მუხის ფოთოლი და პაწია ფუტკარი
ზაფხულის ცხელ დღეებში ფუტკარი ფიანა მუხის კენწეროზე დასკუპებულ ფოთოლს ყვავილოვანი მდელოების ამბებს უყვებოდა. მუხის ფესვებთან ნაკადული ჩამორაკრაკებდა და იქაურობას სასიამოვნოდ აგრილებდა.
ერთხელ ტყეში ცელქმა ნიავმა ფოთლები ააფრიალა, ააცეკვა და და ახალი ამბავიც უშრიალა:
-ზაფხული იწურება, ჩვენკენ შემოდგომა მოაბიჯებს! დროა, ხეს მოწყდეთ! მალე ქარი მოვა და სამოგზაუროდ წაგიყვანთ.
ფოთლებს გაუხარდათ, იმათგან მარტო ერთი გაჯიუტდა:
- ხეს არ მოვწყდები! ჩემს მეგობარ ფუტკარს არ მივატოვებ!
ფუტკარსაც არიგებდნენ მეგობრები:
- საზამთროდ თაფლი უკვე მოვიმარაგეთ. შემოდი სკაში, უკვე აცივდა, სულ გარეთ რატომ დაეხეტები?
-ჩემს მეგობარ ფოთოლს არ მივატოვებ!-ჯიუტობდა ფუტკარი.
მუხა თანდათან შიშვლდებოდა. ერთხელ ტყეში ქარმა ჩამოირბინა. უცებ დაინახა, რომ ხეს კენწეროზე ერთი ფოთოლიღა შერჩენოდა. იქვე ფუტკარი იჯდა. გაბრაზდა ქარი და მთელი ძალით დაუბერა. პაწია ფუტკარი ტოტს მოწყდა და ნაკადულში ჩავარდა. ნაკადულმა იგი ციბრუტივით დააბზრიალა და თავქვე წაიღო.
ფოთოლმა მთელი ძალა მოიკრიბა, ხეს მოწყდა და წყალში ფარფატით ჩაეშვა. ის მეგობრისკენ ნავივით გასრიალდა. პაწია ფუტკარი ფოთლის ნავზე აცოცდა. ფოთოლმა ნაპირზე გამოცურა.
დღე მიიწურა. მზე მთებს ამოეფარა. პაწია ფუტკარი სიცივისგან კანკალებდა.
-ნუ გეშინია, მეგობარო!- ჩაუშრიალა ფოთოლმა და საბანივით გადაეფარა, ჩაათბუნა.
-უკვე აღარ მეშინია, მეგობარო! -ჩაიზუზუნა პაწია ფუტკარმა და მშვიდად დაიძინა.
სხვა მოთხრობები
ხედავთ? ტყეში ყველა შრომობს. ყველა საქმეშია გართული. კოდალა ხეებს მკურნალობს, ჭია-მატლებისგან იცავს. ციყვი თხილსა და კაკალს აგროვებს. ზღარბი სოკოს იმარაგებს...
შენ ალბათ იცი, რომ ჩვენი ანბანის სასახლეში ოცდაცამეტი ასო-ბგერა ცხოვრობს. მათგან ხუთი ხმოვანია, დანარჩენი-თანხმოვანი. ხმოვნები მომღერალი ბგერები არიან. თანხმო...
დაღამდა. რახანია, თოლიები სანაპიროზე გაფრინდნენ. ზოგს ზღვაზე ყოფნა ურჩევნია, ტალღებზე არხეინად ირწევიან, ნებივრობენ. ზღვაურმა ოდნავ დაუბერა. ციდან ყველა ღრუბელი...
მხიარული ზაფხულია. პატარა ნიკოს და ანანოს დაჭერობანას თამაში უნდათ. - ნიკაა! -ყვირის პატარა ნიკო, -სად ხარ? დაჭერობანა ვითამაშოთ! აი, იპოვეს! ბიჭი ხის ქვეშ წა...
დღეს ვაშლის კრეფაა! დიდები და პატარები ხეხილის ბაღში არიან. უფროსები ვაშლს კრეფენ. ნატო და სანდრო დაკრეფილ ვაშლს არჩევენ. წითელ-წითელ და მსხვილ-მსხვილ ვაშლებ...
ერთხელ ქარიშხალმა ჩამოიქროლა. გვერდზე გადაბრეცილ დიდ ხეს მიაწვა და წააქცია. მაღლობზე გადმოკიდებული ხე ზემოდან ზღვას დაჰყურებდა. ზღვაზე გემები გედებივით დასრიალ...
რა კარგი სიტყვა ყოფილა „ჰყავს.“ ეს სიტყვა თურმე იმას ნიშნავს, რომ დედამიწაზე მარტო არა ხარ. რა კარგია, რომ ადამიანებს ერთმანეთი ჰყავთ. ეს სიტყვა ცხოველებსაც ...
ყვავილების ფერიას, როსას ყველაზე მეტად ერთი უბრალო ყვავილი უყვარდა. ამ ყვავილს ასკილი ერქვა. ერთხელ როსა ავად გახდა. ფერიას ვერავინ შველოდა. - რა ვქნა, როსას რ...
- მე ქვეყანას სინათლესა და სითბოს ვაძლევ! -თავს იწონებდა მზე. - მე მაცოცხლებელ წვიმას, -გაიძახოდა ღრუბელი. - მე ხომ უხვი წყლით ვარ ცნობილი! -გაიძახოდა მდინარე...
ერთ ლამაზ ტყეში ხეები მეგობრულად ცხოვრობდნენ. გავიდა დრო. მშვენიერ ნაძვს თანდათან სიბერე შეეპარა. წიწვები გაუყვითლდა, ტოტები გაუხმა. ხეები დაღონდნე...
დაეხმარე სახელის შერჩევაში
არ შეგეშინდეთ ტრადიციების შეცვლა, თუ ისინი აღარ შეესაბამება თქვენს ოჯახს.
