ხე, ფოთოლი და შემოდგომა
ფო−თო−ლი ვარ ხის
და ვე−ცე−მი ძირს,
გვი−ან შე−მოდ−გო−მა−ზე
მომ−ძებ−ნი−ან ძლივს.
მიყ−ვარს სით−ბო მზის
და სი−მაღ−ლე მთის,
ვე−თხო−ვე−ბი მზეს
და ცრემ−ლე−ბი მდის.
და ვე−ცე−მი ძირს,
გვი−ან შე−მოდ−გო−მა−ზე
მომ−ძებ−ნი−ან ძლივს.
მიყ−ვარს სით−ბო მზის
და სი−მაღ−ლე მთის,
ვე−თხო−ვე−ბი მზეს
და ცრემ−ლე−ბი მდის.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები შემოდგომაზე, ლექსები ყვავილებზე, მცენარეებზე, ლექსები ბუნებაზე და ლექსები ხეებზე
 |
იშლებიან ყანებიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ნაკადულილუარა ჭანტურია |
 |
*** (საწნახელში ნიკა დგას)ელენე სალარიძე |
|
აისილუარა ჭანტურია |
 |
მახარობელინუნუ კერესელიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები შემოდგომაზე, ლექსები ყვავილებზე, მცენარეებზე, ლექსები ბუნებაზე და ლექსები ხეებზე
 |
არ მოწყვიტო იაცირა ტურაშვილი |
|
გვირილაცირა ტურაშვილი |
 |
მხიარული წვიმახათუნა გულიაშვილი |
|
მუხასლუარა ჭანტურია |
 |
ბაბუაწვერანუნუ ჯანელიძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები შემოდგომაზე, ლექსები ყვავილებზე, მცენარეებზე, ლექსები ბუნებაზე და ლექსები ხეებზე
|
მგზავრის სიმღერაგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
საქართველო იყო მათი საოცნებო სახელილადო ასათიანი |
 |
სოფლისა წესი ასეავაჟა–ფშაველა |
|
მთას ვიყავვაჟა–ფშაველა |
|
იმ ატმებს გაუმარჯოს, იმ ატმის ყვავილებსგალაკტიონ ტაბიძე |
