kids.ge logo

დამისხი, დამალევინე

ფავორიტებში დამატება
ჭა−ბუ−კო−ბა−ში ვყვი−რო−დი.
რო−ცა მოვ−ცა−დე სო−ფე−ლი,
ჩემს უ−სირ−ცხვო−ბას ვკვი−რობ−დი.
ნუ მის−ხამ, ა−ღარ მეს−მე−ვა
კა−ხუ−რის ვა−ზის ნა−ჟუ−რი!
გულს მი−წყა−ლავს, გო−ნე−ბას მი−რევს
გა−ნა−გო−ნა−რი, ნა−ხუ−ლი.
ა−რაფ−რად ა−რა ვვარგ−ნილ−ვარ
მშო−ბე−ლი ქვეყ−ნის მსა−ხუ−რი.
არ−მად არ უნ−და შა−მერ−გოს
დე−დის რძის მსგავ−სი კა−ხუ−რი?
ა−რამი ა−რი ეგ ღვი−ნოც
ჩემ−ზე, ეს ქუ−დიც ნა−ხუ−რი.
ნუ მას−მევ, ა−ღარ მეს−მე−ვა,
ყელ−ში არ ჩა−დის, გუბ−დე−ბა.
აღ−მა წამ−ღე−ბი ოც−ნე−ბა
უბსკ−რუ−ლი−სა−კე ბრუნ−დე−ბა.
კა−ცო, გა−ი−გე, ირწ−მუ−ნე,
გუ−ლის ძარღ−ვე−ბის ტკრცი−ა−ლი!
რა−კი არ იშ−ლი, ა−მივ−სე
შხამ-ნაღველითა ფი−ა−ლი.
ი−მას შე−ვირ−გებ, ღირ−სიც ვარ
უ−ღირ−სი, ოხერ-ტიალი!
პუ−რიც წა−ი−ღეთ, არ მინ−და,
ა−რამი ა−რი ჩემ−ზედა:
ვე−რა ვუშ−ვე−ლე მი−წა−სა,
ა−ნე−ულს, მო−სულს ქერ−ზე−და,
ჯე−ილ−მა ახ−ლა რას ვუშ−ველ?
თმა გა−მი−თეთრ−და ყბებ−ზე−და.

ავტორის შესახებ

ამავე ავტორის სხვა ლექსები

გიორგი სააკაძის სურათზედცალკე შენა ხარ და შენს პირდაპირ მეორე სახე მე მეხატება შენი ქვეყნისა - საქართველოსი… რამდენი ფიქრი მწვავს...სიყმე სიბერედ ვაქციესიყმე სიბერედ ვაქციე, ერი კი - ვერა ერადა. იმედი მქონდა... ჩონგური მოვმართე, დავჯე მღერადა. მეწადა, ჰანგი...გამოღმით მე ვარ, გაღმა – შენგამოღმით მე ვარ, გაღმა - შენ შუაზე მოდის მდინარე, ხიდი არ გვიძე წყალზედა, ფიქრი გვკლავს მოუთმინარე. მინდა...იმედი საზიკაულიჯავრი ჰკლავს საზიკაულსა, შადედებული შხამითა, ცრემლი არ მოსდის თვალებზე, გვაეჭვიანებს ამითა... რკინის გული...ალექსანდრე ყაზბეგსშვილო ტანჯულის ქვეყნისავ, სული დაჰლიე ტანჯვითა, მიუხვალ მამა-პაპათა ამოღებულის ხანჯრითა, ცრემლად დამდნარი...
ყველა უფლება დაცულია.
kids.ge © 2011 - 2026