ინა და ბებო
ბე−ბოს ი−ნა პირ−ვე−ლად
მიჰ−ყავს და−სა−ძი−ნებ−ლად.
გახს−ნა ზღაპ−რის გუ−და,
ი−ნას ძი−ლი უნ−და.
მაგ−რამ ი−ნა ფხიზ−ლობს,
ა−ხალ ზღაპ−რებს ე−ლის,
არ ეშ−ვე−ბა ბე−ბოს:
-კი−დევ მო−მი−ყე−ვი!
არ ე−ლე−ვა ზღა−პარს
მა−რი−ლი და სიტკ−ბო,
ჰო−და, ბე−ბოს ბო−ლოს
ჩაეძი−ნა თვი−თონ.
უ−ხა−რი−ა ი−ნას,
ბე−ბო დააძი−ნა!
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბებია-ბაბუაზე და იავნანა
სამწუხაროდ, სხვა ამავე ზომის ლექსები, რომელიც ამავე კატეგორიებშია, ვერ მოიძებნა | |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბებია-ბაბუაზე და იავნანა
სამწუხაროდ, სხვა უფრო მცირე ზომის ლექსები ამავეე კატეგორიიდან ვერ მოიძებნა | |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბებია-ბაბუაზე და იავნანა
 |
მღვრიე ქარიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
პაპა და შვილიშვილიშოთა ამირანაშვილი |
|
ეს მშობლიური ქარიაგალაკტიონ ტაბიძე |
|
გულო, რა გემართება?გალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ფიქრები ბებიაზენათია აბულაძე |
