* * *
ფი−სუ−ნი−ა კა−ტა, მა−გი−და−ზე ახ−ტა.
ვა−ზა ა−რა, ლარ−ნა−კი, გა−ტე−ხა და ჩახ−ტა.
ცო−ტა წა−ე−თა−მა−შა, შე−მო−ა−ტყდა მგო−ნი,
სას−დი−ლო ო−თახს გა−უ−ფუ−ჭა ფო−ნი.
და−ამსხვ−რი−ა დო−ქი, მი−ა−ყო−ლა ყან−წი,
ვერ გა−ი−გო, როგორ?(რაღა დრო−ის ა−წი),
ცო−დო−ა−ო ბე−ბო, ამ კა−ტისთ−ვის ნუ ღლით
და−ი−ჭი−რეს ფი−სო ხუ−ლიგ−ნო−ბის მუხ−ლით.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები შინაურ ცხოველებზე
 |
ფისო მიწევს ფეხებთანელიზბარ გაბუნია |
 |
ძმური სამსახურინოდარ დუმბაძე |
 |
ფისოლუარა ჭანტურია |
 |
კატის კნუტიმაია კარსელი |
|
თეთრი ფარდაელიზბარ გაბუნია |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები შინაურ ცხოველებზე
 |
კრუხის დარიგებანუნუ ჯანელიძე |
 |
ლექსი ძილის მოყვარულ ბიჭებზებონდო მაცაბერიძე |
 |
ტყუპი ციკნებიიოსებ ციცქიშვილი |
 |
ზურიკელანინია კაპანაძე |
 |
მამაცი ლეკვითამარ ჭეიშვილი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები შინაურ ცხოველებზე
|
მღერიან თუშის ბიჭებინოდარ დუმბაძე |
|
კვიცინოდარ დუმბაძე |
 |
ლალის მამალილადო ასათიანი |
|
ფისუნია კატა!ელიზბარ გაბუნია |
|
მანანას წერილინოდარ დუმბაძე |
