სატრფოს

მშვე−ნი−ე−რო, შენ გეტრ−ფი,
შე−ნი მო−ნა ერთ−გუ−ლი,
შენთ−ვის სულდგ−მულს, შენ−გან−ვე,
შენთ−ვის მიძ−გერს ეს გუ−ლი!

მე−გუ−ლე−ბი ცი−ხე−ში,
ცხრაკ−ლი−ტულ−ში მჯდომარე…
შეთ−ვი−სე−ბას გი−პი−რებს
გა−იძ−ვე−რა მოყ−ვა−რე!

ტკბი−ლად გაჭ−მევს, ტკბილს გას−მევს,
შე−ზა−ვე−ბულს ბან−გი−თა;
დე−დის ხმა−ზედ გიმ−ღე−რის
დე−დი−ნაცვ−ლის ჩან−გი−თა.

გა−უფრ−თხილ−დი! ნუ გჯე−რა
მა−გის ტკბი−ლი ნა−ნი−ნა,
შენ−ზე წი−ნათ სხვაც ბევ−რი
მო−ხიბ−ლა, შე−აც−დი−ნა.

გა−უ−მაგრ−დი გან−საც−დელს,
ა−ი−ტა−ნე ტყვე−ო−ბა!
გშვე−ნის ნესტან-დარეჯნის
მაგალითი… მზე−ო−ბა.

ტა−რი−ე−ლი და−გე−ძებს
გა−ვარდ−ნი−ლი დღეს ვე−ლად,
ავ−თან−დი−ლი ფრი−დო−ნით
მო−დის გა−მო−სახს−ნე−ლად,

რომ სისხ−ლი და ცრემ−ლე−ბი
მსხვერპ−ლად შენ წინ დაღ−ვა−როს!..
აქ ცო−ცხლებს სცეს ნუ−გე−ში
და იქ მკვდრე−ბი ა−ხა−როს!