მეკვლე

კა−რი გა−მი−ღეთ!
მეკვ−ლე ვარ!
სულს ღა−ფავს
ღა−მე ბე−ბე−რი!
ის−მის მამ−ლე−ბის
ყი−ვი−ლი
ა−ხალწ−ლის მა−უ−წყე−ბე−ლი!
ჩვენც ა−ვი−შალ−ნეთ,
ბალ−ღე−ბო,
და შევხვ−დეთ,
რო−გორც შეჰ−ფე−რის!
ხა−რობ−დეთ!
ფე−ხი შე−მოვდ−გი!
გი−ლო−ცავთ
ხონჩა-ძღვენითა!
და−ი−ზარ−დე−ნით,
ის−წავ−ლეთ,
დრო გა−ა−ტა−რეთ
ლხე−ნი−თა,
და რომ ქვე−ყა−ნას
დე−დობ−რივს
თა−ვი მოჰ−ქონ−დეს
თქვე−ნი−თა,
სულ ხუ−თი−ა−ნებს ი−ღებ−დეთ
კლა−სი−დან კლას−ში
ფრე−ნი−თა!