ნიჟარები
ზღვამ ერთხელ ასე ისურვა, -ტალღებით ფსკერიდან მოხვეტა და ნაპირზე უამრავი ნიჟარა გამორიყა,-დიდი, პატარა, თეთრი, ჭრელი, მარგალიტიანი, უმარგალიტო...
მარგალიტიანმა ნიჟარამ ხმა არავის ამოაღებინა, სანაპირო ტრაბახით აიკლო:
-მე ვერავინ შემედრებით! არა გჯერათ? თუ ასეა, ახლავე გახსენით სარქველები, თქვენი მარგალიტები მაჩვენეთ!
ყველამ ხმა გაკმინდა, მათ შორის, დიდმა ნიჟარამაც:
-ვერაფერს ვიტყვი, მარგალიტა მართალია! ის ხომ ძვირფას თვალს ატარებს.
ადამიანები მოვიდნენ და ნიჟარები აკრიფეს. მარგალიტას თავისი მშვენიერი მარგალიტი ამოაცალეს, თვითონ კი ზღვაში მოისროლეს.
-ვაიმე!-დაიყვირა ნიჟარამ,-ჩემი ძვირფასი მარგალიტი წამართვეს! დავიღუპე!
დიდი ნიჟარა ყველას ძალიან მოეწონა. ადამიანებმა იგი ერთი ადგილიდან მეორეში ატარეს, ბოლოს იმ ქვეყანაში მოხვდა, რომელსაც ზღვა არ ეკრა. დიდი ნიჟარა ერთმა კაცმა იყიდა და თავის შვილებს მიუტანა;
-ბავშვებო, თქვენ ხომ გუშინ ზღვაზე მეკითხებოდით...
-ჰო, მამა.
-აბა, ზღვის ხმას მოუსმინეთ!
დიდი ნიჟარა ბავშვებს ყურთან მიჰქონდათ და ზღვის შხუილს უსმენდნენ.
დღეიდან ხომ გეცოდინებათ, დიდი ნიჟარები ზღვის ხმებს იმიტომ ინახავენ, რომ შემდეგ ისეთი ადამიანები გაახარონ, ზღვიდან მოშორებით რომ ცხოვრობენ.
-რა საოცარია! თითქოს ნიჟარამ ზღვა მოგვიტანა!
-რა სასიამოვნო ხმა ჰქონია! მადლობელი ვართ, ნიჟარავ!
დიდი ნიჟარა ახლა მიხვდა, რა ბედნიერებაა სიცოცხლე, როცა ვინმეს გამოადგები, გაახარებ. თავი უსარგებლო ეგონა, არადა, ბავშვებს დიდი, უკიდეგანო ზღვის ხმა მოასმენინა.
ნიჟარას უკეთესი რა უნდა გაეკეთებინა!
სხვა მოთხრობები
გიგა პაპამ და გოგამ გოგრა დათესეს. გიგა გოგრას უვლიდა და აკვირდებოდა. გოგრა სწრაფად იზრდებოდა. მისმა მსხვილმა ღერომ და ფართო ფოთლებმა ლამის მთელი ბოსტანი გადაფა...
მამიკო ციყვი მხატვარია. ციყვუნია ცარო მას დილიდან ეწუწუნება: - მამიკო, რა არის, სულ ზღარბებსა და ლოკოკინებს რომ ხატავ? რა იქნება, შემოდგომის სურათი დამიხატო. მ...
დაღამდა. რახანია, თოლიები სანაპიროზე გაფრინდნენ. ზოგს ზღვაზე ყოფნა ურჩევნია, ტალღებზე არხეინად ირწევიან, ნებივრობენ. ზღვაურმა ოდნავ დაუბერა. ციდან ყველა ღრუბელი...
რა კარგი სიტყვა ყოფილა „ჰყავს.“ ეს სიტყვა თურმე იმას ნიშნავს, რომ დედამიწაზე მარტო არა ხარ. რა კარგია, რომ ადამიანებს ერთმანეთი ჰყავთ. ეს სიტყვა ცხოველებსაც ...
- მე ქვეყანას სინათლესა და სითბოს ვაძლევ! -თავს იწონებდა მზე. - მე მაცოცხლებელ წვიმას, -გაიძახოდა ღრუბელი. - მე ხომ უხვი წყლით ვარ ცნობილი! -გაიძახოდა მდინარე...
დღეს ვაშლის კრეფაა! დიდები და პატარები ხეხილის ბაღში არიან. უფროსები ვაშლს კრეფენ. ნატო და სანდრო დაკრეფილ ვაშლს არჩევენ. წითელ-წითელ და მსხვილ-მსხვილ ვაშლებ...
ყვავილების ფერიას, როსას ყველაზე მეტად ერთი უბრალო ყვავილი უყვარდა. ამ ყვავილს ასკილი ერქვა. ერთხელ როსა ავად გახდა. ფერიას ვერავინ შველოდა. - რა ვქნა, როსას რ...
ხედავთ? ტყეში ყველა შრომობს. ყველა საქმეშია გართული. კოდალა ხეებს მკურნალობს, ჭია-მატლებისგან იცავს. ციყვი თხილსა და კაკალს აგროვებს. ზღარბი სოკოს იმარაგებს...
სახატავ ქაღალდზე ქრისტინემ სახლი დახატა. სახლი პატარაა, თუმცა ნამდვილს არაფრით ჩამოუვარდება. აქვს პატარა კიბე, პატარა კარი და ორი პატარა ფანჯარა. ფანჯრები თითქო...
დედაჩემს დეა ჰქვია. ხომ ლამაზი სახელია? დედა-დეა. ერთი დ აკლია, თორემ სახელადაც დედა ერქმეოდა. დედაჩემი დედად მუშაობს, ჩვენ გვივლის, მე და ჩემს დაიკო მაგდას....
დაეხმარე სახელის შერჩევაში
შეამცირეთ ელექტრონული ნარჩენები
გადაამუშავეთ ელექტრონული ნარჩენები, როგორიცაა ძველი ტელეფონები და კომპიუტერები.
