პანდა
ი−სევ სძი−ნავს ხის ტოტ−ზე,
ძი−ლის−გუ−და პან−დას;
ნე−ტავ, ვინ და−ა−ხუ−რავს,
პან−დას თბი−ლად საბანს?
ქარი რომ ა−მო−ვარ−დეს,
გა−უ−ტე−ხავს ძილს;
სუ−ლაც ხომ შე−იძ−ლე−ბა,
ჩა−მო−ვარ−დეს ძირს?
ამიტომაც ჰა−მა−კი
უნ−და ჩა−მო−ვუ−კი−დოთ;
უფ−რო კარ−გი იქ−ნე−ბა,
რომ სა−წო−ლი ვუყიდოთ.
ხეზე ხომ არ დარ−ჩე−ბა?
შე−ა−წუ−ხებს წვი−მა,
პან−დას ბი−ნა ხომ უნ−და,
ა−ვუ−შე−ნოთ ბი−ნა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ცხოველებზე, ფრინველებზე და ლექსები გარეულ ცხოველებზე
 |
ნინია და ფინიამანანა ქურდაძე |
 |
ცელქი გოჭებიმაია წიგნაძე |
 |
ერთმა პატარა ბეღურამნოდარ დუმბაძე |
 |
საწყალი კურდღელიმაყვალა მრევლიშვილი |
 |
ორი ფისოგივი ჭიჭინაძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ცხოველებზე, ფრინველებზე და ლექსები გარეულ ცხოველებზე
 |
ტყეინგა ქორდელი |
 |
კეკე-ბეკესოფო გასიტაშვილი |
 |
ზოოპარკიიოსებ ციცქიშვილი |
 |
მაჩვები, შაშვები და ბავშვებიგივი ჩიღვინაძე |
 |
მარტო სიო ეფერებალუარა ჭანტურია |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ცხოველებზე, ფრინველებზე და ლექსები გარეულ ცხოველებზე
 |
ჟირაფიელიზბარ გაბუნია |
 |
ჭაღარააკაკი წერეთელი |
|
სამი კნუტიგივი ჭიჭინაძე |
 |
მაღვიძარა მამლაყინწამანანა ტონია |
|
ვინ რა ჰქნა?მანანა ტონია |
