მაშ ავენთოთ სანთელივით
გა−ნა მართ−ლა და−ი−კარ−გა
ის ღვთი−უ−რი სუ−ლი?
ქართ−ველს ვერ−ვინ მო−ე−რე−ვა
რომც უ−გი−ნონ რჯუ−ლი!
სიყ−ვა−რუ−ლის ამ ზვირ−თებ−ში
დი−დი მად−ლი სუ−ფევს,
მაშ ა−ვენ−თოთ სან−თე−ლი−ვით,
ტაძ−რის ყვე−ლა კუ−თხეს!
სი−კე−თის და ძმო−ბის ნერგ−ვას
ჩვენ გას−წავ−ლით უ−ლევს,
სა−ქართ−ვე−ლოს სიყ−ვა−რულ−ში,
ჩვენ ა−გინ−თებთ გუ−ლებს!
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები სამშობლოზე, ლექსები საქართველოზე და ლექსები მშვიდობაზე
 |
თამარ მეფესხალხური |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები სამშობლოზე, ლექსები საქართველოზე და ლექსები მშვიდობაზე
სამწუხაროდ, სხვა უფრო მცირე ზომის ლექსები ამავეე კატეგორიიდან ვერ მოიძებნა | |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები სამშობლოზე, ლექსები საქართველოზე და ლექსები მშვიდობაზე
 |
დროშები ჩქარაგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ბავშვის თვალებილუარა ჭანტურია |
|
თამარ მეფესხალხური |
|
მერცხალილუარა ჭანტურია |
 |
სიმღერავაჟა–ფშაველა |
