მოხუცებული ყმაწვილკაცს
(ექსპრონტად)
ნუ დამ−ცი−ნი, ნუ კოხ−ტა−ობ, ნუ ტრა−ბა−ხობ, ნუ ბაქ−ბუ−ქობ,
მეც დავ−ცი−ნე, ვკოხ−ტა−ობდი, ვტრა−ბა−ხობდი, ვბაქ−ბუ−ქობდი,
მაგ−რამ ახ−ლა დრო−მან კრულ−მან გამ−ტე−ხა და მო−უძ−ლურ−დი.
(ჩემს ხნი−ანს დრო−ში ვთქვი)..
ჯერ არცერთ მომხამრებელს არა აქვს შეფასება გაკეთებული. თქვენ როგორ გფიქრობთ, რა ასაკის ბავშვისათვის შეიძლება იყოს ეს ლექსი საინტერესო? საორიენტაციო ასაკის მისანიჭებლად, გთხოვთ შეხვიდეთ სისტემაში ან გაიაროთ რეგისტრაცია და გვითხრათ, თქვენი აზრით რა ასაკის ბავშვისათვის არის ეს ლექსი საინტერესო. თქვენი აზრი ჩვენთვის მნიშვნელოვანია!
ავტორის შესახებ
დაეხმარე სახელის შერჩევაში
შეზღუდეთ ბავშვის დრო ტელევიზორის, კომპიუტერის ან ტელეფონის წინ.
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები საქართველოზე
 |
ენა ქართულიმუხრან მაჭავარიანი |
 |
მრავალჟამიერ, ენავ, ქართულო...ნათია აბულაძე |
 |
ნუ გეშინიაგოდერძი ჩოხელი |
 |
საქართველოლუარა ჭანტურია |
 |
ლატალს მობრძანდა თამარიხალხური |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები საქართველოზე
 |
ნეტავი, ბიჭო შენს დედას!ნესტან კუპრავა |
 |
ბეღურები გვასწავლიანმანანა კაკაჩია |
 |
საქართველოხათუნა გულიაშვილი |
 |
რიხით სათქმელიმარიამ წიკლაური |
 |
უფალო, ისევ შეგვინდენანა სამხარაძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები საქართველოზე
 |
ყვარლის მთებსილია ჭავჭავაძე |
|
ჩემო კალამო, ჩემო კარგო, რად გვინდა ტაში?ილია ჭავჭავაძე |
 |
საყვარელო მამულო!ლილი ნუცუბიძე |
|
იანიჩარიილია ჭავჭავაძე |
 |
მერე რაა, რომ საქართველოაოთარ შალამბერიძე |
