ანანო
მა−მი−კოს ნე−ბი−ე−რა ვარ.
დე−დი−კოს გუ−ლის მა−ლა−მო.
ბა−ბუ−ას მომ−ღე−რა−ლი და
ე−ნა−ჭიკ−ჭი−კა ა−ნა−ნო.
ვი−ცი ვჯი−უ−ტობ ხან−და−ხან,
ზოგ−ჯერ გაბ−რა−ზებთ ძა−ლი−ან.
მაგ−რამ ეს ჩე−მი კი ა−რა,
ჩე−მი ა−სა−კის ბრა−ლი−ა.
ჯერ პატა−რა ვარ, ნუ ღე−ლავთ,
გა−აგ−დეთ ცუ−დი ფიქ−რე−ბი.
და−ი−ცა, გაზრ−და მა−ცა−დეთ,
ნა−ხავთ რა გო−გო ვიქ−ნე−ბი.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ოჯახის წევრებზე, ლექსები გაზაფხულზე, გულუბრყვილო პატარები და ლექსები მწერებზე
 |
შენ თუ იცი...შოთა ამირანაშვილი |
 |
შემოდგომახათუნა გულიაშვილი |
 |
*** (თეთრი კაბა მაცვია)ქეთევან კვიტატიანი |
 |
გაზაფხულივასილ გულეური |
 |
მაშინ დავსტკბები სრულის სამოთხითილია ჭავჭავაძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ოჯახის წევრებზე, ლექსები გაზაფხულზე, გულუბრყვილო პატარები და ლექსები მწერებზე
 |
უქნარა ანდრონანა სამხარაძე |
 |
ანდრია და დედამისიელიზბარ გაბუნია |
 |
შოშია გალობსნესტან კუპრავა |
 |
ჩემი უფროსი დაიკოსოფო გასიტაშვილი |
 |
თინა და ლილიმანანა კაკაჩია |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ოჯახის წევრებზე, ლექსები გაზაფხულზე, გულუბრყვილო პატარები და ლექსები მწერებზე
 |
მანანას წერილინოდარ დუმბაძე |
 |
გაზაფხულის პირიიროდიონ ევდოშვილი |
 |
საქართველო იყო მათი საოცნებო სახელილადო ასათიანი |
 |
ყმაწვილი და პეპელააკაკი წერეთელი |
 |
ლევიკოს ოცნებამანანა ტონია |
