ოქროსფერი ხარიხები
ცე−ცხლს გა−უ−დის ტკა−ცა−ნი,
ა−თუხ−თუხ−და თა−თა−რა,
ნიგვ−ზის გრძე−ლი მძი−ვე−ბი
სულ ოქ−როსფ−რად დაფარა.
ხარიხაზე გავ−კი−დეთ,
გვი−ხა−რი−ა პა−ტა−რებს,
მზეს შევ−ცი−ნით, გუ−ლით რომ
ჩვენს სიყ−ვა−რულს ატარებს.
მზე სხი−ვე−ბით ირთ−ვე−ბა,
ირგვ−ლივ სით−ბოს ა−რი−გებს,
ე−ფე−რე−ბა ოქ−როსფ−რად
მო−ელ−ვა−რე ხა−რი−ხებს.
ჯერ არცერთ მომხამრებელს არა აქვს შეფასება გაკეთებული. თქვენ როგორ გფიქრობთ, რა ასაკის ბავშვისათვის შეიძლება იყოს ეს ლექსი საინტერესო? საორიენტაციო ასაკის მისანიჭებლად, გთხოვთ შეხვიდეთ სისტემაში ან გაიაროთ რეგისტრაცია და გვითხრათ, თქვენი აზრით რა ასაკის ბავშვისათვის არის ეს ლექსი საინტერესო. თქვენი აზრი ჩვენთვის მნიშვნელოვანია!
ავტორის შესახებ
დაეხმარე სახელის შერჩევაში
შექმენით ოჯახური ტრადიციები, რომლებიც აერთიანებს ოჯახის წევრებს.
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები შემოდგომაზე და ლექსები მზეზე
 |
შემოდგომამაია წიგნაძე |
 |
შემოდგომახათუნა გულიაშვილი |
 |
ქარით დატირებულიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
აისილუარა ჭანტურია |
|
*** (თუ გინდა, რომ პატივს გცემდეს)ხათუნა გულიაშვილი |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები შემოდგომაზე და ლექსები მზეზე
 |
შემოდგომის ლეგენდებიცირა ტურაშვილი |
 |
ზამთარინესტან კუპრავა |
 |
მზეონინია კაპანაძე |
|
მზესუმზირაცირა ტურაშვილი |
|
ვაზი გვიხმობსნესტან კუპრავა |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები შემოდგომაზე და ლექსები მზეზე
 |
შემოდგომის სურათებიელენე სალარიძე |
 |
რთველირაფიელ ერისთავი |
 |
მემღერება და ვიმღერივაჟა–ფშაველა |
|
ილია ჭავჭავაძის სახსოვრადვაჟა–ფშაველა |
|
მუდარავაჟა–ფშაველა |
