რაც იქნეს – იქნეს
როს სიბ−ნე−ლე−ა და გზას ვერ ვიგ−ნებ
მე−ნატ−რე−ბი−ან ფრთე−ბი თეთ−რე−ბი,
მა−ინც ა−რა−ვის არ ვე−ვედ−რე−ბი:
გზა გა−მას−წავ−ლეთ, გა−ვი−დე იქ−ნებ.
იქ სა−სიკვ−დი−ლო მახ−ვი−ლებს იქ−ნევს
ყვე−ლა ჩონ−ჩხე−ბი, ყვე−ლა ცხედ−რე−ბი,
მაგ−რამ არც კვნე−სა, არც დაყ−ვედ−რე−ბა:
წინ გა−ბე−დუ−ლად! რაც იქ−ნეს - იქ−ნეს!
მე−ნატ−რე−ბი−ან ფრთე−ბი თეთ−რე−ბი,
მა−ინც ა−რა−ვის არ ვე−ვედ−რე−ბი:
გზა გა−მას−წავ−ლეთ, გა−ვი−დე იქ−ნებ.
იქ სა−სიკვ−დი−ლო მახ−ვი−ლებს იქ−ნევს
ყვე−ლა ჩონ−ჩხე−ბი, ყვე−ლა ცხედ−რე−ბი,
მაგ−რამ არც კვნე−სა, არც დაყ−ვედ−რე−ბა:
წინ გა−ბე−დუ−ლად! რაც იქ−ნეს - იქ−ნეს!
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბებია-ბაბუაზე
 |
დღეთა კარებთან ვდგავარ წუხილითგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ანაომაყვალა მრევლიშვილი |
 |
მე ბუა მაქვს თითზე!ელიზბარ გაბუნია |
|
როგორც სიზმარიგალაკტიონ ტაბიძე |
|
ეს წინათ იყოგალაკტიონ ტაბიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბებია-ბაბუაზე
 |
თვითმცლელიმარი დიერა |
 |
ბებიასფატმან ბოჭორიშვილი |
 |
ინა და ბებონუნუ ჯანელიძე |
 |
ბებოსთანსოფო გასიტაშვილი |
 |
ბებონინია კაპანაძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბებია-ბაბუაზე
|
ჩვენ, პოეტები საქართველოსიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ბაბუაჩემილადო ასათიანი |
|
ნუციკოელიზბარ გაბუნია |
|
ეფემერაგალაკტიონ ტაბიძე |
|
ხომალდს მიჰყვება თოვლის მადონაგალაკტიონ ტაბიძე |
