კურდღელი
დარ−ბის ხტუნ−ვით კურ−დღე−ლი
მან არ ი−ცის დაღ−ლა,
სტა−ფი−ლოს, რომ და−ე−ძებს
ე−მა−ტე−ბა ძალა.
დაღამებას ე−ლო−დე−ბა
პატ−რონ−მა რომ არ იც−ნოს;
მორ−ცხვად ნა−ბავს თვა−ლებს
წასვ−ლას სუ−ლაც არ სჩქა−რობს.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები გარეულ ცხოველებზე
 |
მამალი და მელიაკუკური გოგიაშვილი |
 |
სახელგატეხილი დათვინათია აბულაძე |
 |
ბურდღუნა დათვინიკოლოზ ჩაჩავა |
 |
წუწკი ტურალუარა ჭანტურია |
|
იხვის ჭუკილუარა ჭანტურია |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები გარეულ ცხოველებზე
 |
სუფრა დადგა თავდაყირანუნუ ჯანელიძე |
 |
ემიგრანტი სპილოსოფო გასიტაშვილი |
 |
თხოვნამანანა კაკაჩია |
|
სპლიყვს ამოჭრა ეშვებმანუნუ ჯანელიძე |
|
ნატვრამანანა კაკაჩია |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები გარეულ ცხოველებზე
 |
მარტორქანათია ჯანაშია |
 |
ლექსი ვეფხვისა და მოყმისახალხური |
 |
მელაკუდას სოროვასილ გულეური |
 |
ახალი წელი ტყეშიმაია წიგნაძე |
 |
ერთხელც იქნება, მოვკვდებივაჟა–ფშაველა |
