სურათი
გა−რეთ ქა−რი სა−ცო−და−ვად
აჭ−რი−ა−ლებს ხე−თა ტო−ტებს,
სა−დღაც შორს კი, ფუ−ღუ−რო−ში,
სა−ცო−და−ვად ჭო−თი გო−დებს.
ქა−რი დაძრ−წის სახ−ლის სხვენ−ზე
და სტვენს, რო−გორც ღა−მე−უ−ლი,
უ−საშ−ვე−ლო დარ−დი ა−რის
ამ სტვე−ნა−ში გა−რე−უ−ლი.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
ტყეინგა ქორდელი |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
სამწუხაროდ, სხვა უფრო მცირე ზომის ლექსები ამავეე კატეგორიიდან ვერ მოიძებნა | |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
გამოღმით მე ვარ, გაღმა – შენვაჟა–ფშაველა |
 |
გაზაფხულიგრიგოლ აბაშიძე |
 |
ხე და ზამთარილუარა ჭანტურია |
 |
ვაი დედასა!ნოდარ დუმბაძე |
 |
შემოდგომაშიო მღვიმელი |
