მოხუცებული ყმაწვილკაცს
(ექსპრონტად)
ნუ დამ−ცი−ნი, ნუ კოხ−ტა−ობ, ნუ ტრა−ბა−ხობ, ნუ ბაქ−ბუ−ქობ,
მეც დავ−ცი−ნე, ვკოხ−ტა−ობდი, ვტრა−ბა−ხობდი, ვბაქ−ბუ−ქობდი,
მაგ−რამ ახ−ლა დრო−მან კრულ−მან გამ−ტე−ხა და მო−უძ−ლურ−დი.
(ჩემს ხნი−ანს დრო−ში ვთქვი)..
ჯერ არცერთ მომხამრებელს არა აქვს შეფასება გაკეთებული. თქვენ როგორ გფიქრობთ, რა ასაკის ბავშვისათვის შეიძლება იყოს ეს ლექსი საინტერესო? საორიენტაციო ასაკის მისანიჭებლად, გთხოვთ შეხვიდეთ სისტემაში ან გაიაროთ რეგისტრაცია და გვითხრათ, თქვენი აზრით რა ასაკის ბავშვისათვის არის ეს ლექსი საინტერესო. თქვენი აზრი ჩვენთვის მნიშვნელოვანია!
ავტორის შესახებ
დაეხმარე სახელის შერჩევაში
ასწავლეთ ბავშვს, მოუსმინოს სხვებს
ასწავლეთ ბავშვს, ყურადღებით მოუსმინოს სხვებს და გაიგოს მათი გრძნობები.
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები საქართველოზე
 |
ნუ გეშინიაგოდერძი ჩოხელი |
 |
ანა-ბანა, ანა-ბანამორის ფოცხიშვილი |
 |
ენა ქართულიმუხრან მაჭავარიანი |
 |
როცა გარშემო ღამე ბნელიაგალაკტიონ ტაბიძე |
|
მეტეხი იდგა რუხი, პიტალოგალაკტიონ ტაბიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები საქართველოზე
 |
განივრცო მთიდან ბარამდისნესტან კუპრავა |
 |
ჩემო ქვეყანაცირა ტურაშვილი |
 |
დალოცვაფატმან ბოჭორიშვილი |
|
მე ქართველი ვარფატმან ბოჭორიშვილი |
 |
ენა ქართულისოფია ბარშოვა |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები საქართველოზე
 |
კიდევაც დაიზრდებიანხალხური |
 |
სამშობლოიოსებ დავითაშვილი |
 |
ჩემო კალამო, ჩემო კარგო, რად გვინდა ტაში?ილია ჭავჭავაძე |
|
მესხის გამოხედვაგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ჩემი ლოცვანიკოლოზ ბარათაშვილი |
