ვპოვე ტაძარი შესაფარი, უდაბნოდ მდგარი;
მუნ ენ−თო მა−რად უქ−რო−ბე−ლი წმი−და ლამ−პა−რი.
ან−გე−ლოს−თა−გან იკ−რო−და მუნ და−ვი−თის ქნა−რი,
და გა−ნის−მო−და ცი−ურთ დას−თა გა−ლო−ბის ზა−რი!
მწი−რი სოფ−ლი−სა, და−მაშვ−რა−ლი მი−სი−თა ღელ−ვით,
მუნ ვე−ძი−ებ−დი განს−ვე−ნე−ბას წრფე−ლი−თა ზრახ−ვით;
გულ−სა, მოკ−ლულ−სა კაცთ სი−ა−ვით და ბე−დის ბრუნ−ვით,
ლამ−პა−რი წმი−და გან−მიტ−ფობ−და ცი−უ−რის სხი−ვით!
მუნ გუნდ−რუ−კის წილ შევს−წი−რავ−დი წმი−დას სიყ−ვა−რულს,
რომ−ლის სა−კურ−თხად დავს−დებ−დი მე ჩემს გულ−სა და სულს;
ა−მა სი−ა−მით, ნე−ტა−რე−ბით, ეს−რეთ აღვ−სე−ბულს,
მე−გო−ნა, ვხე−დავ სა−სუ−ფე−ველს, აქ და−შე−ნე−ბულს!
მაგ−რამ სა−წუ−თო გა−ნა ვის−მეს დიდ−ხანს ა−ხა−რებს?
განქ−რა ტა−ძა−რი — და უ−დაბ−ნო ჩემ−და მდუ−მა−რებს;
მას ა−ქეთ ჩემს გულს ნე−ტა−რე−ბა არ ა−სა−და−რებს,
მის ნაცვ−ლად სევ−და და წყვდი−ა−დი და−ი−სად−გუ−რებს!
მო−ის−პო მსწრაფ−ლად მი−სი ნაშ−თი და მი−სი კვა−ლი!
გა−ნა თუ დრო−მან დაჰკ−რა თვი−სი მას ა−ვი თვა−ლი, —
ა−რა! მოს−ძაგ−და მას სო−ფე−ლი ცრუ და მუხ−თა−ლი!
დამშ−თა მე მხო−ლოდ მის ლამპ−რის−გან ცე−ცხლი დამქ−რა−ლი!
ვერ−ღა აღ−მი−გო სიყ−ვა−რულ−მა კვა−ლად ტა−ძა−რი!
ვერ−სად აღ−ვან−თე დაშ−თო−მი−ლი მი−სი ლამ−პა−რი!
ეს−რეთ და−მიხ−შო უ−კუღ−მართ−მა ნუ−გე−შის კა−რი,
და და−ვალ ობ−ლად, ი−სევ მწი−რი, მი−უ−სა−ფა−რი!
ჯერ არცერთ მომხამრებელს არა აქვს შეფასება გაკეთებული. თქვენ როგორ გფიქრობთ, რა ასაკის ბავშვისათვის შეიძლება იყოს ეს ლექსი საინტერესო? საორიენტაციო ასაკის მისანიჭებლად, გთხოვთ შეხვიდეთ სისტემაში ან გაიაროთ რეგისტრაცია და გვითხრათ, თქვენი აზრით რა ასაკის ბავშვისათვის არის ეს ლექსი საინტერესო. თქვენი აზრი ჩვენთვის მნიშვნელოვანია!
დაეხმარე სახელის შერჩევაში
აჩვენეთ ბავშვს, რომ აფასებთ მის ძალისხმევას, მიუხედავად შედეგისა.
სოფი მაჭავარიანი - გაზაფხული (ლექსი პატარებს)
გაზაფხულდა,ყვავილებმა გაიშალეს თმები, ტანთ ლამაზი ჩაუცვიათ ჭრელი სამოსელი. გაიღვიძეს ცხოველებმაც დახტის ცელქი შველი პეპელას ვერ დაეწევი, რომ მოჰკიდო...
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
ხევზედ მიდიან ნისლებივაჟა–ფშაველა |
 |
მგზავრის სიმღერაგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ვერაფერი გამიგია...მურმან ლებანიძე |
 |
მრავალჟამიერ!ანა კალანდაძე |
|
გამოღმით მე ვარ, გაღმა – შენვაჟა–ფშაველა |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
ვარსკვლავებსაც უხარიათნესტან კუპრავა |
|
სოკოებინესტან კუპრავა |
 |
მზე და მთვარე წაეკიდნენმანანა ტონია |
 |
ქრისტესთვალება ცა მიყვარსელიზბარ გაბუნია |
 |
არასოდეს გამიგიაქეთევან მიქაძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
ხარაბუზა და ფუტკარიაკაკი წერეთელი |
|
წყალი არ ყველა წყალიამანანა ტონია |
|
1795 წლის სახსოვრადვაჟა–ფშაველა |
 |
ქეთინო, გამოიცანი!ნოდარ დუმბაძე |
|
გურიის მთებიგალაკტიონ ტაბიძე |
