ნამცხვრის ცხობა

ნამ−ცხვარს ა−ცხო−ბენ თახ−ვე−ბი,
ჯამ-ჭურჭელს ა−თახ−თა−ხე−ბენ,
დიდ ქვაბ−ში ლერწ−მის ქოლ−გით,
ა−მოჰ−ყავთ გოგლი-მოგლი.
მე−რე კა−რაქს და ნა−ღებს
თაფლს უ−მა−ტე−ბენ და რძეს.
ფქვილ−საც აფრქ−ვე−ვენ ბლო−მად,
სო−და, ვა−ნი−ლი ცო−ტა.
ორთქლ−ზე ფუვ−დე−ბა ცო−მი,
ო, სა−ი−დუმ−ლოვ ცხო−ბის.
კრემს ა−დუ−ღე−ბენ ქვა−ბით,
არ გად−მო−ვი−დეს ქა−ფი.

და−ხეთ სულ−წა−სულ თახ−ვებს,
თან ი−ლო−კა−ვენ თა−თებს.
დღე−სას−წა−უ−ლი კვი−რის,
ცხვე−ბა ნამ−ცხვა−რი ტკბი−ლი.
ტბო−რი და ღე−ლე მღე−რის,
სურ−ნელს ის−რუ−ტავს ლე−ლი.
და−ა−პუ−რე−ბენ წა−ვებს,
გაშ−ლი−ან სუფ−რას მწვა−ნეს.
მსუ−ქან თაფ−ლი−ან კვე−რებს
გა−უგ−ზაგ−ზავ−ნი−ან კვერ−ნებს.
თი−თო ნა−ჭე−რი ნამ−ცხვრის
და კი−დევ ჩა−ი ცა−ცხვის,
ყვე−ლას შეხვ−დე−ბა, ვი−ცი,
ყვე−ლა შე−ირ−გებს სი−ცილს,
ილ−ხენს და სხვა−საც ალ−ხენს,
ვინც და−ეწ−ვე−ვა თახ−ვებს.