ბედისადმი
შე−ნი ხა−ტი ვინ სა−ხოს,
ყოვლ ფე−რო−ბა−თა მო−ნა−ო?
ხელ-მწიფედ მზა ხარ,
მაგ−რამ ვერ−ვინ ვერ ნა−ხოს
შე−ნი სი−მართ−ლით მგო−ნა−ო!
ა−ნაზ−დი ხმა ხარ;
ვინც[ა] რა−მე გიზ−რა−ხოს,
მართ არ გაგყ−ვე−ბის ხსოვ−ნა−ო!
ხან ტკბილ[ი] ძმა ხარ:
ვინმც[ა] ეს−რეთ გი−ძა−ხოს,
მათ ცრემლ−თა ექმ−ნას ფო−ნა−ო!
ჰგავს სოფ−ლის პირ−სა,
ბე−დო და−უდგ−რო−მე−ლო,
სიმტ−კი−ცე შენ−გან ქმნი−ლი−სა!
ვინ გეტრ−ფის, ტირ−სა,
ქცე−ვა გა−ნუ−ზო−მე−ლო,
ნატვ−რა აქვს მას სიკვ−დი−ლი−სა!
ხან ქვე შლი ძირ−სა,
სი−მაღ−ლი−სა მდგო−მე−ლო,
გაქვს სიც−რუ−ე სირ−ბი−ლი−სა!
ხან დიდ ჰყოფ მცირ−სა,
რყე−ვა და−უშ−რო−მე−ლო,
ხარ სი−მართ−ლი−სა კო−ნა−ო!
უ−ცხო ხარ შო−ბით,
უღმრ−თოდ და−ნა−ბა−დე−ო;
ვით გენ−დო, ბე−დო, უბე−დო!
მე შე−ნის მკო−ბით,
საბრ−ხე გა−მი−ბა−დე−ო,
და შე−ვიქ−მენ უ−ი−მე−დო.
სურ−ვით და ძმო−ბით
ბევრ−ჯერ რა მი−ქა−დი−ო.
უ−სირ−ცხვი−ლოდ გარ−და−ხე−დო!
სრულ პატრონ-ყმობით
ერ−თად გა−მოგვ−ცა−დე−ო,
ვინ ვართ მოყ−მე და მხნო−ნა−ო!
აწ გი−ცანთ, გვე−ლო,
სა−მო−თხით გან−მა−ძე−ო,
შავბე−დო არ−სად ა−რა−ო!
ქვეყ−ნის შემძვ−რე−ლო,
ეშ−მა−თა მო−ბა−ძე−ო,
ხან ბნე−ლო, ხან სადა−რა−ო!
ი−დუ−მალ მჭრე−ლო,
სიდრ−კუ−ის მამა-ძეო,
დამდ−გო−მო უქ−მად ა−რა−ო!
გუ−ლებთ შემკვ−რე−ლო,
გამყ−რე−ლო, მო−მა−ძე−ო,
მლიქვ−ნე−ლო და ღადა−რა−ო!
ჯერ არცერთ მომხამრებელს არა აქვს შეფასება გაკეთებული. თქვენ როგორ გფიქრობთ, რა ასაკის ბავშვისათვის შეიძლება იყოს ეს ლექსი საინტერესო? საორიენტაციო ასაკის მისანიჭებლად, გთხოვთ შეხვიდეთ სისტემაში ან გაიაროთ რეგისტრაცია და გვითხრათ, თქვენი აზრით რა ასაკის ბავშვისათვის არის ეს ლექსი საინტერესო. თქვენი აზრი ჩვენთვის მნიშვნელოვანია!
ავტორის შესახებ
დაგეგმეთ საგანმანათლებლო მოგზაურობები
მოინახულეთ მუზეუმები, ბოტანიკური ბაღები, ზოოპარკები და სხვა საინტერესო ადგილები.
სოფი მაჭავარიანი - გაზაფხული (ლექსი პატარებს)
გაზაფხულდა,ყვავილებმა გაიშალეს თმები, ტანთ ლამაზი ჩაუცვიათ ჭრელი სამოსელი. გაიღვიძეს ცხოველებმაც დახტის ცელქი შველი პეპელას ვერ დაეწევი, რომ მოჰკიდო...
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები სიმართლეზე
 |
როს ვუკვირდები თავის თავს…ვაჟა–ფშაველა |
 |
გილოცავ!მუხრან მაჭავარიანი |
|
ჩემი ვედრებავაჟა–ფშაველა |
 |
ახალი გზააკაკი წერეთელი |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები სიმართლეზე
 |
ედარებოდა შეშლილსგალაკტიონ ტაბიძე |
|
ირაკლი, მომგები ასი ომისგალაკტიონ ტაბიძე |
|
გზები გაუვალიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
არ ვიცი, ასე რამ შემაყვარა!ლადო ასათიანი |
 |
ჩემო კარგო ქვეყანავ, რაზედ მოგიწყენია!..ილია ჭავჭავაძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები სიმართლეზე
|
ქებათა ქება ნიკორწმინდასგალაკტიონ ტაბიძე |
|
მესაფლავეგალაკტიონ ტაბიძე |
|
მშობლიურო ჩემო მიწავ!გალაკტიონ ტაბიძე |
 |
სვისადმიბესიკი |
 |
ტყუილი თუ მართალიგივი ჭიჭინაძე |
