შემოდგომა
შე−მოდ−გო−მა მო−ვი−და და,
და−გაყ−ვითლ−და მინ−დორ - ვე−ლი.
მო−სა−ვა−ლით კვლავ ა−ივ−სო
ბე−ღე−ლი თუ საწ−ნა−ხე−ლი.
ღვი−ნო−ბისთ−ვეს კვლავ მა−ჭა−რი
ა−დუღ−დე−ბა დიდ ქვევ−რებ−ში.
ა−ცივ−და და ჩი−ტუ−ნე−ბიც,
გაგ−ვიფ−რინდ−ნენ თბილ ქვეყ−ნებ−ში.
რთვე−ლიც მა−ლე დამთვრ−დე−ბა,
დასრულდება სამ-ოთხ დღე−ში.
ჩვენ კი ერ−თად ვი−ზე−ი−მოთ
ამ ოქ−როს−ფერ სა−მო−თხე−ში.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები შემოდგომაზე, ლექსები გაზაფხულზე და ლექსები ბუნებაზე
 |
მწოლარეგალაკტიონ ტაბიძე |
|
მეტეხი იდგა რუხი, პიტალოგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
დაჭრილი შველილუარა ჭანტურია |
 |
გაზაფხულს ია ამოდისვაჟა–ფშაველა |
|
ბინდი ღამისა გაჰქრაგალაკტიონ ტაბიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები შემოდგომაზე, ლექსები გაზაფხულზე და ლექსები ბუნებაზე
 |
ლოკოკინანათია დაშნიანი |
|
ლამაზი სამყაროლუარა ჭანტურია |
 |
შემოდგომაიოსებ ციცქიშვილი |
 |
ო - რბილელა გაბური |
 |
შემოდგომის საღამოსოფია ბარშოვა |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები შემოდგომაზე, ლექსები გაზაფხულზე და ლექსები ბუნებაზე
 |
პირველი გაზაფხულიშიო მღვიმელი |
|
დევების ქორწილივაჟა–ფშაველა |
|
გამოღმით მე ვარ, გაღმა – შენვაჟა–ფშაველა |
 |
ელენე და პეპელამაია წიგნაძე |
 |
დაბნელდა სული, გარშემოც ბნელაილია ჭავჭავაძე |
