ზა−ფხუ−ლი−ა. ტყე−ში
მო−დის წვი−მის თქე−ში.
სო−კო−ე−ბი მა−ლე
გა−ა−ხე−ლენ თვა−ლებს.
გა−და−ი−ღო წვი−მამ,
მზე ა−ნა−თებს დათ−ვას,
ნაძ−ვის−ძი−რას, არ−ყას;
მჭადა-სო−კოს, ქა−მას...
თუ უ−ყუ−რებთ ა−მას?
- და−ვი−ნა−ხე ნიყ−ვიც! -
ხე−ზე ცეკ−ვავს ციყ−ვი.
ზღარ−ბიც მო−დის ხვნე−შით,
-მეც ვ−ცხოვ−რო−ბო ტყე−ში!
მშვე−ნი−ე−რი დი−ლა
შე−მოგვ−ცი−ნის ტკბი−ლად:
-ეს რამ−დე−ნი სო−კო
მო−სუ−ლა−ო ტყე−ში!
ა−ბა, ახ−ლა გე−ლით
კა−ლა−თე−ბით ხელ−ში!