შემოდგომა
შე−მოდ−გო−მა მო−ვი−და და,
და−გაყ−ვითლ−და მინ−დორ - ვე−ლი.
მო−სა−ვა−ლით კვლავ ა−ივ−სო
ბე−ღე−ლი თუ საწ−ნა−ხე−ლი.
ღვი−ნო−ბისთ−ვეს კვლავ მა−ჭა−რი
ა−დუღ−დე−ბა დიდ ქვევ−რებ−ში.
ა−ცივ−და და ჩი−ტუ−ნე−ბიც,
გაგ−ვიფ−რინდ−ნენ თბილ ქვეყ−ნებ−ში.
რთვე−ლიც მა−ლე დამთვრ−დე−ბა,
დასრულდება სამ-ოთხ დღე−ში.
ჩვენ კი ერ−თად ვი−ზე−ი−მოთ
ამ ოქ−როს−ფერ სა−მო−თხე−ში.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები შემოდგომაზე, ლექსები გაზაფხულზე და ლექსები ბუნებაზე
 |
მთა და ღრუბელილუარა ჭანტურია |
 |
ქარმა ბუდიდან ყვავის ბახალაგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
გაზაფხულივასილ გულეური |
 |
შე კუდმაკრატელა, შენა!..ედუარდ უგულავა |
|
ეს გრიგალია სიახლისგალაკტიონ ტაბიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები შემოდგომაზე, ლექსები გაზაფხულზე და ლექსები ბუნებაზე
 |
ყურძნის მკვახე მტევნებიმანანა კაკაჩია |
 |
შემოდგომაგივი ჩიღვინაძე |
 |
ბალი, ბავშვები და ჩიტებინესტან კუპრავა |
 |
სად ხარ, გეძებ, შემოდგომავ?მარიამ წიკლაური |
 |
მარი ზღმარტლითნანა გასვიანი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები შემოდგომაზე, ლექსები გაზაფხულზე და ლექსები ბუნებაზე
|
იმ ატმებს გაუმარჯოს, იმ ატმის ყვავილებსგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
გაზაფხულიმანანა ტონია |
|
რთველიმანანა ტონია |
|
ვერხვებიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ღამე მთაშივაჟა–ფშაველა |
