დავით გურამიშვილის ხსოვნას
უძ−ვირ−ფა−სე−სო პა−პა−ო!
შენს აჩრ−დილს ვე−ამ−ბო−რე−ბი,
ლექ−სიც რამ და−მი−ჩხა−პა−ო.
ნე−ტავ, რას მე−მუ−და−რე−ბი,
მე რა გი−ამ−ბო ა−ბა−ო,
ნამდ−ვი−ლო მა−მუ−ლიშ−ვი−ლო,
სამ−შობ−ლოს ეკ−ლის მკა−ფა−ო?!
პო−ე−ტად ვიხ−სე−ნი−ე−ბი,
თუმ−ცა ხა−რი ვარ ლა−ბა−ო;
ჩე−მის−თა−ნე−ბი ბა−გებ−ზე
ა−სი, ათა−სი ა−ბა−ო.
ტან−ფეხ−შიშ−ვე−ლი დავ−დი−ვარ,
ცოლს არ მიც−ვი−ა კა−ბა−ო;
შე−ნის ცრემ−ლე−ბით მოვ−ხარ−შე
ჩე−მის გრძნო−ბე−ბის ფა−ფა−ო,
ამგ−ვა−რი საჭმ−ლის კე−თე−ბას
დი−დი სდომ−ნი−ა ჯა−ფა−ო;
გა−ვუ−ღე სუ−ლი და გუ−ლი,
რო−დის ხა−ნი−ა ვყლა−პა−ო,
გა−უ−თა−ვე−ბი გა−მოდ−გა,
არც დამ−კარგ−ვი−ა მა−და−ო.
ვი−ცი, არ გა−მი−ჯავრ−დე−ბი
და არ−ცა მკი−თხავ: რა−და−ო?
მას ა−ქეთ ჩონ−გურს ვაჟ−ღე−რებ,
თა−ნაც ლექ−სებ−სა ვჩმა−ხა−ო.
ჩუმ-ჩუმად კი−დე−ცა ვტი−რი,
რა და−გი−მა−ლო, - მნა−ხა−ო!
იქ−ნე−ბა მად−ლო−ბე−ლიც ხარ,
იქ−ნე−ბა ა−რა მძრა−ხა−ო?!
მიშ−ვე−ლეთ შენ და შო−თა−მა,
მგოს−ნო−ბა გა−მიძ−რა−ხა−ო,
გუ−ლი დად−ნა და და−ნავლ−და,
მიხ−მე−ბა, მშრე−ბა ხა−ხა−ო.
და−ჩო−ქი−ლი ვარ თქვენს წი−ნა,
ვით ერ−თი ვინ−მე გლა−ხა−ო;
მიშ−ვე−ლეთ, მო−მავ−ლე−ბი−ნეთ,
ლე−ლო რაც და−მი−სა−ხა−ო.
მა−შინ თქვენს ნა−თელს სა−ხე−ებს
მეც პირ−ნათ−ლა−და ვნა−ხა−ო.
1913 წ.
ჯერ არცერთ მომხამრებელს არა აქვს შეფასება გაკეთებული. თქვენ როგორ გფიქრობთ, რა ასაკის ბავშვისათვის შეიძლება იყოს ეს ლექსი საინტერესო? საორიენტაციო ასაკის მისანიჭებლად, გთხოვთ შეხვიდეთ სისტემაში ან გაიაროთ რეგისტრაცია და გვითხრათ, თქვენი აზრით რა ასაკის ბავშვისათვის არის ეს ლექსი საინტერესო. თქვენი აზრი ჩვენთვის მნიშვნელოვანია!
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები მწერებზე
სამწუხაროდ, სხვა ამავე ზომის ლექსები, რომელიც ამავე კატეგორიებშია, ვერ მოიძებნა | |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები მწერებზე
 |
ჭრიჭინას იავნანამზია მექერიშვილი |
 |
ტარაკანირენატა მუხა |
 |
მუხლუხონუნუ ჯანელიძე |
 |
დათვი და ფუტკარილელა ცუცქირიძე |
 |
ფუტკარილუარა ჭანტურია |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები მწერებზე
 |
ბაკურივაჟა–ფშაველა |
 |
ნანაილია ჭავჭავაძე |
