ყა−ყა−ჩო ვარ მოცქ−რი−ა−ლე,
ქარ−ში ლა−ღად მოფ−რი−ა−ლე!
მშვე−ნი−ე−რი არ ვარ გა−ნა?-
გა−ზა−ფხულ−მა მო−მიყ−ვა−ნა!
მზე სხი−ვე−ბით მო−მე−ფე−რა,
კოხ−ტა კა−ბა შე−მი−კე−რა,
გა−ა−ხი−ლა ცხრა−ვე თვა−ლი,
და−მა−მაშ−ვე−ნა შა−ვი ხა−ლით.
ველ-მინდვრებმა შე−მიყ−ვა−რეს,
მდე−ლო−ებ−მა შე−მი−ფა−რეს,
გზებ−ზე წით−ლად ავფ−რი−ალ−დი,
ყა−ნებ−შიც კი ავბ−რი−ალ−დი.
სი−ომ ქე−ბა და−მა−წი−ა:
-რა კოხ−ტა, რა ლა−მა−ზი−ა!
პა−ტა−რე−ბო, გიკ−ვირთ გა−ნა?
გა−ზა−ფხულ−მა მი−მიყ−ვა−ნა!