ვაშლი ხიდან ძირს რატომ ვარდება?
-ყველაფერი ძირს რატომ ვარდება? რატომ არ მიფრინავს ზემოთ ან გვერდით? -ალბათ უკვე ჰკითხე უფროსებს და იმათაც უცებ გიპასუხეს. მაგრამ ერთ დროს ამ კითხვაზე პასუხი არავინ იცოდა. ისეთმა ცნობილმა ინგლისელმა მეცნიერმაც კი, როგორიც ისააკ ნიუტონი იყო. მას ამ კითხვაზე პასუხი ლოყაწითელა, გემრიელმა ვაშლმა აპოვნინა.
ზაფხულის მშვენიერი დღე იყო. ჩაფიქრებული ნიუტონი ხეხილის ბაღში დასეირნობდა. ვაშლი უკვე მწიფდა და საამურ სურნელს აფრქვევდა. ზღარბი საქმიანად დასუნსულებდა. აი, ყვითელმა პეპელამ ჩაიფარფატა. ბეღურამაც ჩაიფრთხიალა. მარტო მეცნიერს კი არ უყვარდა ვაშლის ბაღში ყოფნა. ნიუტონს თან ჭოგრიტი ჰქონდა, რითაც ხან ცას აკვირდებოდა, ხანაც მწიფე ვაშლებს.
უცებ ხიდან ვაშლი ჩამოვარდა და მეცნიერს თავზე დაეცა,- სქლად დახუჭუჭებულ პარიკზე. სურნელოვანი ხილი ბალახში გაგორდა. ზღარბი მაშინვე მისკენ გაიქცა. ქარმა დაუბერა. ხიდან კიდევ რამდენიმე ვაშლი ჩამოცვივდა, ყველა ქვემოთ და არა ზემოთ,-ზღარბისა და ნიუტონის გასახარად. ვაშლებით ორივემ ჩაიგემრიელა პირი.
უცებ მეცნიერმა იპოვა, რასაც დაეძებდა. ისევ ვაშლი არ გეგონოს, მან კითხვაზე პასუხი იპოვა. მას შემდეგ ყველამ იცის, რატომ ვარდება ძირს ვაშლიც და სხვა დანარჩენიც. ეს იმიტომ ხდება, რომ დედამიწას მიზიდულობის ძალა გააჩნია. ჩვენი ცისფერი პლანეტა ყველაფერს თავისკენ იზიდავს, მათ შორის ლოყაწითელა ვაშლებსაც.
შეამოწმე, რამდენად კარგად გაიგე მოთხრობა „ვაშლი ხიდან ძირს რატომ ვარდება?“ სხვა მოთხრობები
მწვანე მინდორში ნორჩი ბალახი და ნარნარა ყვავილები სულ დაინამა. ჭიანჭველა ნუნე ბუდეში ვეღარ ბრუნდებოდა. მისი ბუდე დიდ ნაძვთან იყო. ნუნე ამხელა ნამის ზღვას როგორ ...
დედაჩემს დეა ჰქვია. ხომ ლამაზი სახელია? დედა-დეა. ერთი დ აკლია, თორემ სახელადაც დედა ერქმეოდა. დედაჩემი დედად მუშაობს, ჩვენ გვივლის, მე და ჩემს დაიკო მაგდას....
დინო პატარა დინოზავრი იყო. იგი ნესტიან და დაბურულ ტყეში გამოიჩეკა. ძლივს ამობობღდა კვერცხიდან, მიიხედ-მოიხედა, მაგრამ ერთმანეთში გადახლართული ხე-გვიმრების მეტი ...
მხიარული ზაფხულია. პატარა ნიკოს და ანანოს დაჭერობანას თამაში უნდათ. - ნიკაა! -ყვირის პატარა ნიკო, -სად ხარ? დაჭერობანა ვითამაშოთ! აი, იპოვეს! ბიჭი ხის ქვეშ წა...
მამიკო ციყვი მხატვარია. ციყვუნია ცარო მას დილიდან ეწუწუნება: - მამიკო, რა არის, სულ ზღარბებსა და ლოკოკინებს რომ ხატავ? რა იქნება, შემოდგომის სურათი დამიხატო. მ...
შენ ალბათ იცი, რომ ჩვენი ანბანის სასახლეში ოცდაცამეტი ასო-ბგერა ცხოვრობს. მათგან ხუთი ხმოვანია, დანარჩენი-თანხმოვანი. ხმოვნები მომღერალი ბგერები არიან. თანხმო...
რა კარგი სიტყვა ყოფილა „ჰყავს.“ ეს სიტყვა თურმე იმას ნიშნავს, რომ დედამიწაზე მარტო არა ხარ. რა კარგია, რომ ადამიანებს ერთმანეთი ჰყავთ. ეს სიტყვა ცხოველებსაც ...
დაღამდა. რახანია, თოლიები სანაპიროზე გაფრინდნენ. ზოგს ზღვაზე ყოფნა ურჩევნია, ტალღებზე არხეინად ირწევიან, ნებივრობენ. ზღვაურმა ოდნავ დაუბერა. ციდან ყველა ღრუბელი...
სახატავ ქაღალდზე ქრისტინემ სახლი დახატა. სახლი პატარაა, თუმცა ნამდვილს არაფრით ჩამოუვარდება. აქვს პატარა კიბე, პატარა კარი და ორი პატარა ფანჯარა. ფანჯრები თითქო...
პატარა გიორგი ოცნებობს; - ახ, ნეტავ, ფეხმარდი ცხენი მყავდეს! ნეტავ, რკინის პერანგი მქონდეს და ბასრი ხმალი! - რკინის პერანგი და ხმალი? -ბებო იცინის, -ნეტავ, რა...
დაეხმარე სახელის შერჩევაში
გადააქციე პასუხისმგებლობა თამაშად
თუ თქვენი შვილი უარს ამბობს რაიმეს გაკეთებაზე, სცადეთ ის თამაშად აქციოთ. „იუმორი და თამაშები ორი ეფექტური საშუალებაა, რაც ხშირად მშობლებს ავიწყდებათ“, ამბობს ზებუკერი. როდესაც საკუთარი ვაჟი სკოლამდელ დაწესებულებაში სწავლობდა, ზებუკერი შვილს ფეხზე ისე აცმევდა, თითქოს იგი ფეხსაცმლის მაღაზიის კლიენტი ყოფილიყო. „ვეუბნებოდი ხოლმე: „კეთილი იყოს თქვენი მობრძანება ქ-ნი დედიკოს ფეხსაცმლის მაღაზიაში, დღეს შემიძლია შემოგთავაზოთ შესანიშნავი წყვილი ფეხსაცმელი“, ამას სულელური აქცენტით ვეუბნებოდი და ძალიან ერთობოდა“.
