კურდღელი
დარ−ბის ხტუნ−ვით კურ−დღე−ლი
მან არ ი−ცის დაღ−ლა,
სტა−ფი−ლოს, რომ და−ე−ძებს
ე−მა−ტე−ბა ძალა.
დაღამებას ე−ლო−დე−ბა
პატ−რონ−მა რომ არ იც−ნოს;
მორ−ცხვად ნა−ბავს თვა−ლებს
წასვ−ლას სუ−ლაც არ სჩქა−რობს.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები გარეულ ცხოველებზე
 |
ციყვიემზარ კვიტაიშვილი |
 |
არწივივაჟა–ფშაველა |
 |
არშის კლდეს ვეფხი დავკოდეხალხური |
 |
ერთ რამესა გთხოვთ, ყორნებო!გოდერძი ჩოხელი |
 |
ყველას არგუნებსმაყვალა მრევლიშვილი |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები გარეულ ცხოველებზე
 |
აქლემითამარ ჭეიშვილი |
 |
ღამურანუნუ ჯანელიძე |
 |
Მოსაწყენი გალიანინია კაპანაძე |
|
ჟირაფის შარფინუნუ ჯანელიძე |
 |
ეკლიანი ზღარბუნანანა სამხარაძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები გარეულ ცხოველებზე
 |
ქალაქი და სოფელინოდარ დუმბაძე |
 |
ეკლიანი მეგობარიმანანა ტონია |
|
ლექსი ვეფხვისა და მოყმისახალხური |
 |
ზებრას იუბილემაია წიგნაძე |
 |
თერძი მელანათია ჯანაშია |
