მოხუცებული ყმაწვილკაცს
(ექსპრონტად)
ნუ დამ−ცი−ნი, ნუ კოხ−ტა−ობ, ნუ ტრა−ბა−ხობ, ნუ ბაქ−ბუ−ქობ,
მეც დავ−ცი−ნე, ვკოხ−ტა−ობდი, ვტრა−ბა−ხობდი, ვბაქ−ბუ−ქობდი,
მაგ−რამ ახ−ლა დრო−მან კრულ−მან გამ−ტე−ხა და მო−უძ−ლურ−დი.
(ჩემს ხნი−ანს დრო−ში ვთქვი)..
ჯერ არცერთ მომხამრებელს არა აქვს შეფასება გაკეთებული. თქვენ როგორ გფიქრობთ, რა ასაკის ბავშვისათვის შეიძლება იყოს ეს ლექსი საინტერესო? საორიენტაციო ასაკის მისანიჭებლად, გთხოვთ შეხვიდეთ სისტემაში ან გაიაროთ რეგისტრაცია და გვითხრათ, თქვენი აზრით რა ასაკის ბავშვისათვის არის ეს ლექსი საინტერესო. თქვენი აზრი ჩვენთვის მნიშვნელოვანია!
ავტორის შესახებ
დაეხმარე სახელის შერჩევაში
წაახალისეთ ბავშვი, გამოხატოს თავისი ემოციები
ასწავლეთ ბავშვს, როგორ გამოხატოს თავისი ემოციები ჯანსაღად, ნაცვლად იმისა, რომ გაჯეტებში დამალოს.
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები საქართველოზე
 |
მამულის სიყვარულიხალხური |
 |
მიცვალებულის ხსოვნაგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
საქართველოლუარა ჭანტურია |
|
როცა გარშემო ღამე ბნელიაგალაკტიონ ტაბიძე |
|
თამარ ქალიხალხური |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები საქართველოზე
 |
ცეკვანესტან კუპრავა |
 |
მაცხოვარიანზორ აბულაშვილი |
 |
მომავალი სპორტსმენისოფია ბარშოვა |
|
ჩემი თბილის-ქალაქინესტან კუპრავა |
|
ყველა მარიამსნესტან კუპრავა |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები საქართველოზე
 |
დედაენალილი ნუცუბიძე |
|
მთაწმინდის მთვარეგალაკტიონ ტაბიძე |
|
დაბრუნებაგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
რად ჰყვედრი კაცსა, ბანოვანო, პირუმტკიცობას?ნიკოლოზ ბარათაშვილი |
|
ჩემი ლოცვანიკოლოზ ბარათაშვილი |
