კურდღელი
დარ−ბის ხტუნ−ვით კურ−დღე−ლი
მან არ ი−ცის დაღ−ლა,
სტა−ფი−ლოს, რომ და−ე−ძებს
ე−მა−ტე−ბა ძალა.
დაღამებას ე−ლო−დე−ბა
პატ−რონ−მა რომ არ იც−ნოს;
მორ−ცხვად ნა−ბავს თვა−ლებს
წასვ−ლას სუ−ლაც არ სჩქა−რობს.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები გარეულ ცხოველებზე
 |
ბაჭიალუარა ჭანტურია |
 |
ლომივასილ გულეური |
 |
დათვის საიდუმლომაია წიგნაძე |
|
ციყვიმაია წიგნაძე |
 |
ციყვიემზარ კვიტაიშვილი |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები გარეულ ცხოველებზე
 |
Მოსაწყენი გალიანინია კაპანაძე |
 |
ემიგრანტი სპილოსოფო გასიტაშვილი |
 |
ამაყი კუნუნუ ჯანელიძე |
 |
ს - ირაქლემალელა გაბური |
 |
ირმები მთიდან ბარში ჩადიანნესტან კუპრავა |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები გარეულ ცხოველებზე
 |
ისევ შენ, ისევ, ქალაოვაჟა–ფშაველა |
|
ობოლივაჟა–ფშაველა |
 |
მელა, ტურა და კურდღელიელიზბარ გაბუნია |
 |
ჯარჯიხალხური |
|
ლექსი ვეფხვისა და მოყმისახალხური |
