ვაჟა-ფშაველას
ე−ნას გი−წუ−ნებ, ფშა−ვე−ლო,
მგო−სა−ნო მა−ღალ მთი−სა−ო,
თუმც კი გვი−თე−სავ მარ−გა−ლიტს!..
მკი−თხვე−ლიც ი−მას მკი−სა−ო!
ჯერ არ ვყო−ფილ−ვარ ფშა−ვეთ−ში,
მაგ−რამ კი ვიც−ნობ ცნო−ბი−თა;
შენ და−მი−ხა−ტე ის მხა−რე
ფშა−უ−რის ჭკუა-გრძნობითა.
და რაც არ გად−მო−გი−ცი−ა
მის შვე−ნე−ბა−ზე ე−ნი−თა,
მე თვი−თონ მივხვ−დი ყო−ლი−ფერს,
შენ−თან−ვე აღმაფრე−ნი−თა.
ვი−ცი, რომ ფშავ−ლის სო−ფე−ლი
წმინ−და−ა, მა−ღალ მთი−სა−ო,
ე−ნა - მე−ტყვე−ლი სი−მართ−ლის,
გულ-მკერდი - ფო−ლა−დი−სა−ო.
წი−ნეთ რომ ხმა−ლი უჭ−რი−დათ,
სა−დღე−ი−სოდ სჭრის კალამი…
გა−და−ეც ბა−რის მგოს−ნის−გან
მთი−უ−ლებს ძმუ−რი სა−ლა−მი.
მგო−სა−ნო მა−ღალ მთი−სა−ო,
თუმც კი გვი−თე−სავ მარ−გა−ლიტს!..
მკი−თხვე−ლიც ი−მას მკი−სა−ო!
ჯერ არ ვყო−ფილ−ვარ ფშა−ვეთ−ში,
მაგ−რამ კი ვიც−ნობ ცნო−ბი−თა;
შენ და−მი−ხა−ტე ის მხა−რე
ფშა−უ−რის ჭკუა-გრძნობითა.
და რაც არ გად−მო−გი−ცი−ა
მის შვე−ნე−ბა−ზე ე−ნი−თა,
მე თვი−თონ მივხვ−დი ყო−ლი−ფერს,
შენ−თან−ვე აღმაფრე−ნი−თა.
ვი−ცი, რომ ფშავ−ლის სო−ფე−ლი
წმინ−და−ა, მა−ღალ მთი−სა−ო,
ე−ნა - მე−ტყვე−ლი სი−მართ−ლის,
გულ-მკერდი - ფო−ლა−დი−სა−ო.
წი−ნეთ რომ ხმა−ლი უჭ−რი−დათ,
სა−დღე−ი−სოდ სჭრის კალამი…
გა−და−ეც ბა−რის მგოს−ნის−გან
მთი−უ−ლებს ძმუ−რი სა−ლა−მი.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ქართულ ენაზე
 |
სიმღერა წიგნზეგივი ჭიჭინაძე |
 |
სიმღერაგრიგოლ აბაშიძე |
 |
დედა ენაგიორგი ლეონიძე |
 |
პოეტიაკაკი წერეთელი |
 |
დედაენასანდრო ეული |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ქართულ ენაზე
 |
„მამული, ენა სარწმუნოება“ხათუნა გულიაშვილი |
 |
როცა გარშემო ღამე ბნელიაგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ანა ანბანს სწავლობსნესტან კუპრავა |
 |
ჩემო კალამო, ჩემო კარგო, რად გვინდა ტაში?ილია ჭავჭავაძე |
 |
ანტონი კათალიკოსზედბესიკი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ქართულ ენაზე
|
ალექსანდრე ჭავჭავაძის საფლავზედაკაკი წერეთელი |
|
„ან“-ზე სით მოხვალბესიკი |
|
აკაკის ლანდიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ხმა კატამონთანირაკლი აბაშიძე |
 |
დედაენალილი ნუცუბიძე |
