kids.ge logo

დამქროლა ქარმან სასტიკმან, თან წარმიტანა ყვავილი

ფავორიტებში დამატება
დამქ−რო−ლა ქარ−მან სას−ტიკ−მან, თან წარ−მი−ტა−ნა ყვა−ვი−ლი,
მა−ცხოვ−ლე−ბე−ლი სი−ცო−ცხლის, სუნ−ნე−ლე−ბი−თა აღვ−სი−ლი.
ი−გი ნი−ა−დაგ ცი−ურ−თა ცვარ−თა−გან ი−ყო ნა−მი−ლი;
დრომ უ−ჟა−მურ−მან აწ ცრემ−ლით შეს−ვა−რა მი−სი ად−გი−ლი.

აწ−ცა თუ სად−მე ვი−ხი−ლავ მისს ფურ−ცელს, მის−სა და−ნაჭკ−ნობს,
მო−ძუ−ლე−ბუ−ლი სი−ცო−ცხლე მყის−ვე კვა−ლად−ცა და−მატკ−ბობს.
მაგ−რამ მსწრაფ−ლად−ვე გახ−შირდ−ნენ მწა−რე−ნი ჭირ−ნი გუ−ლი−სა,
რა ფიქრ−თა წარ−მო−უდ−გე−ბათ და−კარგ−ვა სი−ხა−რუ−ლი−სა.

ავტორის შესახებ

ამავე ავტორის სხვა ლექსები

ჩვილიმიყვარს, მიყვარს, მე ტიკტიკი ჩვილის ყრმის, მიყვარს სმენა უცნაურისა მის ხმის, ოდეს იგი ენითა სასუფევლის უა...ბულბული ვარდზედბულბული, ვარდზედ მჯდარი, ეტყოდა მას მსტვინავი: „ვარდო, ვარდო, მტანჯ ჩემო, გვედრებ გულით მტკინავი, მაღირსე...საფლავი მეფის ირაკლისამოვიდრეკ მუხლთა შენს საფლავს წინ, გმირო მხცოვანო, და ცრემლთ დავანთხევ შენს სახელზე, მეფევ ხმოვანო! ახ, რა...ფიქრნი მტკვრის პირასწარვედ წყალის პირს სევდიანი ფიქრთ გასართველად, აქ ვეძიებდი ნაცნობს ადგილს განსასვენებლად; აქ ლბილს მდელოზ...სულო ბოროტო, ვინ მოგიხმო ჩემად წინამძღვრადსულო ბოროტო, ვინ მოგიხმო ჩემად წინამძღვრად, ჩემის გონების და სიცოცხლის შენ აღმაშფოთრად? მარქვი, რა უყავ, ...
ყველა უფლება დაცულია.
kids.ge © 2011 - 2026