რთველი

რთვე−ლი ა−რის ჭი−კა−ან−ში,
გა−ა−ჩა−ღეს მა−რუ−ლა,
ფოთ−ლე−ბი−დან მტევ−ნე−ბი,
გვიც−ქე−რი−ან მა−ლუ−ლად.

ალ−მურ ას−დით სიმ−წი−ფით,
კრე−ფას ვი−წყებთ თა−ვი−დან,
ე−ზო−ში კი თა−თა−რას,
ა−თუხ−თუ−ხებს მა−მი−და,

რთვე−ლი უკ−ვე და−ი−წყო,
დი−ლით ად−რე დგე−ბი−ან,
ა−მა−ყად რომ გვიც−ქე−რენ,
ის ყვარ−ლი−სა მთე−ბი−ა.

ყვე−ლა გა−დი გა−მო−დის,
მარ−ნის კა−რი ჭრი−ა−ლებს,
და ყურძ−ნით დატ−ვირ−თუ−ლი,
უ−რე−მი დაჭრი−ა−ლებს.

მწი−ფე რქა−წი−თე−ლე−ბი,
სამწ−ნა−ხელ−ში ქრე−ბი−ან,
ჩექ−მე−ბი−ან კა−ცე−ბი,
მტევ−ნებს ე−ფე−რე−ბი−ან.

მო−დის ვა−ზის ნა−ჟუ−რი,
ღვი−ნის ნა−კა−დუ−ლა−და,
ლეღვს ჩი−რე−ბად აც−მე−ვენ და
მო−ა−დუ−ღეს მუ−რა−ბა.

ბაღ−ში თი−თა ყურძ−ნებ−სა,
შენც ე−ხე−ბი ხე−ლი−თა,
ჭა−მა უკ−ვე არ ძალ−გიძს,
ძღე−ბი მა−თი ცქე−რი−თა.

ა−რო−მა−ტი იფრქ−ვე−ვა,
გემ−რი−ე−ლი სუ−ნე−ბი,
იქ თო−ნი−დან ბე−ბი−ამ,
ა−მო−ყა−რა პუ−რე−ბი.

ჩურ−ჩხე−ლე−ბი წვე−თა−ვენ,
ახ−ლად დავ−ლე−ბუ−ლე−ბი.

წალ−მის ცე−ცხლის მა−ყა−ლი,
შამ−ფუ−რებ−ზე მწვა−დე−ბი,
ჭი−ქა მა−ჭა−რიც შეს−ვი,
გა−ი−ქარ−ვე დარ−დე−ბი.

შე−მოდ−გო−მამ მდი−დარ−მა,
თვი−სი ხვა−ვი დაჰ−ყა−რა,
მზემ თა−ვი−სი სხი−ვე−ბი,
და−სავ−ლეთს გა−და−ხა−რა.
თხელ ჭი−ქებ−ში შუშ−ხუ−ნებს,
მღე−რის ა−ლა−დას−ტუ−რი,
შე−მოდ−გო−მის ზე−ი−მის,
რთვე−ლი ა−რის დას−ტუ−რი,

ხა−ლი−სო−ბენ ნაშ−რომ−ნი,
თან ცეკ−ვა−ვენ, მღე−რი−ან,
კა−ხე−ლე−ბი რთველ−ზე−და,
შე−მოდ−გო−მით გვე−ლი−ან.