გაზაფხულის მახარობელი
ტყე და მინდვ−რებს რომ ამშ−ვე−ნებს
ა−რის ენ−ძე−ლა და ი−ა.
გა−ზა−ფხუ−ლის მა−ხა−რობ−ლად
თვა−ლი ლურ−ჯად გაუღი−ა.
ა−რის ენ−ძე−ლა და ი−ა.
გა−ზა−ფხუ−ლის მა−ხა−რობ−ლად
თვა−ლი ლურ−ჯად გაუღი−ა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
პეპელალუარა ჭანტურია |
 |
დაჩი და ვარსკვლავებიელენე სალარიძე |
 |
ნანანოდარ დუმბაძე |
 |
ეშმაკუნაგივი ჭიჭინაძე |
|
ბალახილუარა ჭანტურია |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
ჩიტუნამ იას უმღერანესტან კუპრავა |
 |
მე მსურსფატმან ბოჭორიშვილი |
 |
ბეღურებიცირა ტურაშვილი |
 |
სამყურალელა ცუცქირიძე |
 |
ზაფხულიმარიამ წიკლაური |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
რამ შემქმნა ადამიანადვაჟა–ფშაველა |
 |
ციური ხმებიილია ჭავჭავაძე |
|
ამირანივაჟა–ფშაველა |
|
გამოღმით მე ვარ, გაღმა – შენვაჟა–ფშაველა |
 |
ჟირაფი და მზემაია წიგნაძე |
