მოხუცებული ყმაწვილკაცს
(ექსპრონტად)
ნუ დამ−ცი−ნი, ნუ კოხ−ტა−ობ, ნუ ტრა−ბა−ხობ, ნუ ბაქ−ბუ−ქობ,
მეც დავ−ცი−ნე, ვკოხ−ტა−ობდი, ვტრა−ბა−ხობდი, ვბაქ−ბუ−ქობდი,
მაგ−რამ ახ−ლა დრო−მან კრულ−მან გამ−ტე−ხა და მო−უძ−ლურ−დი.
(ჩემს ხნი−ანს დრო−ში ვთქვი)..
ჯერ არცერთ მომხამრებელს არა აქვს შეფასება გაკეთებული. თქვენ როგორ გფიქრობთ, რა ასაკის ბავშვისათვის შეიძლება იყოს ეს ლექსი საინტერესო? საორიენტაციო ასაკის მისანიჭებლად, გთხოვთ შეხვიდეთ სისტემაში ან გაიაროთ რეგისტრაცია და გვითხრათ, თქვენი აზრით რა ასაკის ბავშვისათვის არის ეს ლექსი საინტერესო. თქვენი აზრი ჩვენთვის მნიშვნელოვანია!
ავტორის შესახებ
დაეხმარე სახელის შერჩევაში
წაახალისეთ ექსპერიმენტები სამზარეულოში
გაატარეთ დრო ბავშვთან ერთად სამზარეულოში და წაახალისეთ ექსპერიმენტები რეცეპტების შეცვლით.
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები საქართველოზე
 |
ვაჟკაცსა უნდა უყვარდესხალხური |
 |
მრავალჟამიერ, ენავ, ქართულო...ნათია აბულაძე |
 |
ენა ქართულიმუხრან მაჭავარიანი |
 |
ობელისკიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
მერცხალილუარა ჭანტურია |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები საქართველოზე
 |
ჭიათურასფატმან ბოჭორიშვილი |
 |
„მამული, ენა სარწმუნოება“ხათუნა გულიაშვილი |
|
ჩემო საქართველოფატმან ბოჭორიშვილი |
 |
აპრილინესტან კუპრავა |
 |
ბეღურასოფო გასიტაშვილი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები საქართველოზე
|
ჰოი, სიხარულო, თამარ დედოფალოხალხური |
 |
დასვენების დღელადო ასათიანი |
 |
მოგონებავაჟა–ფშაველა |
|
ხმა სამარიდამვაჟა–ფშაველა |
 |
ძველი ქართული ანდაზამურმან ლებანიძე |
