kids.ge logo

საქართველოს გაზაფხული

1864; ჟურნალი ცისკარი #4

ფავორიტებში დამატება
ნიმფ−ნი რხე−ვით სე−ირ−ნო−ბენ
ას−ფო−დელ−სა და−რაზ−მულ−ნი;
ყვა−ვილთ ს−წყვე−ტენ, ნა−ზათ სტრფო−ბენ,
ყნოს−ვენ სუნ−თა სი−ხა−რულ−ნი.

ნორ−ჩებ−ზე−და გა−ზა−ფხუ−ლი,
დასწრ−წის სუფ−თად ხან დაზ−მუ−ლი,
და−აკვ−დე−ბათ შე−კო−ნი−ლი
მღელ−ვართ სი−ოთ სიყ−ვა−რულ−ნი.

ე−ფირ მდე−ლოს მო−ე−ფინ−ვის
სი−ა−მი−თა შე−ეხ−ვე−ვის,
იქ ფოთ−ლებ−ში მო−იბ−ზინ−ვის
შა−რა−ვან−დი მხი−ა−რუ−ლი.

კარგ−ნი ჩიტ−ნი ჭიკ−ჭი−კო−ბენ,
ხმის წყა−რო−თი მო−ეხ−მო−ბენ.
წვრი−ლად, წყნა−რად გულთ იდ−ნო−ბენ
სურ−ვი−ლი−თა შე−საშქ−რულ−ნი.

მუზ−ნი ე−თერთ ცე−ცხლთ ისვ−რი−ან,
სა−წყალთ ა−მურთ გულს აყ−რი−ან,
სულს შე−წირ−ვით კვლად შესტრ−ფი−ან,
ტრფი−ა−ლე−ბით გა−ბას−რულ−ნი.

ცა, ქვე−ყა−ნა, სუ−ლი−ე−რი,
გა−ზა−ფხულ−სა შე−ე−ხარ−ვის,
ამ დროს რო−მე კა−ციც ბე−რი
მოკვ−დეს, ვფი−ცავ, ცო−დო ა−რის.

თ. ალ. ვახ. ძე ჯ. ორ−ბე−ლი−ა−ნი.
1824 წელ−სა

ავტორის შესახებ

ამავე ავტორის სხვა ლექსები

შორიდგანსოფელმან მიმაგდო ყარიბობასა, გარნა სახე შენი ვით ვცე თმობასა? სავანედ გულს ვიმყოფ შენად სამკვიდროდ, ვისულ...ვერის სასაფლაოწავა, წაიღებს სოფელი დროსა, მზის ჩახლებს ზედა მიმომტირალსა, იმის მზგავსვე დროს გადმოსცემს კაცზედ კვალად ი...თეჯლიშიგანაცვიფროს წამსა შევხვდი მფრინავსა, წინათ სული გრძნობდა ვნახე, სინაძეს, ვსასწაულობ მას დღეს მარად, მფრინ...ბაიათითვალნო ველსა ვინახე? იგი სიდგან ვინახე! რომ რაღაც სულსა მოსცა უკვდავებად ვინახე, თავსა დავგმობ რიდედა, მა...კავკაზის მთები მაშუკის მთიდგან(ფანტაზია, როცა ახლად გათენდება) «აგერ საგულოვნო, რა მზე ამოელვარდება! ანუ საასპარეზო დღე, ვითარ მოებზადე...
ყველა უფლება დაცულია.
kids.ge © 2011 - 2026