ლურჯი ვეშაპი
ერთ დღეს ზღვაში პატარა ვეშაპი გამოჩნდა.
ზღვა მომწვანო ფერისა იყო, ვეშაპი კი -ლურჯი!
თავიდან არაფერი, -ყველას დიდი დელფინი ეგონა.
მაგრამ თურმე ვეშაპი იყო, სულ იზრდებოდა და იზრდებოდა.
მალე დედამიწის ზურგზე ყველა ცხოველზე დიდი გახდა.
-ლამის ჩემხელაა,-ბრაზობდა ზღვა,-ერთ ნაპირზე კუდს მოიქნევს და წამსვე მეორე მხარეს გაჩნდება...აქ საიდან მოცურდა, რამ მოიყვანა...
დელფინები ზღვის ფსკერზე გატრუნულიყვნენ, შიშით მაღლა ვერ ამოდიოდნენ.
გემები ვერ დაცურავდნენ, ვეშაპს დავეჯახებითო.
თევზები ფრთხებოდნენ,-პირს დააღებს თუ არა, ლამის ნახევარი ზღვა გადაყლაპოსო.
შადრევანს ამოასხამდა თუ არა, სანაპიროზე წვიმის ღვარი მოდიოდა.
თვითონაც დარდობდა, ზღვა არ მყოფნისო. ერთხელ თავისი წუხილი მოგზაურ თოლიას გაანდო.
-ვიცი, როგორაც უნდა გიშველო,-უთხრა ჭკვიანმა თოლიამ, - ისიც ვიცი, შენი სახლი სადაა... მომყევი, ოკეანისკენ გაგიძღვები...
-ოკეანე რაღაა?-წამოიძახა ვეშაპმა.
-ოკეანეც ზღვაა, ოღონდ ზღვაზე ბევრად, ბევრად დიდი.
გაუძღვა თოლია ვეშაპს ოკეანესკენ. ვეშაპს სრუტეში გასვლა გაუჭირდა. სრუტე ისეთი ადგილია, სადაც ზღვა ოკეანეს უკავშირდება.
-აქ როგორ გავეტევი!-დაღონდა ვეშაპი,-არა, ოკეანეში გასვლა არ მიწერია...
-მთელი ძალით გამოქანდი!-ურჩია თოლიამ, -წარმოიდგინე, რომ არხი გაგყავს.
ვეშაპმა დაუჯერა და მთელი ძალით გამოქანდა. მას შემდეგ ეს სრუტე ყველა სრუტეზე განიერია. ვეშაპი ოკეანეში შედგაფუნდა. იქით გაცურა, აქეთ გამოცურა. გახარებული წყალში სულ მალაყებს გადადიოდა, მაგრამ ვითომ არაფერი.
-ახლა კი მართლა სახლში ვარ!-დაიძახა ვეშაპმა.
მისი ძახილი თურმე სხვა ვეშაპებმა გაიგეს და მაშინვე იქ გაჩნდნენ:
-საიდან მოვიდა, აქამდე სად იყო...ხომ მართლა ვეშაპია...
-ჰო, მართლა ვეშაპია, თანაც ლურჯი ვეშაპი...
- ოღონდ ჯერ პატარაა, კითხვებით ნუ შეაწუხებთ,-თქვა ერთმა.
სხვა მოთხრობები
ხედავთ? ტყეში ყველა შრომობს. ყველა საქმეშია გართული. კოდალა ხეებს მკურნალობს, ჭია-მატლებისგან იცავს. ციყვი თხილსა და კაკალს აგროვებს. ზღარბი სოკოს იმარაგებს...
მათეს ძალიან უყვარს ფეხბურთი. უნდა ეზოს გუნდში თვითონაც იყოს, მაგრამ ბავშვები არ ათამაშებენ, ეუბნებიან, ჯერ პატარა ხარო. ამიტომაა, რომ მათე მარტო ვარჯიშობს, ბიჭ...
ზაზუკა პატარა ბიჭი არ გეგონოთ, ის ნიკას ზაზუნაა. პაწაწინა ცხოველია, - თოვლივით თეთრი. თათები ჩვილის პაწია თითებს მიუგავს. ზის თავის მინის სახლში და პირს არხეინა...
ერთ უდაბურ ტყეში დედა ღორი ცხოვრობდა. მას სამი გოჭი ჰყავდა,-ბაგი, ბუგი და ფათერაკა. ბაგი და ბუგი ისეთი ღონიერი გოჭები იყვნენ, სულ ბაგიბუგით დადიოდნენ. ფათერაკა...
მწვანე მინდორში ნორჩი ბალახი და ნარნარა ყვავილები სულ დაინამა. ჭიანჭველა ნუნე ბუდეში ვეღარ ბრუნდებოდა. მისი ბუდე დიდ ნაძვთან იყო. ნუნე ამხელა ნამის ზღვას როგორ ...
გიგა პაპამ და გოგამ გოგრა დათესეს. გიგა გოგრას უვლიდა და აკვირდებოდა. გოგრა სწრაფად იზრდებოდა. მისმა მსხვილმა ღერომ და ფართო ფოთლებმა ლამის მთელი ბოსტანი გადაფა...
პატარა კესო ქვიშის სათამაშო კოშკს აგებს. კოშკი ძალიან ლამაზია. კესოს უხარია. ნიკამ დაინახა ქვიშის კოშკი, დაჰკრა ფეხი და დაანგრია. კესო ატირდა: - ამ კოშკს დიდხან...
ჯოხს მობეზრდა ხეხილის ბაღში, ბალახებში უსაქმოდ ყოფნა და მწარედ ატირდა: - რამდენი ხანია, აქ უსაქმოდ ვიმყოფები, უკვე აღარავის ვჭირდები! როცა ხის ტოტი ვიყავი, სიც...
პატარა წვეთი დედამიწაზე ცხოვრობდა,-ლიკლიკა ნაკადულის ტალღებში. ლიკლიკა ნაკადული ლამაზ მინდორზე მიედინებოდა. პატარა წვეთი წყლის ნაკად მიჰყვებოდა, ცას უყურ...
დინო პატარა დინოზავრი იყო. იგი ნესტიან და დაბურულ ტყეში გამოიჩეკა. ძლივს ამობობღდა კვერცხიდან, მიიხედ-მოიხედა, მაგრამ ერთმანეთში გადახლართული ხე-გვიმრების მეტი ...
დაეხმარე სახელის შერჩევაში
აუდიოწიგნები შესანიშნავი საშუალებაა, რომ ბავშვმა ისიამოვნოს წიგნებით, მაშინაც კი, როდესაც კითხვა არ შეუძლია.
სოფი მაჭავარიანი - გახსოვდეს, უკვე გაზაფხულია!
გახსოვდეს, უკვე გაზაფხულია! ბავშვებო, ერთი პატარა ამბაბი უნდა მოგიყვეთ, როდესაც თქვენი ტოლი ვიყავი, ვკითხე ჩემს მასწავლებელს,-მერი მასწავლებელს; -მასწავლებელო...
