ვეხ−მა−რე−ბი საქ−მე−ში
ჩემს საყ−ვა−რელ მა−მას;
მე−ე−ზო−ვედ ვმუ−შა−ობ,
სა−თა−კი−ლო რა მაქვს!

ყვითელ ფოთ−ლებს ვაგ−რო−ვებ
ტომ−რებს სწრა−ფად ვავ−სებ;
კვი−რას ა−სე ვას−წო−რებ,
თან სწავ−ლა−საც ვასწრებ.

ყურს არ ვუგ−დებ ცელქ ბავშ−ვებს.
სახლ−ში უქ−მად ჯდო−მას,
ინ−ტერ−ნეტ−ში თა−მა−შებს,
ვამ−ჯო−ბი−ნებ შრომას.

დღეში ათ ლარს ვა−კე−თებ,
ფულს ვა−ბა−რებ დე−დას.
ი−სიც გულ−ში მი−ხუ−ტებს,
რო−ცა დაღ−ლილს მხე−დავს.