შემოდგომა
შე−მოდ−გო−მა მო−ვი−და და,
და−გაყ−ვითლ−და მინ−დორ - ვე−ლი.
მო−სა−ვა−ლით კვლავ ა−ივ−სო
ბე−ღე−ლი თუ საწ−ნა−ხე−ლი.
ღვი−ნო−ბისთ−ვეს კვლავ მა−ჭა−რი
ა−დუღ−დე−ბა დიდ ქვევ−რებ−ში.
ა−ცივ−და და ჩი−ტუ−ნე−ბიც,
გაგ−ვიფ−რინდ−ნენ თბილ ქვეყ−ნებ−ში.
რთვე−ლიც მა−ლე დამთვრ−დე−ბა,
დასრულდება სამ-ოთხ დღე−ში.
ჩვენ კი ერ−თად ვი−ზე−ი−მოთ
ამ ოქ−როს−ფერ სა−მო−თხე−ში.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები შემოდგომაზე, ლექსები გაზაფხულზე და ლექსები ბუნებაზე
 |
თვალუწვდენელი, დაუსაბამოგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
გაზაფხულს ია ამოდისვაჟა–ფშაველა |
|
იმ ვარდისფერ ატმებს მოვიგონებ კვლავგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ნინოს შიშიელენე სალარიძე |
 |
პატარასირაკლი აბაშიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები შემოდგომაზე, ლექსები გაზაფხულზე და ლექსები ბუნებაზე
 |
ღრუბლებილელა ცუცქირიძე |
 |
ეს რა ლამაზი გზებია!ნესტან კუპრავა |
 |
შემოდგომაცირა ტურაშვილი |
 |
გაზაფხულიმაყვალა მრევლიშვილი |
|
სოკოებინესტან კუპრავა |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები შემოდგომაზე, ლექსები გაზაფხულზე და ლექსები ბუნებაზე
 |
ზღვაო, აღელდი, აღელდი!აკაკი წერეთელი |
 |
ბატის ჭუკი საქათმეშიმაია წიგნაძე |
 |
დაბნელდა სული, გარშემოც ბნელაილია ჭავჭავაძე |
 |
წყალი არ ყველა წყალიამანანა ტონია |
|
რამ შემქმნა ადამიანადვაჟა–ფშაველა |
