უწყლავსა ჭირსა

უ−წყლავ−სა ჭირ−სა მალ−ვა−სა,
სევ−დი−სა ოხვ−რის კრძალ−ვა−სა
სურ−ვი−ლი შესჭ−რის, ღო−ნებ−სა
შე−ხედ−მა ტა−ნად ალ−ვა−სა!

ვე−მო−ნე ტურ−ფა−თა ხალ−თა,
ბა−გე−ნი ღაწვ−ნი−სა ლალ−თა;
მხედ−ველ−ნი მის შუქთ ალ−თა,
მით ბროლ−ნი ლალ−ნი ელვას[ა]!

კეკ−ლუც−სა შვე−ნის შემ−კო−ბა,
კი−პა−როზ ტან−ზე გა−წყო−ბა,
ნა−ზი ქცე−მით მი−სი გრძნო−ბა
ფი−ან−დაზ შლილ−სა ხილ−ვა−სა!

პირ ბადრ−სა ხალ−ნი ჰფე−რო−დეს,
ჭვრე−ტი−თა მით ვძლო მე რო−დეს?
ბე−სი−კიც ტკბი−ლად მღერო−დეს,
მამ−ცემს საკ−მა−რის ბრალ−ვა−სა...