ვეხმარები დედიკოს
ჩემს პა−ტა−რა ძა−მი−კოს
მოვ−ლა უნ−და ძა−ლი−ან,
რაც ის გაჩნ−და დე−დი−კოს
უკ−ვე ა−ღარ სცა−ლი−ა.
მე ხომ დი−დი გო−გო ვარ,
უნ−და ვი−ყო ჭკვი−ა−ნი,
დე−დი−კოს რომ ვუშ−ვე−ლო,
სულ არ ა−რის გვი−ა−ნი.
ერ−თხელ სა−უზ−მო−ბი−სას
რძეს ვუს−ხამ−დი ბა−ი−ას ,
ჰო−და რომ და−იღ−ვა−რა
გა−ნა ჩე−მი ბრა−ლი−ა.
ბე−ბი−ას კი ე−გო−ნა,
რომ ვარ ი−სევ პა−ტა−რა,
ა−მი−ტო−მაც შევ−ღე−ბე
მა−გი−და და კა−რა−და.
თურ−მე დახ−მა−რე−ბა−საც
ცუ−დი მხა−რე ჰქო−ნი−ა,
ა−სე ძნე−ლი თუ ი−ყო
არ−სად გა−მი−გო−ნი−ა.
მაგ−რამ დი−დი გო−გო ვარ,
ვეხ−მა−რე−ბი დე−დი−კოს,
მა−ლე რომ არ და−ბერ−დეს
და სულ ლა−მა−ზი რომ
ი−ყოს!
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ოჯახის წევრებზე, გულუბრყვილო პატარები, ლექსები დედაზე და ლექსები ზრდილობაზე
სამწუხაროდ, სხვა ამავე ზომის ლექსები, რომელიც ამავე კატეგორიებშია, ვერ მოიძებნა | |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ოჯახის წევრებზე, გულუბრყვილო პატარები, ლექსები დედაზე და ლექსები ზრდილობაზე
სამწუხაროდ, სხვა უფრო მცირე ზომის ლექსები ამავეე კატეგორიიდან ვერ მოიძებნა | |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ოჯახის წევრებზე, გულუბრყვილო პატარები, ლექსები დედაზე და ლექსები ზრდილობაზე
 |
ტელეფონივასილ გულეური |
 |
მანანა და ლალინოდარ დუმბაძე |
 |
გულსვაჟა–ფშაველა |
 |
„დიპლომატი“ელენე სალარიძე |
 |
ნუ იამაყებხალხური |
