კურდღელი
დარ−ბის ხტუნ−ვით კურ−დღე−ლი
მან არ ი−ცის დაღ−ლა,
სტა−ფი−ლოს, რომ და−ე−ძებს
ე−მა−ტე−ბა ძალა.
დაღამებას ე−ლო−დე−ბა
პატ−რონ−მა რომ არ იც−ნოს;
მორ−ცხვად ნა−ბავს თვა−ლებს
წასვ−ლას სუ−ლაც არ სჩქა−რობს.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები გარეულ ცხოველებზე
 |
მელა, მელა, მელაკუდა...ნათია აბულაძე |
 |
არშის კლდეს ვეფხი დავკოდეხალხური |
 |
ციყვიემზარ კვიტაიშვილი |
 |
ყველას არგუნებსმაყვალა მრევლიშვილი |
 |
სპილოლუარა ჭანტურია |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები გარეულ ცხოველებზე
 |
მელაკუდას სალონინუნუ ჯანელიძე |
 |
მადლიერი შველიგივი ჩიღვინაძე |
 |
დათვის ბუნაგთანნესტან კუპრავა |
|
ტახი ზამთარს უბრაზდებანესტან კუპრავა |
|
თოვლის მელანესტან კუპრავა |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები გარეულ ცხოველებზე
 |
ზოოპარკშივასილ გვეტაძე |
|
ლექსი ვეფხვისა და მოყმისახალხური |
|
ზღარბილუარა ჭანტურია |
 |
ეკლიანი მეგობარიმანანა ტონია |
 |
მგელი, ბატკანი და მურიანოდარ დუმბაძე |
