შემოდგომა
შე−მოდ−გო−მა ა−მა−ყობს
ვა−ზის სავ−სე მტევ−ნე−ბით,
სი−ხა−რუ−ლით ივ−სე−ბა
ყურძ−ნის დი−დი გოდრები.
მარნის კა−რი ე−ლო−დე−ბა
საწ−ნა−ხე−ლი დიდ−ზე დი−დი,
რო−ცა ღვი−ნოს და−წუ−რა−ვენ
საქ−მეს მოს−დევს მე−რე ლხინი.
შე−მოდ−გო−მა უხ−ვი−ა და მაძ−ღა−რი
მი−წის გუ−ლი მზის სხი−ვე−ბით გამთ−ბა−რი,
ოქ−როს−ფე−რი შე−მოდ−გო−მა ლა−მა−ზი−ა,
რო−გორც ღა−მის უტკ−ბი−ლე−სი ზღა−პა−რი.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები შემოდგომაზე
 |
შემოდგომახათუნა გულიაშვილი |
 |
შემოდგომაქეთევან კვიტატიანი |
 |
მეტეხი იდგა რუხი, პიტალოგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
რთველილუარა ჭანტურია |
|
ქარმა ბუდიდან ყვავის ბახალაგალაკტიონ ტაბიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები შემოდგომაზე
 |
მარი ზღმარტლითნანა გასვიანი |
 |
ყურძნის მკვახე მტევნებიმანანა კაკაჩია |
 |
შემოდგომამ გაგვახარანესტან კუპრავა |
|
ფოთლებინესტან კუპრავა |
 |
შემოდგომის ლეგენდებიცირა ტურაშვილი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები შემოდგომაზე
 |
როცა დედა მოვამზია გოგნიაშვილი |
|
დღე გაფითრდა იაგუნდისაგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
რთველიმანანა ტონია |
|
შემოდგომის სურათიხათუნა გულიაშვილი |
|
წუხელი, ღამით ქარი დაჰქროდაგალაკტიონ ტაბიძე |
