სახელგატეხილი დათვი
გუ−შინ, სა−ხელ−გა−ტე−ხილ დათვს,
ჰყავ−და ა−ვი სტუ−მა−რი
და მას ჰკი−თხეს: რომ არ ქურ−დობ,
ფუტ−კარს, რად არ უ−თხა−რი?
- მარ−თა−ლი−ა, ა−ღარც ვი−ცი,
სა−ით ა−რის სკის კა−რი,
მაგ−რამ ქურ−დი, რომ მი−წო−და
ვე−რა−ფე−რი ვუ−თხა−რი.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ცხოველებზე, ფრინველებზე, ლექსები გარეულ ცხოველებზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
ნუ იამაყებხალხური |
 |
თეთრი ფარდაელიზბარ გაბუნია |
|
კურდღლის სიზმარიხალხური |
 |
დათვი და ტურანათია აბულაძე |
 |
ძაღლის სულ არ მეშინიანიკოლოზ ჩაჩავა |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ცხოველებზე, ფრინველებზე, ლექსები გარეულ ცხოველებზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
რ - ემეზილელა გაბური |
 |
შემოდგომა ტყეშინონა ბეჟანიშვილი |
 |
მერცხლებიმარი დიერა |
|
ყ - ანჩალელა გაბური |
 |
წიწილამანანა ტონია |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ცხოველებზე, ფრინველებზე, ლექსები გარეულ ცხოველებზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
ჩემი ვედრებავაჟა–ფშაველა |
|
ნაცარამანანა ტონია |
 |
ფისონოდარ დუმბაძე |
|
მღერიან თუშის ბიჭებინოდარ დუმბაძე |
|
კომბლე და მგელიელიზბარ გაბუნია |
