* * *
დე−დამ მი−თხრა რომ ბავშ−ვე−ბი
თეთრ წე−რო−ებს მო−ყავ−თო,
კომ−ბოს−ტო−დან ა−იყ−ვა−ნენ
თუ ვინ−მეს ჩა−მო−გავ−თო.
ერ−თხელ ო−რი მო−უყ−ვა−ნა
ჩვენს მე−ზო−ბელს პა−ტა−რა
დი−დე−ბი და ფუნ−ფუ−ლე−ბი,
ნე−ტავ რი−თი ა−ტა−რა?
მეც რომ მინ−და და-ძმა მყავ−დეს...
წე−რო სად დაფ−რი−ნავ−სო?
შე−ა−მოწ−მოს იქ−ნებ ჩემს დას
კომ−ბოს−ტო−ში ძი−ნავ−სო.
მა−მამ მი−თხრა მი−წე−რე−ო
სულ გა−ვავ−სე ფურ−ცე−ლი,
მოფ−რინ−დეს და ჩა−უ−ფუ−შოს
დე−დას დი−დი მუ−ცე−ლი.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან გულუბრყვილო პატარები და ლექსები და-ძმაზე
 |
ნატუკამაია მიქაია |
 |
ჩემი თოფიელენე სალარიძე |
 |
საათინოდარ დუმბაძე |
 |
მარიამის ოინებიაზა მდინარაძე |
 |
გაბუტული ნატოელიზბარ გაბუნია |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან გულუბრყვილო პატარები და ლექსები და-ძმაზე
 |
დევთამჟლეტინესტან კუპრავა |
 |
წერილინინია კაპანაძე |
 |
ი.ა.გალაკტიონ ტაბიძე |
 |
თუმც, არ გაჩნდა ძამიკომანანა კაკაჩია |
 |
მეგობრები წაიჩხუბნენლელა გაბური |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან გულუბრყვილო პატარები და ლექსები და-ძმაზე
 |
ოქროს კბილიმანანა ტონია |
 |
ალაზანსილია ჭავჭავაძე |
 |
შემოღამება მთაწმინდაზედნიკოლოზ ბარათაშვილი |
|
მკვეხარა მხატვარიმანანა ტონია |
 |
მარიამიინგა ქორდელი |
