* * *
ფი−სუ−ნი−ა კა−ტა, მა−გი−და−ზე ახ−ტა.
ვა−ზა ა−რა, ლარ−ნა−კი, გა−ტე−ხა და ჩახ−ტა.
ცო−ტა წა−ე−თა−მა−შა, შე−მო−ა−ტყდა მგო−ნი,
სას−დი−ლო ო−თახს გა−უ−ფუ−ჭა ფო−ნი.
და−ამსხვ−რი−ა დო−ქი, მი−ა−ყო−ლა ყან−წი,
ვერ გა−ი−გო, როგორ?(რაღა დრო−ის ა−წი),
ცო−დო−ა−ო ბე−ბო, ამ კა−ტისთ−ვის ნუ ღლით
და−ი−ჭი−რეს ფი−სო ხუ−ლიგ−ნო−ბის მუხ−ლით.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები შინაურ ცხოველებზე
 |
ფისო მიწევს ფეხებთანელიზბარ გაბუნია |
|
ყურშაელიზბარ გაბუნია |
 |
ძაღლის სულ არ მეშინიანიკოლოზ ჩაჩავა |
 |
რა ღრიანცელში ვიდოდა გემიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
კატის კნუტიმაია კარსელი |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები შინაურ ცხოველებზე
 |
ძროხა ჩემზე დიდიამანანა კაკაჩია |
 |
რა კარგი შემოდგომაა!ნესტან კუპრავა |
 |
ძაღლის გასაჭირინუნუ ჯანელიძე |
|
ჟრუნი დედალინუნუ ჯანელიძე |
 |
ყველას თავისი დედიკო უყვარსლელა ცუცქირიძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები შინაურ ცხოველებზე
 |
პრანჭიებინოდარ დუმბაძე |
 |
გოგია და ყურცქვიტალუარა ჭანტურია |
 |
მეურნე იმედამანანა ტონია |
 |
მთათ მითხრეს...ვაჟა–ფშაველა |
|
ფისონოდარ დუმბაძე |
