქ−ნე−ბა,
რომ სა−წო−ლი ვუყიდოთ.
ხეზე ხომ არ დარ−ჩე−ბა?
შე−ა−წუ−ხებს წვი−მა,
პან−დას ბი−ნა ხომ უნ−და,
ა−ვუ−შე−ნოთ ბი−ნა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ცხოველებზე, ფრინველებზე და ლექსები გარეულ ცხოველებზე
 |
ერთმა პატარა ბეღურამნოდარ დუმბაძე |
|
არწივის ბრძანება #1ნოდარ დუმბაძე |
 |
ია და პეპელალუარა ჭანტურია |
 |
წიწილავაჟა–ფშაველა |
 |
სპილოელიზბარ გაბუნია |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ცხოველებზე, ფრინველებზე და ლექსები გარეულ ცხოველებზე
 |
თხა კიკინაილია სიხარულიძე |
 |
პ - რანწიალელა გაბური |
 |
ცნობისმოყვარე ცუგრიანანა სამხარაძე |
 |
თაგუნების ქორწილიცირა ტურაშვილი |
 |
*** (დედი, შეხე, ჩვენი ფისო)მანანა კაკაჩია |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ცხოველებზე, ფრინველებზე და ლექსები გარეულ ცხოველებზე
 |
ლექსი ვეფხვისა და მოყმისახალხური |
 |
ვინ რა ჰქნა?მანანა ტონია |
 |
ასოხატულა კუნწულებიგივი ჭიჭინაძე |
 |
ბუკნაჭოედუარდ უგულავა |
 |
ვის რა აჩუქა თოვლის პაპამვასილ გულეური |
