მეეზოვე ბიჭი
ვეხ−მა−რე−ბი საქ−მე−ში
ჩემს საყ−ვა−რელ მა−მას;
მე−ე−ზო−ვედ ვმუ−შა−ობ,
სა−თა−კი−ლო რა მაქვს!
ყვითელ ფოთ−ლებს ვაგ−რო−ვებ
ტომ−რებს სწრა−ფად ვავ−სებ;
კვი−რას ა−სე ვას−წო−რებ,
თან სწავ−ლა−საც ვასწრებ.
ყურს არ ვუგ−დებ ცელქ ბავშ−ვებს.
სახლ−ში უქ−მად ჯდო−მას,
ინ−ტერ−ნეტ−ში თა−მა−შებს,
ვამ−ჯო−ბი−ნებ შრომას.
დღეში ათ ლარს ვა−კე−თებ,
ფულს ვა−ბა−რებ დე−დას.
ი−სიც გულ−ში მი−ხუ−ტებს,
რო−ცა დაღ−ლილს მხე−დავს.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები სკოლაზე და ლექსები შრომაზე
 |
ფუტკარინოდარ დუმბაძე |
 |
საბავშვო ბაღთან დამშვიდობებამზია გოგნიაშვილი |
 |
არითმეტიკაშოთა ამირანაშვილი |
 |
*** (მამას ლურჯი პერანგი წითლად გავაფერადე)ქეთევან კვიტატიანი |
 |
ჩვენი მასწავლებელილუარა ჭანტურია |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები სკოლაზე და ლექსები შრომაზე
 |
მეყო გართობამანანა კაკაჩია |
 |
მზრუნველი დედიკოლელა ცუცქირიძე |
 |
ყურებპანტურა ლიტერატორინუნუ ჯანელიძე |
|
ლიკას ცოდნის საიდუმლომანანა კაკაჩია |
 |
მშრომელი ფუტკარისოფო გასიტაშვილი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები სკოლაზე და ლექსები შრომაზე
|
გელა და ღრუტუნალუარა ჭანტურია |
 |
უცოდინრობის წამალიმანანა ტონია |
 |
მეხანძრე სპილოელიზბარ გაბუნია |
 |
გლეხის საჩივარიაკაკი წერეთელი |
 |
ნუმცა მსმენია სიკვდილივაჟა–ფშაველა |
