შემოდგომა
შე−მოდ−გო−მა მო−ვი−და და,
და−გაყ−ვითლ−და მინ−დორ - ვე−ლი.
მო−სა−ვა−ლით კვლავ ა−ივ−სო
ბე−ღე−ლი თუ საწ−ნა−ხე−ლი.
ღვი−ნო−ბისთ−ვეს კვლავ მა−ჭა−რი
ა−დუღ−დე−ბა დიდ ქვევ−რებ−ში.
ა−ცივ−და და ჩი−ტუ−ნე−ბიც,
გაგ−ვიფ−რინდ−ნენ თბილ ქვეყ−ნებ−ში.
რთვე−ლიც მა−ლე დამთვრ−დე−ბა,
დასრულდება სამ-ოთხ დღე−ში.
ჩვენ კი ერ−თად ვი−ზე−ი−მოთ
ამ ოქ−როს−ფერ სა−მო−თხე−ში.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები შემოდგომაზე, ლექსები გაზაფხულზე და ლექსები ბუნებაზე
 |
იმ ვარდისფერ ატმებს მოვიგონებ კვლავგალაკტიონ ტაბიძე |
|
მეტეხი იდგა რუხი, პიტალოგალაკტიონ ტაბიძე |
|
გაგონდება თუ არაგალაკტიონ ტაბიძე |
|
იშლებიან ყანებიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ღამის ბინდილუარა ჭანტურია |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები შემოდგომაზე, ლექსები გაზაფხულზე და ლექსები ბუნებაზე
 |
მარტის ჩივილიმზია მექერიშვილი |
 |
პანტა-პუნტებინუნუ ჯანელიძე |
 |
„ბატის ჭუკი“მანანა კაკაჩია |
 |
გაზაფხულის პეპელასოფო გასიტაშვილი |
 |
როგორ დადგა შემოდგომა დათვიანის ტყეშინესტან კუპრავა |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები შემოდგომაზე, ლექსები გაზაფხულზე და ლექსები ბუნებაზე
 |
ყვარლის მთებსილია ჭავჭავაძე |
 |
თორნიკე ერისთავიაკაკი წერეთელი |
 |
რთველირაფიელ ერისთავი |
|
დაბნელდა სული, გარშემოც ბნელაილია ჭავჭავაძე |
 |
მზე, მთვარე და ღრუბელივასილ გულეური |
