kids.ge logo

ტასო მოიტაცეს...

ფავორიტებში დამატება

ერთხელ ტასოს უსაქმურად
გადადო ფეხი ფეხზე,
თვალს ავლებდა ჭალის პირზე
ასკილების ფერად მესერს.
,,მე მინდა, რომ ეს დღე იყოს,
უცნარად სხვანარი,
დღეს არც ეზოს დავალაგებ,
არც წყაროზე არ ავივლი.
უნდა ვიწვე, აი, ასე,
ცხვირი მედოს ჭილობს ზემოთ,
რაფერს არ გავაკეთებ,
მარტო უნდა ვიოცნებო!

ჩვენს ჭალაში მოსაწყენი
წესია და კანონიო,
გაგონილა ამხელა ტყეს,
რა ჰქონდეს სალონიო.
ღარ მინდა რუხი თმები,
და ეკლები - ყველა შავი,
მინდა ქურქი შევიღებო
და ფერადი მქონდეს ტანი.
რომ მოვირთო ჭრელი კაბით,
ვიმღერო და მითხრან ბანი,
ხელში მქონდეს ოცი ბუშტი ,
მერეში -ოცდათი...
არ დავადო თათზე თათი,
ვინატრო და გაჩნდეს წაბლი,
რა იქნება, რომ ამიხდეს,
ეს ოცნება თუნდაც წამით.
მენატრება მხირული,
ცეკვა, მღერა, განდაგანი,
გაგონილა, ჯერ ჭალაში
არ გვქონია კარნავალი?!“..
ზღარბუნიამ იწუწუნა,
იოცნება კარგა ხანი,
ბოლოს, ესეც მოსწყინდა და
მოინდომა ტკბილი წაბლი.

ოჰ, რა გემრილი იყო,
ახლაც ახსოვს მისი გემო,
მაგრამ დედამ გააფრთხილა,
არ ირო იმ ხისკენო.
რადგან ერთხელ მაგ წაბლის ქვეშ
თურმე ხაფანგი დაგოთ,
შიგ გაბა მელაკუდა,
გზად წვრილ-შვილით მიმავალი
და იმ დღიდან სამუდამოდ
გაქრა ტყიდან მისი კვალი.
ბავშვებმა სად წაიყვანეს,
ვეღარავინ ვერ გაიგო,
არ იცოდნენ მელაკუდა
ცოცხალი თუ მკვდარი იყო.

,,ჰო, მანდ გავლა საშიშია,
მაგრამ მე ვარ ძალზე ფრთხილი,
რაფერიც არ მომივა,
ნელა, ყურადღებით ვივლი...
სე მინდა წაბლის ჭამა,
მიკაწკაწებს ყველა კბილი.
რას დამაკლებს მე ხაფანგი,
როცა ვიცი ყველა ფანდი,
დედა სულ ტყულად წუხდა,“ -
თქვა ტასომ და წაცუხცუხდა.

ფეხაკრეფით იარა და
მალე გაჩნდა წაბლის ხესთან,
ფრთხილად ყურები დაცქვიტა,
ქით -აქეთ გაიხედა.
ფაჩუნა ნეკერჩხალის
და წიფელის ფოთლებს შორის,
გაიფიქრა: ,,აი, ხომ ვთქვი,
სულ ტყული იყო ჭორი.
რა ხაფანგი, რის ხაფანგი,
აქ არავინ არა ჩანსო,
გემრილად გეახლებით,
თან წავიღებ სავსე ჯამსო.
წაბლის ჭამას შეუდგა და
არ გასულა ხუთი წუთი,
რომ უეცრად ხის ტოტიდან
მძიმედ მოწყდა რკინის ყუთი.
თურმე ხეზე დაგიათ,
ბავშვებს მახე გასაჭიმი,
ჩამოვარდა და დაცა,
დაამწყვდია ტასო შიგნით...
შეშინდა ზღარბუნიას,
ვერ გაბედა გაშლა მუხლის,
შემალა თავის ქურქში,
გახდა ,როგორც ეკლის ბურთი.
საცოდავმა ვერ გაუძლო,
თავს დატეხილ შიშს და წუხილს,
მოეკვეთა მუხლები და
წავიდა საწყალს გული.

არვინ იცის ამის მერე,
რა იყო და როგორ მოხდა,
რამდენი დღე გავიდა და
ვინ გაიგო ტასოს ოხვრა.
როცა თვალი გახილა,
თბილად იწვა ლამაზ ქოხთან,
დაბლა ეგო ჭრელი ნოხი,
ზედ ეხურა შალი კოხტა.
გვერდზე ედგა ჯამით რძე და
წაბლიც ეწყო ერთი გორა.
დაინახა პაწაწინა,
ცისფერთვალა გოგო იქვე,
გულამოსკვნით ტიროდა და
ძახოდა ასეთ სიტყვებს:
,,ნეტავ, ჩემი ზღარბუნია,
სე რომ მჩხვლეტს, არ რცხვენია?!
ამდენ ხანს რომ მებუტება,
ნუთუ ისევ ნაწყენია?
არც რძეს სვამს და არც წაბლსა ჭამს,
ზედაც კი არ შემომხედა,
რა მოხდება, შემირიგდეს,
მეთამაშოს, სთხოვე, დედა!
მე ხომ იგი ძლიერ მიყვარს,
როგორ მინდა ვნახო ახლოს,
როგორ მინდა მოვეფერო,
ციცქნა ცხვირზე ხელი ვახლო.“

შეებრალა ტასოს ბავშვი,
ეკლის ქურქი გადაშალა
და გალიის კარებისკენ
წაცუნცულდა ჩქარა-ჩქარა.
თან ფიქრობდა: ,,ლამაზია
ეს გოგონა და კეთილი,
ნამდვილად სჯობს, რომ არ ვიყო,
გალიში ჩაკეტილი.
გავიდე და ვეთამაშო,
გავუხარო ყველას გული
თან ვუამბო ტყის ამბები,
ქეთური, იქითური.
რაფერს არ დამიშავებს,
სე მივლის მოფერებით,
ტყობა რომ მართლა უყვარს
ამ გოგონას ცხოველები“.
თქვა და თბილად გაიღიმა,
გახალისდა ჩვენი ზღარბი,
ღარც სახეს მალავდა და
ღარც შეუყრია წარბი.
ცხვირი გარეთ გამოყო და
გადაავლო ეზოს მზერა,
,,რა ლამაზი დღეობაა!“
ტასომ თვალს არ დაჯერა:
ივნიდან - ოთახამდე,
გაჭიმათ მავთულები,
ზედ ეკიდა ნაირფერი
მოჩახჩახე ნათურები.
გაისმოდა მხირული
სიმღერის და ცეკვის ჰანგი
და გოგონაც მორთულიყო
ბრჭყვილა და ლამაზ კაბით.
ყვავილები იყო ყველგან -
ტიტა, ვარდი, ბეგონია,
თურმე ამ დღეს ჩვენს გოგონას,
ბაღის ზემი ჰქონია.

,,მინდა, ჩემი ზღარბუნია,
რომ დაესწროს წველებას,
კარგად უნდა გამოვპრანჭო,
და ეკლები შევუღებო“...
თქვა გოგონამ და იმ წამსვე,
(ბევრი აღარ დახანა),
ჩასვა ტასო კალათაში,
სახლისაკენ გაქანა.
გადმოწყო კარადიდან,
ფუნჯები და საღებავი
და სტუმრები გააკვირვა
საცარი ნახელავით:
შეღება ტასოს ქურქი
და ეკლები ოქროსფერად,
თავზე ბაფთა დაუბნი
და ნიღაბიც გაკეთა.
ტასო ცერზე დატრიალდა,
ნუთუ, ახდა მისი ნატვრა?!
მხირული კარნავალი,
ნუთუ მართლა, გაიმართა?!.
,,კი, ასეა, მეგობრებო,
(ჟრუანტელი უვლის ტანში),
მართლა ხდება ოცნებები!“-
თქვა ტასომ და დასცხო ტაში.
მთელი ღამე იზემეს,
(ასე იყო, დამიჯერეთ...)
ბრჭყვილებდა, ტრილებდა
კიბე, ღობე, სახლი, ჭერი,
მაგრამ მაინც ხომ მთავრდება
საბოლოოდ ყველაფერი...
ჰოდა, აქაც ასე მოხდა,
ბოლო ცეკვის დადგა ჯერი,
დაიშალნენ სტუმრები და
შინ წავიდნენ აჩქარებით...
დაიცალა სავსე სახლი ,
ჩაქრა ჭრელი მაშხალები,
ყველაფერი როგორც იყო,
დაუბრუნდა ძველ კალაპოტს,
თავსხმა წვიმა მოვიდა და
მოავსო ეზო ტლაპომ...
შეყუჟა თავის ქოხში,
მოწყინა ზღარბმა ტასომ,
გაახსენდა მეგობრები,
დედა, კოლა, ლოლა, ვასო...
,,კარგი იყო კარნავალი,
მაგრამ ახლა სახლში მინდა!
ნეტავ როგორ გავიპარო,
ამ დაკეტილ გალიდან?!
რომ დამკარგა ჩემმა დედამ,
ალბათ დარდით შეშალა,
ალბათ როგორ მელოდება,
ჩემი ტყე და ჩემი ჭალა...“
ამ ფიქრებში ჩაძინა,
ძილს ცრემლებიც ჩაყოლა,
დასიზმრა, კვლავ არაგვზე,
თამაშობდნენ ის და ლოლა,
დასიზმრა, რომ ტყუპ თხილზე
სევ ჩხუბი მოვიდათ,
კოლამ ვასო წყენის გამო
სევ ჩამოაგდო ხიდან...

მერე დღე რომ გათენდა,
(ალბათ გულმა უგრძნო რაღაც),
გოგომ დედას დაძახა,
და სურათი დანახა...
,,ნახე, წიგნში რა წერია,
კარგი მოვლა ჰქონდეს თუნდაც,
ტანჯვა არის ცხოველისთვის
ტყვებაში ყოფნა მუდამ...
გადავწყვიტე წავიყვანო
და გავუშვა ისევ უკან,
მე მგონია ზღარბუნიას,
ტყეში ყოფნა ურჩევნია!“
მართლაც , ჩასვეს კალათაში,
ტასო , როგორც ცელქი ბავშვი,
გზას გაუდგნენ არაგვისკენ
და ჭალაში გაჩნდნენ წამში...


გაიხარა ზღარბუნიამ,
მოირბინა არემარე
,,ვაითუ ვერ მიცნოს დედამ,
მოდი, წყალში ჩავალ ბარემ...“.
პაწაწინა ნაკადულში,
ჩაყო თავი ერთი ციდა,
კარგა ხანი იჭყაპუნა,
საღებავი გაიცილა
და მოკურცხლა შინისაკენ,
დარდი ყველას გვამყოფინა,
ჭირი იქ და ლხინი აქა,
ზღაპრის ბოლოც აქ ყოფილა...

ჯერ არცერთ მომხამრებელს არა აქვს შეფასება გაკეთებული. თქვენ როგორ გფიქრობთ, რა ასაკის ბავშვისათვის შეიძლება იყოს ეს ლექსი საინტერესო? საორიენტაციო ასაკის მისანიჭებლად, გთხოვთ შეხვიდეთ სისტემაში ან გაიაროთ რეგისტრაცია და გვითხრათ, თქვენი აზრით რა ასაკის ბავშვისათვის არის ეს ლექსი საინტერესო. თქვენი აზრი ჩვენთვის მნიშვნელოვანია!

ავტორის შესახებ

ლელა გაბურის სხვა ლექსები:

უ - ფეხურა
უფეხურას უყვარს ტყეში
შენიღბულად ცხოვრება,...
კ - ოჭობა
მეტყვით, რა ლამაზია,
ერთხმად, არა ორჭოფად!...
ზ - არნაშო
ზაზა და ზურა ზაფხულში
ზოოპარკში რომ მივიდნენ,...
გ - უგული
ფრინველებმა ერთ დღესაც
სასამართლო მოაწყვეს,...
ჩ - იტბატონა
ჩიტბატონას ამბავი
განა მონაგონია?!...
„პეპელა“
ნახატის ავტორი:
ანასტასია ჩეჩელაშვილი (6)

დაამატე შენი დახატული კლიპარტი
decoration

ვიდეო ლექსები

ბავშვების მიერ გაცოცხლებული ლელა გაბურის ლექსი „ტასო მოიტაცეს...“. თუ შენც გაქვს ამ ლექსის ვიდეო, გამოგვიგზავნე და გაუზიარე ის სხვებსაც!

გამოგვიგზავნე შენი ვიდეოც
 

ნახატი ლექსები

ლექსზე „ტასო მოიტაცეს...“ ბავშვების მიერ შექმნილი ნახატები. თუ შენც გაქვს ამ ლექსის თემაზე რაიმე დახატული, გამოგვიგზავნე და გაუზიარე სხვებს.

გამოგვიგზავნე შენი ვიდეოც
 
სოფოს ბლოგი - სინათლის თაობა
სოფოს ბლოგი - სინათლის თაობა

უცნაურია,მაგრამ ვფიქრობ, ძირითადი მიზეზი, რის გამოც ვერ ვახერხებთ თანამედროვე თაობის გაგებას - ენერგიის ნაკლებობაა. ახალი თაობა ენერგეტიკულად იმდენად მაღალ სიხშ...

„პეპელა“
ნახატის ავტორი:
ანასტასია ჩეჩელაშვილი (6)

დაამატე შენი დახატული კლიპარტი
decoration

სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან

დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები

ნუნუ კერესელიძე
ინდაური

ნუნუ კერესელიძე

ვატყობ ჩემს თავს, განა არა,
ვიფხორები წარამარა....
ინგა ქორდელი
ტყე

ინგა ქორდელი

მდიდარია ტყე
თავის ბინადრებით,...
ხალხური
თამარ მეფეს

ხალხური

თამარს უამბო დედამა: „შვილო, სიზმარი ვნახეო,
საწუთროს ჯამში ჩავხედე, ქვეყანა დავინახეო, -...
ნიკოლოზ ბარათაშვილი
კნიაზ ბარათაევის აზარფეშაზედ

ნიკოლოზ ბარათაშვილი

ამავსებ ღვინით,
აგავსებ ლხინით....

უფრო მცირე ზომის ლექსები

სამწუხაროდ, სხვა უფრო მცირე ზომის ლექსები ამავეე კატეგორიიდან ვერ მოიძებნა

უფრო დიდი ზომის ლექსები

გალაკტიონ ტაბიძე
მესაფლავე

გალაკტიონ ტაბიძე

მესაფლავე, შენ ამბობ, რომ ქვეყანაზე ვინც კი კვდება,
იმ წუთშივე მისი ჩრდილი ყველა ჩვენგანს ავიწყდება? ...
გიორგი წერეთელი
სიმღერა

გიორგი წერეთელი

პირველად რომ ფეხი დადგი,
გზა იწყება...
ხალხური
ლილე

ხალხური

ლილევოდა, დიდება შენდა,
დიდება შენდა, ზეციერო!...
მურმან ლებანიძე
მეტეხის კლდეში სწერია

მურმან ლებანიძე

მეტეხის კლდეში სწერია
ოთხი სტრიქონი ბრწყინვალე:...
გივი ჭიჭინაძე
ჩურჩხელა

გივი ჭიჭინაძე

-როგორ ვჭამო
ჩურჩხელა,...
ყველა უფლება დაცულია.
kids.ge © 2011 - 2021