პანდა
ი−სევ სძი−ნავს ხის ტოტ−ზე,
ძი−ლის−გუ−და პან−დას;
ნე−ტავ, ვინ და−ა−ხუ−რავს,
პან−დას თბი−ლად საბანს?
ქარი რომ ა−მო−ვარ−დეს,
გა−უ−ტე−ხავს ძილს;
სუ−ლაც ხომ შე−იძ−ლე−ბა,
ჩა−მო−ვარ−დეს ძირს?
ამიტომაც ჰა−მა−კი
უნ−და ჩა−მო−ვუ−კი−დოთ;
უფ−რო კარ−გი იქ−ნე−ბა,
რომ სა−წო−ლი ვუყიდოთ.
ხეზე ხომ არ დარ−ჩე−ბა?
შე−ა−წუ−ხებს წვი−მა,
პან−დას ბი−ნა ხომ უნ−და,
ა−ვუ−შე−ნოთ ბი−ნა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ცხოველებზე, ფრინველებზე და ლექსები გარეულ ცხოველებზე
 |
ია და პეპელალუარა ჭანტურია |
 |
ყოყლოჩინა ბატუკამანანა ქურდაძე |
 |
ბიჭი, ძაღლი და ბებიანოდარ დუმბაძე |
 |
რეზოს კნუტებიმანანა ტონია |
 |
დათვის ბელოედუარდ უგულავა |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ცხოველებზე, ფრინველებზე და ლექსები გარეულ ცხოველებზე
 |
დათვების მარანშიგივი ჩიღვინაძე |
 |
წერილიგივი ჭიჭინაძე |
 |
ფისომ უთხრა მეწველ ძროხასელიზბარ გაბუნია |
|
ტურალუარა ჭანტურია |
|
იავნანანოდარ დუმბაძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ცხოველებზე, ფრინველებზე და ლექსები გარეულ ცხოველებზე
|
ყვინჩილანოდარ დუმბაძე |
 |
მელია და მამალიხალხური |
 |
გამოღმით მე ვარ, გაღმა – შენვაჟა–ფშაველა |
|
მომჩივანი დათვიმანანა ტონია |
|
საოცარი ქვეყანამანანა ტონია |
