შემოდგომა
შე−მოდ−გო−მა მო−ვი−და და,
და−გაყ−ვითლ−და მინ−დორ - ვე−ლი.
მო−სა−ვა−ლით კვლავ ა−ივ−სო
ბე−ღე−ლი თუ საწ−ნა−ხე−ლი.
ღვი−ნო−ბისთ−ვეს კვლავ მა−ჭა−რი
ა−დუღ−დე−ბა დიდ ქვევ−რებ−ში.
ა−ცივ−და და ჩი−ტუ−ნე−ბიც,
გაგ−ვიფ−რინდ−ნენ თბილ ქვეყ−ნებ−ში.
რთვე−ლიც მა−ლე დამთვრ−დე−ბა,
დასრულდება სამ-ოთხ დღე−ში.
ჩვენ კი ერ−თად ვი−ზე−ი−მოთ
ამ ოქ−როს−ფერ სა−მო−თხე−ში.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები შემოდგომაზე, ლექსები გაზაფხულზე და ლექსები ბუნებაზე
 |
ვაჟაო, დილის მზის სხივო,ანა კალანდაძე |
 |
ცამეტი წლის ხარგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
გაზაფხულივასილ გულეური |
 |
ანანოხათუნა გულიაშვილი |
 |
შვლის ნუკრის ჩივილილუარა ჭანტურია |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები შემოდგომაზე, ლექსები გაზაფხულზე და ლექსები ბუნებაზე
 |
*** (დედი, წვიმა სად არის?)ელიზბარ გაბუნია |
 |
შემოდგომის მიწურული და ზამთრის პირინესტან კუპრავა |
 |
*** (ყურებს ცქვიტავს ყურცქვიტა)ანა ნოდარიძე |
 |
ვაშლის ხეფატმან ბოჭორიშვილი |
 |
დაუკარ, ჩემო ჩონგუროხალხური |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები შემოდგომაზე, ლექსები გაზაფხულზე და ლექსები ბუნებაზე
 |
თორნიკე ერისთავიაკაკი წერეთელი |
|
ვერხვებიგალაკტიონ ტაბიძე |
|
დგება შემოდგომაგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
რთველიმანანა ტონია |
|
მრავალჟამიერ!ანა კალანდაძე |
