მამ−ლა−ყინ−წა ტრა−ბა−ხას
ჩახ−ლე−ჩი−ა უ−ცებ ხმა,
მთე−ლი ღა−მე რომ ყი−ვის
არ−ვინ აძ−ლევს ნე−ტა ბანს?

მელიამ კი შე−ი−ცო−და
დახ−მა−რე−ბა უ−ბო−ძა,
ი−სეთ წა−მალს მო−გი−ტან
ვე−ღარ იც−ნო შე−ნი ხმა.

მე−ლი−ას შე−გო−ნე−ბამ
და−აბ−ნი−ა მა−მა−ლი,
ერთ−გუ−ლე−ბა ვინ გას−წავ−ლა
ან ვინ მოგ−ცა წა−მა−ლი?

არ და−იბ−ნა მა−მა−ლი,
არ და−ლი−ა წა−მა−ლი,
მე−ლი−ას კი ჩა−ე−ცი−ნა -
და−მი−კე−ტა სა−ვა−ლი.