kids.ge logo

საქართველოს გაზაფხული

1864; ჟურნალი ცისკარი #4

ფავორიტებში დამატება
ნიმფ−ნი რხე−ვით სე−ირ−ნო−ბენ
ას−ფო−დელ−სა და−რაზ−მულ−ნი;
ყვა−ვილთ ს−წყვე−ტენ, ნა−ზათ სტრფო−ბენ,
ყნოს−ვენ სუნ−თა სი−ხა−რულ−ნი.

ნორ−ჩებ−ზე−და გა−ზა−ფხუ−ლი,
დასწრ−წის სუფ−თად ხან დაზ−მუ−ლი,
და−აკვ−დე−ბათ შე−კო−ნი−ლი
მღელ−ვართ სი−ოთ სიყ−ვა−რულ−ნი.

ე−ფირ მდე−ლოს მო−ე−ფინ−ვის
სი−ა−მი−თა შე−ეხ−ვე−ვის,
იქ ფოთ−ლებ−ში მო−იბ−ზინ−ვის
შა−რა−ვან−დი მხი−ა−რუ−ლი.

კარგ−ნი ჩიტ−ნი ჭიკ−ჭი−კო−ბენ,
ხმის წყა−რო−თი მო−ეხ−მო−ბენ.
წვრი−ლად, წყნა−რად გულთ იდ−ნო−ბენ
სურ−ვი−ლი−თა შე−საშქ−რულ−ნი.

მუზ−ნი ე−თერთ ცე−ცხლთ ისვ−რი−ან,
სა−წყალთ ა−მურთ გულს აყ−რი−ან,
სულს შე−წირ−ვით კვლად შესტრ−ფი−ან,
ტრფი−ა−ლე−ბით გა−ბას−რულ−ნი.

ცა, ქვე−ყა−ნა, სუ−ლი−ე−რი,
გა−ზა−ფხულ−სა შე−ე−ხარ−ვის,
ამ დროს რო−მე კა−ციც ბე−რი
მოკვ−დეს, ვფი−ცავ, ცო−დო ა−რის.

თ. ალ. ვახ. ძე ჯ. ორ−ბე−ლი−ა−ნი.
1824 წელ−სა

ავტორის შესახებ

ამავე ავტორის სხვა ლექსები

მოხუცებული ყმაწვილკაცსრას დამცინი? რას კოხტაობ? რას ტრაბახობ? რას ბაქბუქობ? ნუ დამცინი, ნუ კოხტაობ, ნუ ტრაბახობ, ნუ ბაქბუქობ, მ...მოწვევაჩემო სიცოცხლევ და კვალად მარადა. ეგ შენი სახე ვით დავივიწყო, რომ სადაცა ვარ, ყოველთვის თანმდევს? ვის შევა...რუსთაველ!ყოვლის ზეციურის მადლით გაბრწყინვებულო, და ანგელოზებრ წმინდად ამომსუნთქმელო. ნეტავი მითხრან, ანუ ზეცითგანა...უეცარი შეხვედრაშეხვდნენ ჭვრეტად ქალ-ყმათ თვალნი, ორთავ ეცათ ტრფობის ძალნი. თქვეს მათ: გული გვეუბნება, ერთმანეთი გვეკუთვნ...კავკაზის მთები მაშუკის მთიდგან(ფანტაზია, როცა ახლად გათენდება) «აგერ საგულოვნო, რა მზე ამოელვარდება! ანუ საასპარეზო დღე, ვითარ მოებზადე...
ყველა უფლება დაცულია.
kids.ge © 2011 - 2026