თამარი
-რა კარ−გი სა−ხე−ლი მქვი−ა−ო, რა კარ−გი!-
ა−მა−ყობს პა−ტა−რა გო−გო,-
თა−მა−რი და−მარქ−ვეს! თა−მა−რი და−მარქ−ვეს!
რო−გორ გა−მა−ხა−რეს, რო−გორ!
დე−დი−კომ ქარ−თუ−ლი კა−ბა შე−მი−კე−რა,
მა−ხუ−რავს ქათ−ქა−თა მან−დილს,
წელ−ზე მო−ქარ−გუ−ლი სარ−ტყე−ლი შე−მო−მარ−ტყა,
ქართ−ველ ქალს და−ვემს−გავ−სე ნამდ−ვილს.
თვი−თონ კი თვა−ლებ−ში ცრემ−ლი უ−ციმ−ცი−მებს:
-მზის მად−ლი შენს გზას და სა−ვალს!
ქარ−თუ−ლი კა−ბა რო−გორ გიხ−დე−ბა−ო!
უ−თუ−ოდ ი−თა−მა−რე, თა−მარ!
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები სამშობლოზე
 |
თამარ მეფესხალხური |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები სამშობლოზე
სამწუხაროდ, სხვა უფრო მცირე ზომის ლექსები ამავეე კატეგორიიდან ვერ მოიძებნა | |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები სამშობლოზე
 |
რაც მიიწერა სოფელმანბესიკი |
 |
ჩივილი ხმლისავაჟა–ფშაველა |
 |
ენა ქართულიმუხრან მაჭავარიანი |
 |
საპატიო სახელიმანანა ტონია |
|
ფშაველი ჯარისკაცის წერილივაჟა–ფშაველა |
