შე−მოდ−გო−მის ერთ სა−ღა−მოს,
ტყე−ში ჟრი−ა−მუ−ლი−ა,
მო−სა−ვა−ლი ა−უ−ღი−ათ
ბა−ჭი−ებს,უშრომიათ.
შე−აგ−რო−ვეს სტა−ფი−ლო და
ვე−ე−ბერ−თე−ლა ჭარხ−ლე−ბი,
მი−აქვთ სახლ−ში უ−რი−კე−ბით,
და−ი−ღალ−ნენ სა−წყლე−ბი..
და−თუ−ნი−ამ და−ი−ნა−ხა
მა−თი შრო−მა და გარ−ჯა,
გა−და−წყვი−ტა დახ−მა−რე−ბა,
ტვირ−თი გად−მო−ა−ლა−გა.
მი−უ−ზი−და სახ−ლის კარ−თან
მთე−ლი ხილ-ბოსტნეული,
ვაშლი,მსხალიც და−უკ−რი−ფა
ზამთ−რი−სათ−ვის რჩე−უ−ლი.
გა−უ−ხარ−დათ ბა−ჭი−ებს და
და−ი−ვა−ლეს დი−დად,
ტკბილ ვახ−შამ−ზე და−პა−ტი−ჟეს,
გულ−კე−თი−ლი დრუნ−ჩა.
თაფ−ლი−ა−ნი ნამ−ცხვრე−ბით
ხომ უ−მას−პინძ−ლეს სახლ−ში,
ჩა−უ−ლა−გეს კა−ლათ−ში და
გა−ა−ტა−ნეს გზა−შიც.
და−თუ−ნი−ას საქ−ცი−ე−ლით
ა−მა−ყობ−და ყვე−ლა,
შუ−რით ყუ−რებს იგრ−ძე−ლებდ−ნენ
ტუ−რე−ბი და მე−ლა.