ჩემი ქალაქი
ცვა−რიც კი ვარსკვ−ლა−ვად ბრ−წყინ−დე−ბა.
სავ−სე−ა ღი−მი−ლით, სიყ−ვა−რუ−ლით,
სიმ−ღე−რაც ა−რა−ვის ს−წყინ−დე−ბა.
ი−სე−თი ლა−მა−ზი ქა−ლა−ქი−ა,
აქ ყოფ−ნას სა−მო−თხეს ად−რი−ან,
გმი−რე−ბიც იმ−დე−ნი გა−უზრ−დი−ა,
ლო−ცა−ვენ მის კალ−თას, მად−ლი−ანს.
ი−სე−თი ლა−მა−ზი ქა−ლა−ქი−ა,
ი−სე−თი და−ფე−რი−ლი მზის სხი−ვით...
ი−ცა−ნით? ეს ჩე−მი ქა−ლა−ქი−ა, -
ჩე−მი საყ−ვა−რე−ლი თბი−ლი−სი.
ჯერ არცერთ მომხამრებელს არა აქვს შეფასება გაკეთებული. თქვენ როგორ გფიქრობთ, რა ასაკის ბავშვისათვის შეიძლება იყოს ეს ლექსი საინტერესო? საორიენტაციო ასაკის მისანიჭებლად, გთხოვთ შეხვიდეთ სისტემაში ან გაიაროთ რეგისტრაცია და გვითხრათ, თქვენი აზრით რა ასაკის ბავშვისათვის არის ეს ლექსი საინტერესო. თქვენი აზრი ჩვენთვის მნიშვნელოვანია!
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები სამშობლოზე და ლექსები საქართველოზე
 |
ხე დარგემორის ფოცხიშვილი |
 |
მეკვლე ვარ!..ელენე სალარიძე |
 |
მოდი, მოხშირდი, ჭაღარავვაჟა–ფშაველა |
 |
საქართველო მიყვარხარქეთევან კვიტატიანი |
 |
ჩემო ტკბილო საქართველოვშიო მღვიმელი |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები სამშობლოზე და ლექსები საქართველოზე
 |
კიდევ ერთი ქართველინესტან კუპრავა |
 |
ერეკლე მეფეხალხური |
 |
გურია და ბიჭი ლექსოიოსებ ციცქიშვილი |
 |
ლოცვახათუნა გულიაშვილი |
 |
ჩვენი დროშაელიზბარ გაბუნია |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები სამშობლოზე და ლექსები საქართველოზე
 |
მერე რაა, რომ საქართველოაოთარ შალამბერიძე |
 |
დედაენალილი ნუცუბიძე |
|
არაგვსვაჟა–ფშაველა |
|
ქართველო, ხელი ხმალს იკარხალხური |
 |
ჩემთ მეგობართნიკოლოზ ბარათაშვილი |
