პანდა
ი−სევ სძი−ნავს ხის ტოტ−ზე,
ძი−ლის−გუ−და პან−დას;
ნე−ტავ, ვინ და−ა−ხუ−რავს,
პან−დას თბი−ლად საბანს?
ქარი რომ ა−მო−ვარ−დეს,
გა−უ−ტე−ხავს ძილს;
სუ−ლაც ხომ შე−იძ−ლე−ბა,
ჩა−მო−ვარ−დეს ძირს?
ამიტომაც ჰა−მა−კი
უნ−და ჩა−მო−ვუ−კი−დოთ;
უფ−რო კარ−გი იქ−ნე−ბა,
რომ სა−წო−ლი ვუყიდოთ.
ხეზე ხომ არ დარ−ჩე−ბა?
შე−ა−წუ−ხებს წვი−მა,
პან−დას ბი−ნა ხომ უნ−და,
ა−ვუ−შე−ნოთ ბი−ნა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ცხოველებზე, ფრინველებზე და ლექსები გარეულ ცხოველებზე
 |
კოდალაინგა ქორდელი |
 |
ფისონოდარ დუმბაძე |
 |
წიწილავაჟა–ფშაველა |
|
ერთხელც იქნება, მოვკვდებივაჟა–ფშაველა |
 |
ყოყლოჩინა ბატუკამანანა ქურდაძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ცხოველებზე, ფრინველებზე და ლექსები გარეულ ცხოველებზე
 |
შველიაიოსებ ციცქიშვილი |
 |
წიწილებო!ელიზბარ გაბუნია |
 |
კიკლი-კიკლიმაყვალა მრევლიშვილი |
 |
დათუნიას სკოლამზია მექერიშვილი |
 |
მშრომელი ფუტკარისოფო გასიტაშვილი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ცხოველებზე, ფრინველებზე და ლექსები გარეულ ცხოველებზე
 |
კატისა და თაგვთა შერიგებამანანა ტონია |
|
„ადიდასისგან“ იმედგაცრუებამანანა ტონია |
 |
ჭაღარააკაკი წერეთელი |
|
მუქთა მჭამელებიმანანა ტონია |
|
მანანას წერილინოდარ დუმბაძე |
