კურდღელი
დარ−ბის ხტუნ−ვით კურ−დღე−ლი
მან არ ი−ცის დაღ−ლა,
სტა−ფი−ლოს, რომ და−ე−ძებს
ე−მა−ტე−ბა ძალა.
დაღამებას ე−ლო−დე−ბა
პატ−რონ−მა რომ არ იც−ნოს;
მორ−ცხვად ნა−ბავს თვა−ლებს
წასვ−ლას სუ−ლაც არ სჩქა−რობს.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები გარეულ ცხოველებზე
 |
მელიაინგა ქორდელი |
 |
თხააკაკი წერეთელი |
 |
თაგუნიას ჩივილიგივი ჭიჭინაძე |
|
კურდღელიინგა ქორდელი |
 |
მაჩვინოდარ დუმბაძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები გარეულ ცხოველებზე
 |
სპლიყვს ამოჭრა ეშვებმანუნუ ჯანელიძე |
 |
ნატვრამანანა კაკაჩია |
|
სუფრა დადგა თავდაყირანუნუ ჯანელიძე |
 |
ჟღალი მელაკუდას სიმღერათამარ ჩაჩიბაია |
 |
მელაკუდა მელიაიოსებ ციცქიშვილი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები გარეულ ცხოველებზე
 |
ლექსი ვეფხვისა და მოყმისახალხური |
|
მოდი ვნახოთ ვენახიხალხური |
 |
დათვის ბელინათია ჯანაშია |
 |
კურდღელილუარა ჭანტურია |
 |
ერთხელც იქნება, მოვკვდებივაჟა–ფშაველა |
