სკოლაში ვბრუნდებით

ვემშ−ვი−დო−ბე−ბით ზა−ფხუ−ლის დღე−ებს,
თა−ვი−სუფ−ლე−ბას და სი−ფე−რა−დეს
დი−ლის ხანგრძ−ლივ ძილს,
მინდვ−რებ−ში სირ−ბილს,
მდი−ნა−რის ჩქე−რებს
ზღვის ტალ−ღის შხე−ფებს.
მოგ−ზა−უ−რო−ბას, ვა−გო−ნის ქშე−ნას,
ცივ-ცივ ნა−ყი−ნებს, პეპ−ლე−ბის დევ−ნას.
ბე−ბო და ბა−ბუ რჩე−ბი−ან კარ−ში,
ვემშ−ვი−დო−ბე−ბით, გვნა−ხა−ვენ გაზრ−დილს.
სექ−ტემ−ბე−რი−ა, სკო−ლის დროც დად−გა,
გულს უ−ხა−რი−ა, კლა−სე−ლებს ვნა−ხავთ.
წელ−საც გაზრ−დი−ლი იქ−ნე−ბა ყვე−ლა,
სა−ხე−ზე რუ−ჯი და მო−ნატ−რე−ბა.
ვარ−ცხნი−ლო−ბა გვაქვს ნაირ-ნაირი,
ლამაზ-ლამაზი კაბა-ზედები,
ა−ხა−ლი ჩან−თა, ფეხ−საც−მე−ლე−ბი,
ცო−ტა მოგ−ვი−ჭერს და შე−ვეჩ−ვე−ვით.
მას−წავ−ლე−ბე−ლი ჩაგ−ვიკ−რავს გულ−ში,
არ−და−დე−გებ−ზეც დავ−წე−რეთ გუ−შინ.
რა გვი−ხა−რი−ა? დი−დე−ბი გავხ−დით,
სწავ−ლას და−ვი−წყებთ, ყვე−ლაფერს ავხს−ნით.