მელას ფუჭი ოცნება

უღ−რან ტყე−ში ცუნ−ცუ−ლებ−და,
მე−ლა−კუ−და ძალ−ზედ ფლი−დი,
ქურდ−ბა−ცა−ცა, ფრინ−ვე−ლე−ბის
მოყ−ვა−რუ−ლი ი−ყო ი−გი.

დამ−შე−უ−ლი სოფ−ლი−სა−კენ,
გა−ე−შუ−რა, განვ−ლო ხი−დი,
მდი−ნა−რეს−თან და−ი−ნა−ხა,
მოჭ−რი−ლი ხე, დიდ−ზე დი−დი.

იმ ხის მორ−ზე დას−კუ−პუ−ლა,
მომ−ღე−რა−ლი ჭრე−ლი ჩი−ტი,
მე−ლა−კუ−და ე−პა−რე−ბა,
თავს ა−გუ−ლებს, აჰა!-მიდი!-

ვერ მო−გართ−ვეს ფლი−დო მე−ლავ,
მო−რი−დან ხტის ტოტ−ზე ჩი−ტი,
მა−ტყუ−ა−რამ მო−ი−ფიქ−რა,
გა−უ−მარ−თოს ფრინ−ველს ფლირ−ტი.

ჩა−ახ−ვე−ლა ი−წყო მღე−რა,
მო−ე−წო−ნა თვი−სი ხი−ტი.
მე−ლას ხმა რომ გა−ი−გო−ნა,
ძლი−ერ დაფრ−თხა ჩვე−ნი ჩი−ტი,

უფ−რო მა−ღალ ტოტ−ზე დახ−ტის,
აქვს პა−წი−ას ში−ში, რი−დი,
მო−დი ერ−თად ვიმ−ღე−რო−თო,
და−უქ−ნი−ა მე−ლამ თი−თი,

ჩიტ−მა ჩვე−ნი დუ−ე−ტი−ო,
ვერ შედ−გე−ბა, ა−რის მი−თი.
რა ქნას მე−ლამ ა−ღარ ი−ცის,
კუ−ჭი უკ−ვე უ−წყებს ღი−ტინს.
---------------------

ხან ა−ქე−დან, ხან ი−ქე−დან,
წრე და−არ−ტყა ალ−ბათ ა−თი,
ა−რა−ფე−რი არ გამო−დის,
ვერ შე−უ−წყო ხასია−თი.

ჩი−ტი კვლა−ვაც აჟ−ღურ−ტულ−და,
უი,-როგორ გა−მა−ცი−ნე!
-მე−ლა ხედავს,თოფით ხელ−ში,
მო−დის ტყის−კენ მო−ნა−დი−რე.

ა−ქეთ ე−ცა, ი−ქეთ ე−ცა,
იქ−ვე სო−რო ნა−ხა ახ−ლოს,
მაგ−რამ მისთ−ვის პა−ტა−რა−ა,
იმ სო−როში ზღარ−ბი სახ−ლობს.

რომ შე−ხე−და ზღარ−ბუ−ნი−ამ,
სტუმ−რა−და ჰყავს წუწ−კი მე−ლა,
დამრგ−ვალ−და და გა−ი−ბუს−ხა,
და ე−კა−ლი ურ−ჭო ხე−ლად.

ვა−ი ვი−შით გა−მო−ვარ−და,
სა−მა−ლი−დან ჩვე−ნი გმი−რი,
სიმწ−რი−სა−გან იკ−ვან−წე−ბა,
არ ას−ვე−ნებს მას ტკი−ვი−ლი.

კვნე−სო−და და ღრი−ა−ლებ−და,
ბედ−შავს გზა−ზე შეხვ−და ტუ−რა,
ე−კა−ლი მან ა−მო−უძ−რო,
მე−ლამ კი ტყეს მი−ა−შუ−რა.

ხა−ხამშ−რალ−მა, და−ნა−ნე−ბით,
გა−იხ−სე−ნა თვი−სი ფლირ−ტი,
მა−ინც რას გა−მაძ−ღებ−და−ო,
პა−წი−ა−ო ი−გი ჩი−ტი?

გუ−ლი ა−სე და−იმშ−ვი−და,
და და−ი−ცხრო მში−ერ კუ−ჭი,
არ მარ−გებ−სო ტყუ−ილ დარ−დი,
და ოც−ნე−ბა მე−ტად ფუ−ჭი.

შე−ლას−ლას−და მის სო−როში,
ჩვე−ნი მე−ლა−კუ−და ქურ−დი,
და ბა−ლი−შად ა−მო−ი−დო,
მან ფუმ−ფუ−ლა გრძე−ლი კუ−დი.