მთიულები, რომლებსაც ხშირად სკვინჩებად მოიხსენიებენ ხოლმე ერთი პატარა და ლამაზი ფრინველის სახეობებია. ისინი შეიძლება სხვა ფრინველებისგან დიდად ვერ გამოვარჩიოთ, თუმცა ევოლუციის თეორიის ჩამოყალიბებაში ძალიან მნიშვნელოვანი როლი ითამაშეს.

საქმე იმაშია, რომ ჩარლზ დარვინმა გემ „ბიგლით“ მოგზაურობისას, გალაპაგოსის კუნძულები მოინახულა. იგი მოგზაურობდა, რათა დაეთვალიერებინა, შეესწავალა და აღეწერა დედამიწის ბინადრები.

წყნარ ოკეანეში მდებარე გალაპაგოსის კუნძულები ესპანელმა მეზღვაურებმა 1535 წელს აღმოაჩინეს. „გალაპაგოსი“ კატალონიურ ენაზე ცხენის უნაგირს ნიშნავს. კუნძულები დიდი ბიომრავალფეროვნებით გამოირჩევა. იქ ბინადრობენ გიგანტური, ბაკნიანი კუები, იგუანები, სხვა დიდი თუ პატარა არსებები, მათ შორის მთიულები, რომლებიც სტატიის დასაწყისში ვახსენე.

რა გასაკვირია, რომ გალაპაგოსის კუნძულებით მოხიბლულმა ჩარლზ დარვინმა ცხოველებისა და მცენარეების უამრავი ნიმუში შეაგროვა? ამ ნიმუშებს შორის იყო „დარვინის სკვინჩებად“ წოდებული ფრინველების კოლექციაც. მოგვიანებით, მათი შესწავლისას, დარვინი მიხვდა, რომ ფრინველებს ერთი საერთო წინაპარი უნდა ჰყოლოდათ, რომლებიც შემდეგ სხვადასხვა კუნძულებზე ცხოვრებით და იქ არსებულ გარემოსთან და საკვებთან შეგუებით შეიცვალნენ, რამაც ახალი სახეობების გაჩენა გამოიწვია. დარვინმა 12 თუ 13 სკვინჩის სახეობა გამოყო, რომლებიც ერთმანეთისაგან შეფერილობითა და ნისკარტის სიდიდით განსხვავდებოდნენ. „სკვინჩების მაგალითი საფუძვლად დაედო ჩარლს დარვინის ცნობილ ევოლუციის თეორიასა და ბუნებრივი გადარჩევის პრინციპს.“ – მეუბნება ჩემი მასწავლებელი, არქეოლოგი ანა მგელაძე.