ვინ არის ყველაზე გაბედული
ზამთარს გაზაფხულის ყვავილები არასოდეს ენახა. ისინი თოვლის დადნობამდე მიწიდან თავს არ ამოჰყოფდნენ, ემალებოდნენ.
-ლამაზ-ლამაზი ყვავილები გაზაფხულს ფერად-ფერად სამოსს აცვამენ, ზეიმით ეგებებიან, -ეჩურჩულებოდა ზამთარს ქარი.
- მე კი მხოლოდ შენ მეგებები, -ჩიოდა ზამთარი, -მეც მინდა ჭრელა-ჭრულა ყვავილების ნახვა. მალე წავალ, ყვავილებს კი ვერა და ვერ ვნახავ...
მიწის გულში ჩათბუნებულმა ყვავილებმა მისი ნათქვამი გაიგონეს. ძალიან შეეცოდათ, მაგრამ მიწიდან თავის ამოწევა ვერ გაბედეს. მარტო ენძელები არ შეუშინდნენ თოვლს. დობილებმა ბევრი უშალეს, ზამთარი თავისი სუსხიანი სუნთქვით გაგთოშავთო, მაგრამ ენძელებმა მაინც არ დაიშალეს.
ჯერ თეთრი ენძელები ამოვიდნენ. შეხედა მათ ზამთარმა და თვალებს არ დაუჯერა, თოვლის ვარსკვლავები ეგონა. თეთრ ენძელას მოჰყვა ვარდისფერი, იასამნისფერი და ყვითელიც კი.
-გამარჯობა, ზამთარო, გამარჯობა!-დაიძახეს ენძელებმა, -აი, ჩვენც მოვედით!
-ნუთუ ასე ჩემთვის იჩქარეთ!-გული აუჩუყდა ზამთარს,-რა ბედნიერი ვარ! თითქოს პაწია ბალერინები იყოთ!
ქარმა ფრთხილად დაუბერა. პაწია მოცეკვავეებმა ცეკვა დაიწყეს. ძალიან სასიამოვნო იყო თოვლზე მოცეკვავე ბალერინების ცქერა. ეს ცეკვა ზამთარს ეძღვნებოდა.
-რა სილამაზეა!-ზამთარი სიხარულით აცრემლდა. მისმა ცრემლებმა თოვლი დაადნო. მიწიდან ყოჩივარდამაც გაბედა ამოსვლა, ყოჩივარდას ია მოჰყვა...
ენძელები ისევ ცეკვავდნენ. ბედნიერი ზამთარი ასე ცეკვა-ცეკვით გააცილეს.
სხვა მოთხრობები
ჯოხს მობეზრდა ხეხილის ბაღში, ბალახებში უსაქმოდ ყოფნა და მწარედ ატირდა: - რამდენი ხანია, აქ უსაქმოდ ვიმყოფები, უკვე აღარავის ვჭირდები! როცა ხის ტოტი ვიყავი, სიც...
დედაჩემს დეა ჰქვია. ხომ ლამაზი სახელია? დედა-დეა. ერთი დ აკლია, თორემ სახელადაც დედა ერქმეოდა. დედაჩემი დედად მუშაობს, ჩვენ გვივლის, მე და ჩემს დაიკო მაგდას....
ერთხელ ქარიშხალმა ჩამოიქროლა. გვერდზე გადაბრეცილ დიდ ხეს მიაწვა და წააქცია. მაღლობზე გადმოკიდებული ხე ზემოდან ზღვას დაჰყურებდა. ზღვაზე გემები გედებივით დასრიალ...
- მე ქვეყანას სინათლესა და სითბოს ვაძლევ! -თავს იწონებდა მზე. - მე მაცოცხლებელ წვიმას, -გაიძახოდა ღრუბელი. - მე ხომ უხვი წყლით ვარ ცნობილი! -გაიძახოდა მდინარე...
ერთ ლამაზ ტყეში ხეები მეგობრულად ცხოვრობდნენ. გავიდა დრო. მშვენიერ ნაძვს თანდათან სიბერე შეეპარა. წიწვები გაუყვითლდა, ტოტები გაუხმა. ხეები დაღონდნე...
ხედავთ? ტყეში ყველა შრომობს. ყველა საქმეშია გართული. კოდალა ხეებს მკურნალობს, ჭია-მატლებისგან იცავს. ციყვი თხილსა და კაკალს აგროვებს. ზღარბი სოკოს იმარაგებს...
ერთ უდაბურ ტყეში დედა ღორი ცხოვრობდა. მას სამი გოჭი ჰყავდა,-ბაგი, ბუგი და ფათერაკა. ბაგი და ბუგი ისეთი ღონიერი გოჭები იყვნენ, სულ ბაგიბუგით დადიოდნენ. ფათერაკა...
დარეჯანმა თავისი ჯადოსნური ფუნჯით ჯადოქარი ჯღუნა დახატა. ამ დროს ჯაბამ დაუძახა. დარეჯანი ჯაბასთან გაიქცა, ნახატზე ჯღუნა გაცოცხლდა. მიიხედ-მოიხედა და მშვენიერი თ...
წვიმინი დღე იყო. დები-თაია და ნია ფანჯარასთან მოწყენილი იდგნენ. ისინი წვიმით დაფარულ პატარა ბაღს გაჰყურებდნენ. უცებ დებმა ჩიტუნას ჟივჟივი გაიგონეს. გარეთ, სახლი...
პატარა გიორგი ოცნებობს; - ახ, ნეტავ, ფეხმარდი ცხენი მყავდეს! ნეტავ, რკინის პერანგი მქონდეს და ბასრი ხმალი! - რკინის პერანგი და ხმალი? -ბებო იცინის, -ნეტავ, რა...
დაეხმარე სახელის შერჩევაში
დაეხმარეთ ბავშვს, გააცნობიეროს, რომ გეგმები შეიძლება შეიცვალოს და მოქნილად მოერგოს ახალ სიტუაციებს.
სოფი მაჭავარიანი - გახსოვდეს, უკვე გაზაფხულია!
გახსოვდეს, უკვე გაზაფხულია! ბავშვებო, ერთი პატარა ამბაბი უნდა მოგიყვეთ, როდესაც თქვენი ტოლი ვიყავი, ვკითხე ჩემს მასწავლებელს,-მერი მასწავლებელს; -მასწავლებელო...
